İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2018/3148 K.2019/98

Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle , dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ile müvekkili arasında elektrik enerjisi tüketim sözleşmesi bulunduğunu, davalının 2012-2014 tarihleri arasında, EPDK tarafından çıkarılan düzenleyici işlemlere dayalı olarak kayıp-kaçak bedeli, TRT payı, Enerji fonu, Belediye Tüketim Vergisi, Dağıtım bedeli, KDV vesair adlar altında birtakım fatura kalemlerini müvekkilinden haksız olarak tahsil ettiğini,

Emsal Yargıtay İçtihatları doğrultusunda bu fatura kalemlerinin müvekkiline iade edilmesi gerektiğini iddia ederek şimdilik 10.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini dava etmiştir.Davacı tarafça 31.10.2017 tarihinde ıslah dilekçesi verilerek netice-i talep 2.274.080,00 TL olarak ıslah edilmiş ve bu bedel üzerinden 38.840,00 TL tamamlama harcı yatırılmıştır.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle.

17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı yasayla değişik 6446 sayılı yasanının ilgili maddeleri uyarınca işbu davanın konusunu oluşturan fatura kalemlerinin iadesinin istenemeyeceğini, bu nedenle davanın hukuki yarar yokluğu sebebiyle reddi gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.İlk derece mahkemesince davanın konusuz kalması nedeniyle, esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Söz konusu kararı davacı vekili istinaf etmiştir.

İstinaf dilekçesinde özetle; davayı açtıkları tarih itibariyle davalarında haklı olmaları sebebiyle lehlerine yargılama giderine hükmedilmesine rağmen 31.10.2017 tarihinde ilk derece mahkemesine sundukları ıslah dilekçesinin ve tamamla harcının yatırıldığına ilişkin makbuzun gözden kaçırıldığını,lehlerine 38.974,88 TL harcın iadesine hükmedilmesi gerekirken sehven 134,88 TL harcın iadesine hükmedildiğini ileri sürerek kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, aboneden tahsil edilen kayıp kaçak ve diğer bir kısım bedellerinin haksız tahsil edildiği iddiası ile istirdadı talebine ilişkindir.HMK 355. maddesi uyarınca, ileri sürülen istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda.

492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan bölümünün karar ve ilam harcı başlıklı III. kısmının 2-a fıkrasında 1. fıkra dışında kalan davalarla, taraf teşkiline imkan bulunmayan davalarda verilen esas hakkındaki kararlar ve davanın reddi kararlarında maktu karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmıştır.

Bu durumda; usule ilişkin nihai kararlarla, davanın konusuz kalması halinde verilecek kararlarda maktu harç alınacağı kuşkusuzdur.

O halde; mahkemece dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; sadece konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiğinden davacı tarafından yatırılan 170,78 TL harç ve 38.840,00 TL tamamlama harcından 35,90 TL harcın mahsubu ile bakiye 38.974,88 TL harcın iadesine karar verilmesi gerekirken, tamamlama harcı dikkate alınmadan 134,88 TL harcın iadesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile, HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince kararın bu yönden düzeltilmesine karar verilmesi gerekmiştir.