İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2018/1966 K.2020/923

Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle , dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının sahibi olduğu işyerinde ... adına davalı şirketten elektrik enerjisi satın almaya yönelik aboneliğinin bulunduğunu, 10/02/2014 tarihinde davalı şirket yetkililerinin işyerindeki sayacın değiştirilmesi gerektiğini bildirdiğinden sayacın değiştirildiğini, 2 ay sonra düzenlenen 2 adet tahakkuk belgesi ile sayacın %72 oranında kaçak elektrik kaybına neden olduğunu belirterek toplam 17.970,70-TL tüketim bedeli talep ettiklerini, davacının bu cezayı tebliğ aldıktan sonra 5973 evrak sayılı dilekçesi ile itiraz ettiğini, itirazının reddedildiğini,

09/06/2014 tarihinde işyerine gelen davalı yetkililerinin borcun ödenmemesi halinde elektriğin kesileceğini bildirdiklerinden ,davacının elektriğin kesilmesi halinde mağdur olacağını, bu nedenle dava sonuçlanıncaya kadar elektriğin kesilmemesine yönelik tedbir kararı ile birlikte davacının bu fatura nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde davacının işyerindeki sayaçta %72 elektrik kaçağının tespit edildiğini, laboratuar incelemesinde sayacın alt kapağının gevşetilerek japon yapıştırıcı ile sayacın eksik kayıt yapar hale getirildiği tespit edildiğini, tespitin tarihi ile geriye dönük 12 aylık sürenin baz alınarak hesaplamanın yapıldığını, bu hesaplamanın EPDK 622 sayılı kurul kararının 1 maddesi uyarınca yasal olan şekilde hesaplandığını, davacının kaçak kullandığı bedelini ödemediğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme alınan bilirkişi kök raporuna itiraz üzerine alınan ek bilirkişi raporu kapsamına göre, davacının ... Mh ... sk N:...

Sultangazi adresindeki işyerini 01/01/2014 tarihinden itibaren kiraladığı ve kullanmaya başladığı, davacının işyerindeki aboneliğinin ... ismine kayıtlı olduğunu, davalının 10/02/2014 tarihli sayaç değiştirme tutanağı ile dava konusu ... nolu ... marka sayıcı sayaca müdahale edildiği gerekçesi ile ... marka sayaç ile değiştirmesinin haklı olduğu, bu durumun laboratuar muyanesinde de teyit edildiği, sayaca daha önceki abonelerinmi bu aboneninmi müdahale ettiğinin tespit edilemediği,

sayaç değişiminin abonenin işyerini kiralamasından 40 gün sonra yapıldığını bu sebeplede abonenin 40 günlük tutardan sorumlu tutulabileceği, bu şekilde hesaplamada 2.210,78-TL lik eksik tüketim bedelinin tahakkuk ettirilebileceğini,davacının dava açıldıktan sonra dava konusu tahakkuklar dolayısıyla 17.07.2014 tarihinde 2.443,49 TL, 18.08.2014 tarihinde 2.484,26 TL, 17.09.2014 tarihinde 2.523,35 TL, 17.10.2014 tarihinde 2.562,40 TL, 17.11.2014 tarihinde 2.602,78 TL, 17.12.2014 tarihinde 2.641,85 TL ve 17.06.2014 tarihinde 4.000,09 TL olmak üzere toplamda 19.258,22 TL tutarında bir ödeme yapıldığı,

bu tutardan bilirkişi ek raporunda belirlenen 2.210,78 TL lik eksik tüketim bedelinin düşülmesi gerekçesiyle.

2Davanın kısmen kabulü ile davacı tarafça yatırılmış olan toplam 19.258,22 TL den bilirkişinin 21/07/2017 tarihli raporunun sonuç kısmı 6 nolu maddesinde belirtlen 2.210,78 TL lik eksik tüketim bedelinin düşülmesi suret ile bakiye miktar olan 17.047,44 TL nin (4.000,09 TL nin 17/06/2014 tarihinden, 2.443,49 TL nin 17/07/2014 tarihinden, 2.484,26 TL nin 18/08/2014 tarihinden, 2.523,35 TL nin 17/09/2014 tarihinden, 2.562,40 TL nin 17/10/2014 tarihinden, 2.602,78 TL nin 17/11/2014 tarihinden, 431,07 TL nin 17/12/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte olmak üzere ) davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.İstinaf dilekçesinde;mahkeme kararının eksik incelemeye dayandığını, kararın kendi içinde çeliştiğini,bilirkişi raporunda hesap hataları olduğunu,sunulan kira sözleşmesi öncesi davacının bu yeri önceden de kullanıp kullanmadığının araştırılmadığını,kira sözleşmesinin her zaman düzenlenebileceğini,abone ve fiili kullanıcı ve şirket yetkilisinin soyadlarını Yoldaş olduğunu ve aradaki bağlantının ve muvazaalı devirlerin kabul görmemesi gerektiğini,ihtirazi kayıt ileri sürülmeden davacının ödeme yaptığını,yeni bir bilirkişi incelemesi yapılması ve davanın reddi için kararın kaldırılmasını

istemiştir.Davacı bu yeri kiraladığını ifade ederek kira sözleşmesi ve işe başlama vergi kaydını ayrıca taksit planı ile yaptığı ödemeye ait ihtirazi kayıt belgesini sunmuştur.Davacının işyeri sahibi olarak kiraladığını bildiridiği işyerine ait kira sözleşmesi başlangıç tarihinin 01/01/2014, vergi başlangıç tarihinin 02/01/2014 tarihi olduğu,sayaç değişim tarihinin 10/02/2014 tarihi olduğu ve sayaca müdahale edildiğinin gerek laboratuvar raporu ve gerekse bizzat mahkemece seçilen bilirkişi tarafından sayaç üzerinde yapılan inceleme ile belirlendiği görülmektedir.Somut davada, bilirkişi ve sayaç laboratuvar raporu kapsamında ,

davacının vergi kaydı gereği 02/01/2014 tarihli işe başlama yada bundan 1 gün önceki kira sözleşmesi baz alındığında bu yerde daha önce kimin çalıştığı ve sayaca fiilen kimin müdahale ettiği noktasında açık bir tespit yapılamadığı anlaşılmıştır.Ancak davacı abone olmamakla birlikte ...'ın aboneliğine ait tesisatı kullanmaktadır.Yani davacı fiili kullanıcı durumundadır.Kaçak elektrik kullanımında fiili kullanıcı abone ile birlikte sorumludur.Kaçak elektrik kullanım tutanaklarının aksi sabit olana kadar geçerli olduğu açıktır.

Bilirkişi ek raporunda davacının sayaca müdahale ettiği ve etmediği seçeneklerine göre ayrı hesaplamalar yapıldığı görülmüştür.Davacının işe başladıktan 40 gün sonra işyerindeki sayacının değiştirilmesi sonrasında,

sayaca müdahalenin laboratuvar ve bilirkişi raporları ile ayrı ayrı belirlendiği ,ancak kim tarafından müdahalenin yapıldığı tespit edilememekle birlikte,40 günlük çalışmanın da kısa bir dönem olmadığı gözetilerek,bu durumda fiil kullanıcı konumundaki davacının kaçak elektrik kullanımından sorumlu olduğu kabul edilmelidir.Hükme dayanak ek bilirkişi raporunda davacının sayaca müdahale ettiğinin kabulü halinde 3.239,77 TL. cezalı tüketim bedelinden sorumlu olduğu hesaplandığından,davacının toplam ödediği 19.258,22 TL yönünden davanın istirdat davasına dönüştüğü görülmekle , ödenen 19.258,22 TL dan borçlu olunan 3.239,77 TL düşüldüğünde,

davacının 16.018,45 TL alacaklı olduğu anlaşılmıştır.Bu durumda dava konusu işyerinde fiil kullanıcı davacı yönünden kaçak kullanım yapılmadığı ispatlanamadığından, mahkemenin kararı usul ve hukuka uygun bulunmamıştır.Davalının istinaf talebinin kabulü ile karar HMK 353/1-b-2 maddesi gereği düzeltilerek "Davanın kısmen kabulü ile davaya konu tahakkuk nedeniyle davacının 3.239,77 TL den davalıya borçlu olduğunun tespiti ile,

davacının ödediği toplam 16.018,45 TL nin herbir tutarın ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,fazla talebin reddine " dair yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekmiştir.