İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2023/2515 K.2023/2472

Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle , dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı dava dilekçesinde özetle;davalı tarafın, müvekkili aleyhine 17/02/2012 tarihinde İstanbul ... İcra Dairesinin ...

Esas (... yeni esas) sayılı dosyası ile ilamsız icra takibinde bulunduğunu, müvekkilinin icra takibine itiraz süresini elinde olmayan sebeplerle (hatta kendisine tebligat yapılıp yapılmadığını dahi hatırlamamakla, büyük ihtimalle muhtara bırakma suretiyle yapılan tebligat sonrası) itiraz süresini kaçırdığını ve takibin kesinleştiğini, takip tarihi 2012 yılı ise de alacaklı görünen şirket tarafınca 2019 yılına kadar haciz işlemleri yapılmadığını, 2019 sonrası hacizlerden ve dosyadan haberdar olan müvekkilinin dosya alacaklısını ve borç miktarını görünce hayrete düştüğünü,

müvekkilinin dosya alacaklısı ile abonmen sözleşmesi olmadığını,bu firmadan hizmet almadığını veya başka bir borçluya kefil olmadığını, dosya içeriği incelendiğinde takipte kesinleşen miktarın 58 bin küsur halihazırda gözüken borcun ise 110 binTL üzerinde olduğunu, müvekkilinin borçlu gösterildiği bu miktarda borcun kaynağı ve gerçekliği olmadığını, usule aykırı icra takibi ile alacağın kesinleştiğini, davaya konu icra takibindeki alacağın gerçekliği olmayan bir alacak olduğunu, müvekkili ile alacaklı görünen firma arasında hukuki, resmi gayriresmi, ticari bağ olmadığını, borcun doğumuna sebep olacak bir husus olmadığını,

alacaklı görünen tarafın borcun olmadığını bildiği halde takibi kesinleştirdiğini, dosyayı inceledikten sonra bir çok haciz işleminde bulunduğunu, İstanbul ... İcra Dairesinin ...

Esas (... yeni esas) sayılı dosyasında müvekkili ... yönünden alacaklı görünen tarafa borçlu olunmadığının tespitini, yargılama sürecinde cebri icra ile telafisi güç zararların önlenmesi adına ihtiyati tedbir ile takibin durdurulmasını, davalı aleyhine %20'sinden aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesini, yargılama harç ve masrafları ile vekalet ücretinin davalı yan üzerinde bırakılmasını talep ve dava etmiştir.

İlk derece mahkemesince; "davanın reddine " kararı verilmiştir. Söz konusu kararı davacı vekili istinaf etmiştir. Dava dosyası istinaf incelemesi için Dairemize gönderilmiş ise de, 12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunununda Bazı Değişiklikler Yapılmasına Dair 6763 sayılı yasa ile, HMK 341. madde 2. fıkrasında "Miktar veya değeri üçbin Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir.

Ancak manevi tazminat davalarında verilen kararlara karşı miktar veya değere bakılmaksızın istinaf yoluna başvurulabilir" şeklinde yapılan yasa değişikliği 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Karar tarihi(22/05/2023) itibarıyla, kesinlik sınırı ise 17.830,00 TL'dir.Somut uyuşmazlıkta, davacı tarafından istinaf edilen davanın değeri 9.721,20 TL olup, karar tarihinde davacı yönünden miktar itibarıyla karar kesindir.

Bu itibarla, istinaf konusu kararın HMK 341. ve 346. maddelerine göre kesin olması sebebiyle, davacı istinaf dilekçesinin HMK 341, 346 ve 352/1-b maddeleri uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir.

KARA R