İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2018/2005 K.2018/1309

Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle , dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesi ile, müvekkili ile davalı arasında 01/08/2013 tarihinde elektrik tüketim aboneliği imzalandığını, davalının müvekkili şirkete elektrik tüketim miktarına göre aylık fatura tahakkuk ettirdiğini, söz konusu faturalar incelendiğinde elektrik enerji bedeli dışında faturalarda ayrıca kayıp bedelinin tahakkuk ettirildiğini, müvekkili şirketten tahsil edilen bu bedellerin herhangi bir hizmet karşılığı olmadığından , haksız ve hukuka aykırı olarak tahsil edildiğini beyanla,

davalı tarafça kayıp bedeli adı altında müvekkili şirketten tahsil edilen 178.271,37 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesi ile,

davaya husumet, usul, zamanaşımı ve yargı yolu itirazında bulunduklarını, davacı şirketten tahsil edilen tutarların yasal mevzuatlar çerçevesinde EPDK tarafından faturalara tahakkuk edilmesinin kararlaştırıldığını beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece , 6719 sayılı yasa ile 6446 sayılı yasada yapılan değişlikler nedeniyle dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına,davacı lehine hüküm tarihindeki AAÜT uyarınca 2.180,-TL maktu vekalet ücreti ve lehine yargılama giderlerine hükmedilmiştir.

Söz konusu kararı davacı vekili istinaf etmiştir.

Davanın açıldığı tarih itibarı ile nispi vekalet ücreti uygulaması yürürlükte olmakla, mahkeme gerekçeli karar içeriğinde belirtilen 178.271,37 TL kayıp kaçak vs. bedeli üzerinden nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği, 6719 sayılı yasadaki düzenlemenin vekalet ücreti takdiri ile ilgili olmadığı,yargılamada kendisini vekil ile temsil ettirmiş olan davacı yararına hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince nispi vekalet ücreti verilmesi gerektiği ileri sürülmüştür.İstinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda,

yargılama sırasında yürürlüğe giren 6719 sayılı yasa hükümleri ile getirilen düzenlemeler sebebiyle dava konusuz kalmıştır. Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 6. maddesinde “Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul, sulh veya herhangi bir nedenle; ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar giderilirse, Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilirse tamamına hükmolunur” hükmü bulunmaktadır.

Yine tarifenin 13. maddesinde “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez” şeklinde düzenleme yapılmıştır.Dosya kapsamından; davada, ön inceleme tutanağı imzalanmasından sonra karar verildiğinden, tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin tamamı kadar vekalet ücretine hükmedileceği açıktır.

Ancak AAÜT 13. madde gereği konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilmesi gerektiğinden, AAÜT 6. ve 13/son maddeleri karar şekli, gerekçesi ve bu konuda emsal Yargıtay 3.Hukuk Dairesi'nin 2017/2534 E. 2017/3956 K. sayılı vb. kararları dikkate alınarak alacak miktarına göre nisbi vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinden, davacı lehine maktu vekalet ücreti takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş ve davacı tarafın buna dair istinaf talebi yerinde bulunmamıştır.

Bu nedenlerle; davacının istinaf talebinin HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir.