İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi E.2017/2680 K.2019/460

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyadaki tüm belgeler ve dairemiz üyesi tarafından hazırlanan raporlar incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında 21/04/2008 tarihli kuvars kumu sahasının işletilmesi ve ürün zenginleştirilmesi işine ait sözleşme yapıldığını, davalının yüklenici, müvekkilinin işveren konumunda olduğunu, davalının sözleşme yükümlülüklerini yerine getirmediğini bu nedenle müvekkilinin 1.232.894,00 TL.kum satın almadan kaynaklı zararı olduğunu, bunun yanında kâr mahrumiyetine de uğradığını, bunun için de 100.000,00 TL. talep ettiklerini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere toplam 1.332,894,00 TL.'nın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde ; sözleşmeye aykırılığın söz konusu olmadığını, sözleşmede, davacının talep ettiği döküm kumuna dair fiziksel ve kimyasal özelliğin belirtilmemiş olduğunu, davacının sözleşme kapsamında bulunmayan nitelikte ürün talep ettiğini, döküm kumu fiyatı hakkındaki iddiaların da sözleşme maddelerine uygun olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.Davacı vekili ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması talebi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Taraflar arasında yapılan ve davanın konusunu oluşturan 21/04/2008 tarihli sözleşmenin konusu ve tarafların edimlerini düzenleyen maddeleri incelendiğinde ; işveren sıfatıyla sözleşmenin tarafı olan davacının, dava dışı T.T.K. ile (Türkiye Taşkömürü Kurumu) aralarında yapılmış olan rödovans sözleşmesi nedeniyle sözleşmede belirtilen sahada işletmeci olduğu, davalıyla yaptığı dava konusu sözleşme ile bu işletme hakkını, üretilen kumun yine sözleşmede belirlenen miktarının kendisine verilmesi karşılığında yüklenici sıfatındaki davalıya verdiği,

taraflar arasındaki sözleşmenin bir eser sözleşmesi olmayıp genel anlamda TBK'nun 357 vd. maddelerinde düzenlenen hasılat kira sözleşmesi olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay 3.HD'nin 02/10/2017 tarih ve 2017/13864 E.- 2018/9380 K.sayılı kararında da benzer nitelikli davada kararı veren Sulh Hukuk Mahkemesinin görevi hususunda bir bozma yapılmamış olduğu, bu nedenle Sulh Hukuk Mahkemesinin taraflar arasındaki uyuşmazlığı hasılat kirası hükümleri gereğince gidermekle görevli mahkeme olduğu anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 4/1-a maddesi gereğince kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalara bakmak görevi Sulh Hukuk Mahkemelerine aittir.İncelenen dosyada, yukarıda belirtilen Yargıtay kararı gereğince taraflar arasındaki uyuşmazlık hasılat kira ilişkisinden kaynaklanmasına rağmen dava Asliye Ticaret Mahkemesinde açılmış ve sonuçlandırılmıştır.

Mahkemece görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup, yargı organlarınca yargılamanın her aşamasında dikkate alınması gerektiğinden, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK.355.madde kapsamında görev nedeniyle kabulüne, HMK.353/1-a-3 maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın görevli mahkemeye gönderilmek üzere mahkemesine gönderimesine karar vermek gerekmiştir.