İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2018/2964 K.2020/1755

Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle , dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;t davacının ticari faaliyetlerinde kullanılmak üzere 6 adet GSM hattının davalı GSM operatörü şirkete taşıdığını, 15.11.2014 tarihinde taraflar arasında ... %50 İndirim Kampanyası 24 Ay Taahhütnamesi ve ocak ayında ...

Kampanyası Taahhütnamesi İmzalandığını, bu tarifeye göre; ... ve ... no.lu telefonlar ..., diğer 4 GSM hattı ... olarak tanımlandığını, davacının davalı şirkete karşı sözleşmenin kendisini yüklediği tüm edimleri yerine getirdiğini, 23.03.2015 tarihli fatura dönemine kadar sorun yaşanmadığını, ancak 24.04.2015 tarihli faturada ödenecek fatura bedelinin 7.099,20 -TL'sına yükseldiğini, 24.04.2015 tarihli faturanın tahakkukundan bir hafta sonra davalı şirketin 6 hattını aynı anda kullanıma kapattığını, 04.05.2015 tarihinde davacı şirket yetkilisinin hattına "fatura hesabınıza ait 7.099.20 TL ödenmemiş fatura bulunmaktadır,

hatlarınızın kısıtlanmaması için lütfen ödeme yapınız" şeklinde mesaj geldiğini ve aynı tarihte davacı şirkete ait 6 GSM hattı kullanıma kapatıldığını, davacı şirketin 6 adet GSM hattını on beş günde 5 defa kullanıma kapatıp ertesi gün açan davalı şirketin bu haksız ve davacının hatlarını başka operatöre taşıyarak 7.099,20 -TL bedelini 13.05.2015 tarihinde ödemek zorunda kaldığını beyanla,haksız ve hukuka aykırı 23.06.2015 tarih 6.933,30 TL bedelli faturanın iptaline karar verilmesi ile, davacı şirket lehine 1.000,00 -TL maddi tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesine özetle;davacının davalı şirketin kampanya taahhütlerine aykırı olarak hatlarını başka bir operatöre taşıdığını ve davacının kampanyalardan çıkış sebebi ile davacıya kampanya kapsamında satın aldığı cihaz bedellerini de içerir fatura tahakkuk ettirildiğini, davacı tarafça uğranıldığı iddia edilen maddi zararın ve yoksun kalınan karın somut delillerle ispatlanması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme,içinde iletişim uzmanının da bulunduğu 3 kişilik bilirkişi heyetinden alınan kök ve itiraz üzerine ek bilirkişi raporlarında, davalının incelemeye sunulan 2015 yılı ticari defterlerin Yeni TTK. İlgili hükümleri yönünden usulüne uvgun tutulmuş olduğu,davalı tarafından davacı yana 23.06.2015 son ödeme tarihli 6.993,30 TL tutarlı fatura düzenlenmiş olduğu, düzenlenen bu faturanın davalı yan ticari defterlerinde kayıtlı olup iş bu fatura içeriği incelendiğinde;

fatura tutarının 993,22 TL, tahsilatına aracılık edilen hizmetlerin 6.000,00 TL, ödenecek tutarın 6.993,30 TL olduğu,, davalının anılan 23.06.2015 son ödeme tarihli faturasında talep edilen 6.000,00 TL (Tahsilatına Aracılık Edilen Hizmetler) bedelinin yerinde olmadığın belirlendiği ,davacının maddi tazminata dair zararının kanıtlayamadığı ancak , 23.06.2015 tarihli faturadan dolayı 6.000.-Tl borçlu olmadığı, 933,30-Tl borçlu olduğu gerekçesiyle.

"Davanın Kısmen Kabulü ile 23.06.2015 tarihli faturadan dolayı 6.000.-Tl borçlu olmadığının, 933,30-Tl borçlu olduğunun tespiti ile davacının 1.000.-Tl maddi tazminat isteminin reddine "karar vermiştir. Kararı davacı vekili ile davalı vekili istinaf etmiştir.

Davacı vekili istinafında ,maddi tazminata dair lehine karar verilmesi gerektiğini,ayrıca hükümde kabul edilen tutar yönünden vekalet ücretinin hatalı ve eksik hesaplandığını,menfi tespite konu kabul edilen tutarın 6.000,00 TL olduğunu ,hatalı olarak 933 TL vekalet ücretine hükmedildiğini belirterek vekalet ücretinin düzeltilmesini ,maddi tazminata karar verilmesi yönünden kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davaya konu faturada belirtilen 6.000,00 TL lık hizmetin satın alınan cihaz bedellerinin kalan taksitleri olduğunu,taahhütnamede bunun açık olarak belirtildiğini ,cihaz bedellerinin davacı tarafça ödenmesi gerektiğini belirterek kararın bu yönüyle kaldırılmasını talep etmiştir. İstanbul 10 AKTM de bahsedilen davanın başka bir faturaya ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece alınan bilirkişi heyet kök ve ek bilirkişi raporlarında davacının 933 TL borçlu olduğu ancak 6.000,00 TL yönünden ise faturada tahsilatına aracılık edilen hizmetler açıklamasından bu hizmetin ne olduğunun açıkça anlaşılamadığı, davalının ileri sürdüğü gibi cihaz bedeline dair olduğunun fatura bilgilerinden anlaşılamaması karşısında davacının 6.000,00 TL. dan borçlu olmadığının belirlenmesine dair hususların, bu manada kök ve ek bilirkişi raporunun taraf ,mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olduğu görülmektedir.

Davalı cihaz bedeline dair iddiasını ispatlayamamıştır.Buna göre davalının istinaf talebinin reddi gerekir. Davacı, davaya konu ettiği nedenlerle ilgili maddi tazminatına dair hususları ispat eder belge sunmamıştır.Bu nedenle davacının maddi tazminata ilişkin davasının ispatlanamadığı açıktır.

Mahkemenin menfi tespite ilişkin davada kabul edilen 6.000,00 TL yönünden davacı lehine vekalet ücretine hükmetmesi gerekirken, tersine davacının borçlu olduğu 933 TL tutarında davacı lehine vekalet ücretine hükmetmesi ise hukuka ve usule aykırılık teşkil etmektedir.

Mahkemenin kararında vaka ve hukuki durum değerlendirmesinde esasa yönelik kararda hukuka aykırılık olmamasına rağmen, davacı lehine hatalı vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve hukuka uygun bulunmadığından, davalının istinaf talebinin HMK 353/1b-1.maddesi gereği reddine,davacının istinaf talebinin ise kısmen kabulü ile ,karar sadece vekalet ücreti yönünden HMK 353/1b-2.madde gereği düzeltilerek , "Davanın kısmen kabulü ile davacının 23.06.2015 tarihli faturadan dolayı 6.000.-TL borçlu olmadığının,

933,30-TL borçlu olduğunun tespiti ile davacının 1.000.-TL maddi tazminat isteminin reddine " ayrıca karar tarihindeki vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine şeklinde (sadece davacı lehine vekalet ücretinin miktarı düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekmiştir.

KARA R

Yukarıda açıklanan nedenlerle. Davalının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca reddine, Davacının istinaf talebinin vekalet ücreti yönünden kabulü ile karar HMK 353/1-b-2 maddesi gereği düzeltilerek yeniden esas hakkında.

1- Davanın kısmen kabulü ile 23.06.2015 tarihli faturadan dolayı 6.000.-TL borçlu olmadığının, 933,30-TL borçlu olduğunun tespiti ile davacının 1.000.-TL maddi tazminat isteminin reddine, 2-Karar ve ilam harcı 63,73-TL nin peşin alınan 135,49-TL den düşümü ile kalan 70,76-TL nin karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine, 3-Davacı tarafından yatırılan 167,29-TL peşin ve başvuru harcının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 4- Davacı tarafından yapılan 2.384,00-TL yargılama giderinin kabul edilen miktar oranlanarak takdiren 278,36-TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5- Davacı taraf kendisini dava ve duruşmalarda vekili ile temsil ettirdiği anlaşılmakla AAÜT gereğince, kabul edilen miktar üzerinden hesap ve takdir olunan 1.980,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 6- Davalı kendisini dava ve duruşmalarda vekili ile temsil ettirdiği anlaşılmakla AAÜT gereğince, red edilen miktar üzerinden hesap ve takdir olunan 1.980,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 7-Tarafların gider avansından artan bakiyesinin karar kesinleştiğinde ve talep halinde taraflara iadesine, İstinaf İncelemesi İle İlgili Olarak.

Davacıdan peşin alınan istinaf karar harcının, istinaf eden davacıya isteği halinde ilk derece mahkemesince iadesine, Davalıdan alınması gereken istinaf karar harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına ve istinaf eden davalı üzerinde bırakılmasına, Davacının istinaf aşamasında yapmış olduğu 84,00 TL istinaf yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Davalının istinaf aşamasında yapmış olduğu yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,