İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi E.2023/1158 K.2023/1102

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyadaki tüm belgeler ve dairemiz üyesi tarafından hazırlanan raporlar incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkile ait "İstanbul İli, Bakırköy İlçesi ... Mahallesi, ..., ... Pafta ... Ada, ... parsel sayılı taşınmaz"ın 43.531,18 m2' lik kısmı üzerinde davalı lehine tesis edilen 01.05.2005 başlangıç tarihli ve 01.05.2035 bitiş tarihli olmak üzere toplamda 30 yıl süreli bağımsız ve daimi üst hakkının tedbiren üçüncü kişilere devir ve temlikinin önlenmesine,

davalının söz konusu üst hakkı üzerinde herhangi bir rehin tesis etmesinin, ipotek kurmasının tedbiren engellenmesine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemenin 20.01.2023 tarihli ara kararı ile tedbir talebinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.Davacı vekili istinaf talebinde, mahkemece verilen tedbir talebinin reddi kararının yerinde olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.Dava;" ihtiyati tedbir " istemine ilişkindir.

HMK 389/1 maddesi gereğince mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hâle geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hâllerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir. Davaya konu uyuşmazlığı esastan çözer nitelikte ihtiyati tedbir kararı verilemez.

İncelenen dosyada, davacının talebinin üst hakkı sözleşmesine davalının irtifak bedellerini gereği gibi ödemediği gerekçesi ile davalı lehine tesis edilen 30 yıl süreli bağımsız ve daimi üst hakkının tedbiren üçüncü kişilere devir ve temlikinin önlenmesi ve üst hakkı üzerinde herhangi bir rehin tesis etmesinin ipotek kurmasının tedbiren önlenmesi isteği olduğu, tarafların haklılık durumunun ancak yapılacak yargılamada toplanacak delillerle anlaşılacağı, mahkemece mevcut delil durumuna göre şu aşamada verilen tedbir talebinin reddi kararı yerinde olduğundan davacının istinaf başvurusu yerinde değildir.

İlk derece mahkemesinin 20.01.2023 tarihli ara kararında esası etkileyen bir usul hatası bulunmadığı, vakıa tespitlerinin tam ve doğru olarak yapıldığı, maddi hukuk normlarının doğru olarak uygulandığı, delillerin değerlendirilmesinde de hatalı bir sonuca varılmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.