İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2023/2209 K.2023/2289

Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle , dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

1-Davacı vekili 20/04/2022 tarihli dava dilekçesinde özetle. Müvekkili ...'in 09/01/2023 başlangıç tarihli kira kontratı ile Bağcılar ... Mah....

(Yeni ....sok) No:.. adresinde adına kyıtlı ... adı altıda tekstil işi yaptığını,müvekkilinin işyerinde 12 adet mevcut makine olduğunu ,gün içerisinde değişiklik yaparak 5 tanesini çalıştrdığını,işyerinde çalışan olarak kendisi, kızı ve karısının olup 2 tane elemanın ise iş oldukça geldiğini, Davalı şirket çalışanlarınca panoya bağlı dışarıdan bir kablo olduğunu ve bu kablonun kofradan aşağı müvekkilinin işyerine gittiğini,müvekkilinin bu kablo ile ilgisinin olmadığını,müvekkili ile alakası bulunmayan bu kablo nedeni ile kaçak elektrik kullanımından kaynaklı fatura tahakkuk ettirildiğini,

Müvekkilinin bu işyerinde ütü-paket işi yapmakta olup 03/07/2020 tarihiinde binaya gelen gücün sadece apartmanın elektriğini karşıladığı için davalı şirkete başvurarak; ana hattan ayrı davalı şirkete hat çektirildiğini ve güç artırımına gidildiğini,bu durumun özel müşteriler için yapılan işlem olup saate çip takılarak uzaktan okuma yapıldığını ve SMS yolu ile fatura yollandığını, Müvekkilinin son tahakkuk eden 8500 TL.bedeline itirazı bulunmamakta olup geriye kalan faturaya itiraz ettiğini ve 422.939,89 TL.borcunun olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince 12/04/2023 tarihli ara karar ile davacının tedbir talebi kabul edilmiş, davalı vekilinin itirazı üzerine 15/05/2023 tarihli arar karar ile tedbire itirazın reddine şeklinde karar verilmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; alacağın kaçak kullanımdan kaynaklı faturaya dayalı alacak olup alacak rehinle de teminat altına alınmadığını, elektrik kullanımına dayalı fatura alacağına müstenit alacaklarda ihtiyati haciz taleplerinin, diğer fatura alacakları gibi değerlendirilmemesi,

kamu hizmeti niteliği ve yasal mevzuatla sınırların keskin şekilde çizildiği bu nedenle de kabul edilmesi gerektiğine emsal kararlar bulunduğunu, kaçak elektrik kullanımının Borçlar Kanunu uygulamasına göre haksız fiil olduğunu ve haksız fiil nedeniyle yönetmeliğe uygun şekilde düzenlenen faturanın da bir alacak borç ilişkisi nedeniyle düzenlenmiş bir fatura olmayıp haksız kullanıma mevzuat tarafından öngörülmüş bir sonuç olduğunu, alacağımızın varlığı İİK 257 ve devamı maddelerine göre ispat edildiğinden ihtiyati haciz kararı verilmesi gerekirken talebin reddinin hukuka uygun olmadığın ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

Davada asıl talep İİK 72 maddesine dayalı menfi tespit talebine ilişkin olup dava konusu borç kaçak elektrik kullanımından kaynaklanmaktadır. Davacı dava dilekçesinde dava konusu kaçak elektrik faturaları nedeniyle elektriğin kesilmemesi yönünde tedbir kararı talep etmiş, mahkemece tedbir talebinin kabulüne % 15 oranında teminat alınmasına karar verilmiş, takdir olunan teminat miktarı süresi içinde mahkeme veznesine yatırılmıştır.

Davalı vekili; elektriğin kesilmemesi yönündeki tedbir talebi yönünden yaklaşık ispat koşulunun yerine getirilmediğini, tedbir şartlarının oluşmadığını beyanla tedbirin kaldırılmasını, mah- kemenin aksi kanaatte olması halinde ise % 100 oranında teminat alınmasını taleple karara itiraz etmiş mahkemece bu yöndeki itirazı reddedilmiş olmakla aynı nedenlerle istinafa başvurmaktadır.

Somut olayda; dava konusu kaçak elektik tüketimine konu mahallin iş yeri ve dava ko- nusu borcun varlığı ve miktarının yargılamaya muhtaç olduğu, söz konusu faturalar nedeniyle elektri- ğin kesilmesi halinde davacının telafisi zor zararının oluşacağına dair yaklaşık ispat koşulu yerine getirilmiş ihtiyati tedbir dava konusu iki adet fatura ile sınırlanmış olmakla elektriğin kesilmemesi yönünde tedbir kararı verilmesi HMK 389 md hükmüne uygundur.

Mahkemece takdir olunan teminat miktarının yeterli ve somut olaya uygun olduğu değerlendirilmiştir. Açıklanan nedenlerle, ilk derece mahkemesince verilen kararda vakıa ve hukuki değer- lendirme noktasında, usul ve esasa aykırılık tespit edilmediğinden, davalının istinaf başvu- rusunun HMK 353/1-b-1 md gereğince reddine karar verilmesi gerekmiştir.

KARA R