İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi E.2023/1149 K.2023/3365

Taraflar arasındaki davada İSTANBUL ANADOLU 10. ASLİYE TİCARET Mahkemesi ile İSTANBUL ANADOLU 3. ASLİYE HUKUK Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR Dava, menfi tespite ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, "...Davalı yanın cevap dilekçesine ekli ve taraflarca inkar edilmeyen sözleşme içeriğine göre taraflar arasındaki elektrik aboneliği kullanımının tarımsal sulamaya ilişkin olduğu ve niteliği itibariyle davalı yanın sıfatı ve temel ilişki gözetilerek TTK 4-5 ve 19.maddelerine göre davanın ticari dava olması nedeniyle HMK 114/c ve 115/2.maddeleri ile birlikte değerlendirilerek davaya bakmakla görevli mahkeme Asliye Ticaret Mahkemesi olduğundan mahkememizin görevsizliği ..." gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, "... bu davalar ya bir ticari işletmeyi ilgilendirmeli ya da iki taraf için de ticari sayılan hususlardan doğmaları halinde ticari dava olarak nitelendirilebilirler....tarımsal abonelik sözleşmesinden kaynaklanması ve davacı tarafın tacir sıfatına sahip olmaması nedeniyle davada görevli mahkemenin genel görevli mahkeme olan asliye hukuk mahkemesi olduğu..." gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6335 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca ticari davalar Asliye Ticaret Mahkemelerince görülerek karara bağlanır. Aynı Kanun'un TTK' nın 4/1. maddesine göre, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın bu Kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır.

Dava, davalı ... ile davacı arasında yapılan elektrik abonelik sözleşmesinden kaynaklı menfi tespit istemine ilişkindir: Taraflar arasındaki tarımsal abonelik sözleşmesinde davalı taraf tacir ise de, kurumlara yazılan yazı cevaplarına göre, davacının gerçek kişi tacir olduğuna ilişkin bir kayıt bulunmamaktadır. Çiftçilik faaliyeti kural olarak ticari bir faaliyet değildir.

Dosya kapsamında, davacı tarafından yapılan çiftçilik faaliyetinden elde edilen gelirin bilanço esasına göre defter tutmasını gerektirir miktarda olduğuna ilişkin herhangi bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Bu durumda dava nispi ticari dava niteliğinde olmayıp, uyuşmazlığın genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.