İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2023/1046 K.2023/1161

Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak,ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle,dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Birleşen dosyada davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; davalı/borçlunun kullanımında bulunan sayaçta ... hizmet numaralı tüketim noktasında kurulu bulunan tesisatta müvekkil saha ekipleri tarafından 17.08.2022 tarihinde yapılan kontrollerde "sözleşmeli kayıtlı sayacın giriş kofresinden ek kablo alınarak harici hat üzerinden kaçak elektrik kullanıldığı" tespiti üzerine kaçak elektrik kullanım tespit tutanağı tanzim edildiğini ve tutanağa istinaden Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nin ilgili maddeleri doğrultusunda 29.08.2022 son ödeme tarihli,

24336 kWh karşılığı 105.876,38-TL tutarında kaçak elektrik kullanım faturası ve 29.08.2022 son ödeme tarihli, 25012 kWh karşılığı 39.962,81-TL tutarında kaçak elektrik ek kullanım faturası düzenlendiğini, tahakkuk ettirilen faturanın, son ödeme tarihi geçmiş olmasına rağmen ödenmediğini, ilgili borca istinaden takip başlatıldığını davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve davalı/borçlunun taşınır,

taşınmaz malları ve üçüncü kişilerdeki hak ve alacakları üzerinde İİK m. 257 gereği dava ve takip kesinleşinceye kadar teminatsız veya Mahkemece uygun görülecek teminat karşılığında ihtiyati haciz konulmasına kararı verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından;" Alacağın bu aşamada varlığı ve muaccel olduğunun yaklaşık olarak ispatı noktasında dosyada yeterli delil bulunmadığı, İ.İ.K.'nun 257.maddesindeki ihtiyati haciz isteminde bulunabilmek için aranan koşulların somut olayda bu aşamada gerçekleşmediği" gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir. Ara karara karşı birleşen dosya davacısı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Birleşen dosya davacısı vekili istinaf başvurusunda özetle; "yaklaşık ispat" koşulunun gerçekleştirilmiş olup, mahkemece ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, alacağı kanıtlar nitelikte olan aksi sabit oluncaya kadar geçerli belge niteliğindeki kaçak elektrik kullanım tespit tutanakları dosya kapsamına sunulduğunu, sunulan delillerle kaçak kullanımın kanıtlandığını, ihtiyati haciz kararı verilmesi için aranan muaccceliyet şartının somut olay üzerinden sübuta erdirildiğini,davanın sonuçlanması ve icra takibinin kesinleşmesi beklenildiği takdirde,

"kamu alacağı" niteliğinde olan kaçak elektrik bedelinin tahsili tehlikeye gireceğini ileri sürerek kararın kaldırılarak ihtiyati haciz kararı verilmesini talep ve istinaf etmiştir. Dava, asıl davada, menfi tespit talebi, birleşen dosyada ise kaçak tutanağı nedeniyle yapılan takibe vaki itirazın iptali talebine ilişkin olup dava konusu borç kaçak elektrik kullanımından kaynaklanmaktadır.

İstinafa gelen uyuşmazlık ise, kaçak tutanağı nedeniyle tahakkuk eden borç uçun ihtiyati haciz koşullarının oluşup oluşmadığı noktalarındadır. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu(İİK)'nun 257/1. Maddesine göre, rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklariyle diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir.

İİK'nın 258/1. maddesi hükmüne göre ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için mahkemenin ''alacağın varlığı hakkında kanaat edinmiş olması'' yeterlidir. Mahkemenin ''alacağın varlığına kanaat edinmiş olmasından'' anlaşılması gereken alacağın usul hukuku kurallarına göre kesin veya tam olarak ispat edilmesi değildir.

Diğer hukuki himaye tedbirlerinde olduğu gibi ihtiyati hacizde de amaç davaya ilişkin yargılamadan farklı olarak, maddi hukuka dayanan hak bakımından nihai bir karar verip, uyuşmazlığı esastan sona erdirmek değildir.

Yani ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için ispat gerekmez, yaklaşık ispat için delil sunulması yeterli olup, alacaklının ilişkisinin varlığını ve muaccel olduğunu tam ve kesin olarak ispat etmesi aranmamaktadır (Yargıtay 19.HD'nin 12/12/2019 Tarih, 2019/2300 E-2019/5531 K). Yaklaşık ispat konusunda, ispat ölçüsü çerçevesinde, tam kanaat değil, kuvvetle muhtemel, yaklaşık bir kanaat yeterli görülmektedir.

Yaklaşık ispatla yetinilmiş olması, ispatın aranmayacağı ya da ispat kurallarının tamamen dışına çıkılacağı anlamına gelmez. Bir taraf iddiasını mahkeme önüne ne kadar inandırıcı şekilde getirirse getirsin, bu sadece bir iddiadan ibarettir. İddia edilen vakıanın sabit yani doğru kabul edilebilmesi için, ispat yükü üzerine düşen tarafın, bunu kanundaki delil sistemi içinde yine kanunun aradığı ispat ölçüsü çerçevesinde ispat etmesi gerekir.

Tam ispatın arandığı durumlarda, bu ölçü tereddütsüz ortaya konmalıdır. Yaklaşık ispat durumunda ise hâkim o iddianın ağırlıklı/kuvvetli ihtimal olarak doğru olduğunu kabul etmekle birlikte, zayıf bir ihtimal de olsa, aksinin mümkün olduğu ihtimalini göz ardı etmez.

Somut olayda, özel hukuk tüzel kişisi olan şirket tarafından düzenlenen kaçak elektrik tespit tutanağı ve bu tutanağa dayalı tahakkuk ettirilen faturalar nedeniyle alacağın muaccel olduğu ileri sürülmekle birlikte mevcut deliller kaçak kullanım ve faturalardaki bedel yönünden talep edenin iddiaları yönünden yaklaşık ispata elverişli değildir. Bu haliyle ihtiyati haciz şartları oluşmamıştır.

Bu nedenle mahkemece ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu itibarla, ilk derece mahkemesince verilen ara kararda mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirilmesi bakımından usul yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmamasına göre, birleşen dosya davacısının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir.

KARA R