İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2024/2443 K.2024/2206

Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle, dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. İstanbul ili Beyoğlu ilçesinde bulunan işyerinden dolayı elektrik satış sözleşmelerine istinaden 15/02/2015- 31/01/2011 döneminde bir nolu davalı ...şirketi 31/01/2011- 30/06/2014 döneminde iki nolu davalı ...Şirketi ve 31/07/2014- 31/12/2014 döneminde ise 3 nolu davalı olan ...

Şirketi nin 23281 nolu sayaca ilişkin ... nolu aboneliğe dayalı davacıya sağladıkları elektrikten dolayı düzenledikleri faturalarda tüketilen elektrik miktarı ile orantılı olarak ancak hizmet ve ürün karşılığı olmayan kayıp-kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmet bedeli, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedeli adında muhtelif bedelleri de elektrik bedeline ilaveten faturalarda yer verip tahsil ettiklerini, bu bedellere ilişkin tahsilatların anayasa ve kanuna, yani hukuka aykırı olduğunu, dolayısıyla bu tahsilatların sebepsiz zenginleşme oluşturduğunu,

elektrik satım sözleşmesinin ise TBK da düzenlenilen genel işlem şartlarını içerdiğini ileri sürerek davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirtip fazlaya ilişkin talep hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik davalıların her birinden 500 er TL alacağın faturaların ödenmiş oldukları tarihlerden itibaren işleyecek avans faizleriyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle;

tahsilatın EPDK nın düzenleyici işlem niteliğindeki karar, tarife ve tebliğleri kapsamında yapılması nedeniyle bu dava da Danıştay ın görevli olduğunu, dağıtım şirketi olmayan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, diğer taraftan zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin de dolduğunu, tahsilatların faturalarda belli olması nedeniyle belirsiz alacak davasının açılamayacağını, söz konusu bedellerin tahsilatının belirtildiği üzere EPDK nın karar, tarife ve tebliğleri kapsamında yapıldığından dolayı hukuka uygun olduğunu, faiz işletilmesinin de doğru olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince. 6719 sayılı kanunun 21.maddesi ile 6446 sayılı elektrik piyasası kanunun 17.maddesine eklenen 10.fıkra hükmü ve 6719 sayılı kanunun 26.maddesi ile 6446 sayılı elektrik piyasası kanununun geçici 20.maddesi hükümlerine istinaden davanın konusuz kalması nedeniyle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.Sözkonusu kararı davacı vekili istinaf etmiştir.

23/07/2016 yürürlük tarihli 6723 sayılı Danıştay Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile 12/01/2011 tarih ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun geçici 3. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan" ibaresi "verilen" şeklinde değiştirilmiş ve fıkraya aşağıdaki cümle eklenmiştir. "Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez".

Böylece yeni düzenleme getirilmiştir, Değişiklik sonrası, HMK'nun geçici 3. maddesi 2. fıkrasında ''Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ile 454. madde hükümlerinin uygulanmasına'' dair bu düzenleme ile Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihi 20/07/2016 tarihinden önce verilen kararlar ile temyiz aşamasından geçen dosyalar için HUMK'nun 427 ile 454. maddeleri gereğince Temyiz yoluna başvurulacağı, istinaf kanun yoluna başvurulamayacağı açıktır.Davada,

mahkeme hükmünün Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 2023/66 Esas - 2023/577 Karar ve 14/03/2023 tarihli karar düzeltme talebinin reddine kararı ile Yargıtay denetiminden geçtiği, istinaf edilen bu kararın ise Yargıtay ilamı sonrası verilen karar olduğu anlaşılmaktadır.Mahkemenin kanun yolunu hatalı nitelendirmesi, karara karşı istinaf yoluna başvurulma sonucu doğurmaz. Aksi halde uygulamanın HMK'nın geçici 3. maddesine aykırı olacağı açıktır.

Bu nedenle, temyiz yolu açık kararın bağlı olduğu usul hükümleri çerçevesinde Yargıtay'a gönderilmesi gerektiği halde, sehven İstanbul Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği anlaşıldığından, istinaf yoluna bağlı olmayan bu karara karşı dosyanın Yargıtay'a gönderme işlemi yapmak üzere ilgili mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmektedir.

KARA R