İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2023/3319 K.2023/3258

Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle , dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin abonesi olduğu ...

Hizmet No’lu Tesisatla ilgili olarak haksız yere tahakkuk ettirilen borç nedeniyle açılan menfi tespit davası sonuçlanıncaya kadar, enerjisi borç nedeniyle kesilen müvekkili çalışamaz durumda olduğundan enerjisinin kesilmemesi yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesini ve 16.06.2023 son ödeme tarihli 379.546,18-TL ve 204.247,98-TL'lik faturalar nedeniyle borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.İlk derece mahkemesince 19/06/2023 tarihli ara karar ile "-Davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin 583.794,16-TL'nin (16.06.2023 son ödeme tarihli 379.546,18-TL ve 204.247,98-TL'lik faturaların toplamı) %15'si oranında nakdi teminat

(87.569,13-TL) veya muteber banka teminat mektubu sunulması karşılığında KABULÜNE; teminat yatırılması halinde davaya konu elektriğin (... Mh. ... Sk. No:...

Beyoğlu/ İstanbul) kesilmesinin tedbiren önlenmesine, kesilmiş olması halinde elektrik enerjisinin yeniden tesisine," şeklinde karar verilmiş, davalı vekilinin itirazı üzerine 19/09/2023 tarihli ara karar ile "-İtirazın REDDİNE," şeklinde karar verilmiştir.Söz konusu ara kararı davalı vekili istinaf etmiştir.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle.

Müvekkili şirket tarafından düzenlenen ve kaçak elektrik kullanıldığına ilişkin tespit içeren tutanağın, aksi sabit oluncaya kadar geçerli, resmi belge hükmünde olduğunu, alacağın kaçak kullanımdan kaynaklı faturaya dayalı alacak olup alacak rehinle de teminat altına alınmadığını, elektrik kullanımına dayalı fatura alacağına müstenit alacaklarda ihtiyati haciz taleplerinin, diğer fatura alacakları gibi değerlendirilmemesi,

kamu hizmeti niteliği ve yasal mevzuatla sınırların keskin şekilde çizildiği bu nedenle de kabul edilmesi gerektiğine emsal kararlar bulunduğunu, kaçak elektrik kullanımının Borçlar Kanunu uygulamasına göre haksız fiil olduğunu ve haksız fiil nedeniyle yönetmeliğe uygun şekilde düzenlenen faturanın da bir alacak borç ilişkisi nedeniyle düzenlenmiş bir fatura olmayıp haksız kullanıma mevzuat tarafından öngörülmüş bir sonuç olduğunu, alacağımızın varlığı İİK 257 ve devamı maddelerine göre ispat edildiğinden ihtiyati haciz kararı verilmesi gerekirken talebin reddinin hukuka uygun olmadığın ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

Davada asıl talep İİK 72 maddesine dayalı menfi tespit talebine ilişkin olup dava konusu borç kaçak elektrik kullanımından kaynaklanmaktadır.Davacı dava dilekçesinde dava konusu kaçak elektrik faturaları nedeniyle elektriğin kesilmemesi yönünde tedbir kararı talep etmiş, mahkemece tedbir talebinin kabulüne % 20 oranında teminat alınmasına karar verilmiş, takdir olunan teminat miktarı süresi içinde mahkeme veznesine yatırılmıştır.Davalı vekili;

elektriğin kesilmemesi yönündeki tedbir talebi yönünden yaklaşık ispat koşulunun yerine getirilmediğini, tedbir şartlarının oluşmadığını beyanla tedbirin kaldırılmasını, mah- kemenin aksi kanaatte olması halinde ise % 100 oranında teminat alınmasını taleple karara itiraz etmiş mahkemece bu yöndeki itirazı reddedilmiş olmakla aynı nedenlerle istinafa başvurmaktadır.Somut olayda; dava konusu kaçak elektik tüketimine konu mahallin iş yeri ve dava ko- nusu borcun varlığı ve miktarının yargılamaya muhtaç olduğu,

söz konusu faturalar nedeniyle elektri- ğin kesilmesi halinde davacının telafisi zor zararının oluşacağına dair yaklaşık ispat koşulu yerine getirilmiş ihtiyati tedbir dava konusu iki adet fatura ile sınırlanmış olmakla elektriğin kesilmemesi yönünde tedbir kararı verilmesi HMK 389 md hükmüne uygundur.Mahkemece takdir olunan %15 oranındaki teminat miktarının yeterli ve somut olaya uygun olduğu değerlendirilmiştir.Açıklanan nedenlerle, ilk derece mahkemesince verilen kararda vakıa ve hukuki değer- lendirme noktasında, usul ve esasa aykırılık tespit edilmediğinden,

davalının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 md gereğince reddine karar verilmesi gerekmiştir.

KARA R