İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi E.2021/1707 K.2022/650

Taraflar arasındaki davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi ile İstanbul 8. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR Dava, tazminata ilişkindir. İstanbul 8. Tüketici Mahkemesince, "... Dava, sigorta rücu alacağı sebebiyle açılan alacak istemine ilişkindir.

Davacı ... ile davalı arasında ... plakalı kamyon cinsi aracın sigortalanması konusunda sigorta sözleşme yapıldığı ve davalının aracının üçüncü kişilere vereceği zararların teminat altına alındığı, sigortalı aracın 19/12/2017 tarihinde tek taraflı trafik kazası yapması neticesinde yaya ...'ün vefat ettiği, kaza neticesinde ... sayılı hasar dosyasının oluşturulduğu ve hak sahiplerine ödemelerin yapıldığı anlaşılmıştır.

Zorunlu mali sorumluluk sigortasının sigortacının sigortalıya rücu hakkını düzenleyen maddesi uyarınca sigortacı davacının sigortalı davalıya rücu edebileceği düzenlenmiş ise de sigortalı adına kayıtlı aracın kamyon türünde olduğu, bu suretle davacının 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3/1-k maddesinde tanımlanan tüketici sıfatını haiz olmadığı tespit edilmiştir.

Zira ilgili kanunda tüketici ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden kişi şeklinde tanımlanmıştır. Yani tüketici temel ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla mal veya hizmet satın alan kişi olup davacının bu kapsama girebilmesi için ticari veya mesleki bir faaliyet yürütmemesi gerekir.

Dosya davacısının tüzel kişiliği haiz sigorta şirketi olduğu, davalısının ise adına kayıtlı sigortalı aracın türü doğrultusunda mesleki veya ticari amaçlarla hareket ettiğinin kabulü ile tüm dosya kapsamına göre mahkememizin ilgili dava yönünden görevsizliğine ..." gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi ise, "...Saptanan ve hukuksal durum karşısında; davacı ... yapan şirket, davalı ... sözleşmesi yaptığı tüketici gerçek kişi ile aralarında imzaladıkları tüketici işlemi olan sigorta sözleşmesine dayanarak ; davalı tüketici gerçek kişiden davalının kusuruna dayanarak dava dışı üçüncü kişilere yapmış olduğu ödemeleri rücuen istemektedir. Dava konusu talep temeli sigorta sözleşmesi tüketici işlemine dayanmaktadır.

Davalı gerçek kişi tüketici işlemi olan sigorta sözleşmesinin tarafı olan tüketicidir. Yine tüketici işlemine dayanılarak davacı davalıdan talepte bulunmaktadır. Yukarıda ticari dava çeşitleri izah olunmakla, davacının sigorta şirketi olup tacir olması iş bu davayı tek başına ticari kılmamaktadır.

Tüketici işlemine dayanan, tüketiciden talep edilen rücuen alacak davasının hiç bir durumda ticari davaya vücut vermeyeceğine kanaat getirilmekle, tüketici mahkemelerinin görev alanında bunun iş bu dava yönünden TKHK m. 73 de tüketici mahkemeleri görev alanı belirlenmiş olmakla ve kanunun uygulama alanı da TKHK m. 2 de düzenlenmekle aşağıdaki şekilde kanunen karşı görevsizliğe..." gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 1483/1. maddesinde, sigortacıların diğer kanunlardaki hükümler saklı kalmak üzere faaliyet gösterdikleri dalların kapsamında bulunan zorunlu sigortaları yapmaktan kaçınamayacakları belirtilmiş; aynı Kanunun 4/1-a maddesinde, tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın, TTK'da öngörülen hususlardan doğan hukuk davalarının ticari dava sayılacağı düzenlenmiştir.

TTK'nın 5. maddesi ise aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemelerinin, tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevli olduğu hükmünü içermektedir.

Somut olayda, davacı ..., kendi ZMM sigortalısı olan davalıya karşı dava açmış olup, Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortasının TTK'da düzenlenmiş olmasına ve dosyada bulunan bilgi- belgelere göre aracın tanker vasfında bir iş aracı olması hususları da dikkate alınarak davanın Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.( YARGITAY 4. Hukuk Dairesi ESAS NO: 2021/9639 -KARAR NO: 2021/5450)

KANUN YOLU

Kesin olmak üzere