İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi E.2024/1260 K.2024/3153

Taraflar arasındaki davada İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi ile İstanbul Anadolu 10. Asliye Hukuk Mahkemesi ve İstanbul Anadolu 7. Tüketici Mahkemelerince görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR Dava, itirazın iptali talebine ilişkindir.

İstanbul Anadolu 7. Tüketici Mahkemesince, "...Davacının UYAP ortamından çıkarılan araç takyidat bilgileri incelendiğinde, davacının 1 adet kamyonet, 1 adet traktör, 1 adet otobüsü olduğunun görüldüğü, davaya konu aracın ise minibüs olduğunun anlaşılması ve davalının beyanları da dikkate alınmak suretiyle davacının davaya konu aracı satın almaktaki amacının kullanmak ve tüketmek olmadığı, aracın gelir elde etmek amacıyla alındığı kanaatine varılmış olup, dosyanın genel mahkemelerce görülüp sonuçlandırılması gerektiği,..." gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 10. Asliye Hukuk Mahkemesince,"... taraflar arasındaki işlemin ticari araç satışına ilişkin olup, ihtilafın her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili bulunduğu TTK.

4,5 maddeleri gereğince davanın Asliye Ticaret Mahkemesinin görev alanında kaldığı ve mahkememizin görevli olmadığı..." gerekçesiyle görevsizlik yetkisizlik kararı verilmiştir.İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesince, "...davalı taraf tacir olmadığından huzurdaki davanın nisbi ticari dava olarak kabul edilemeyeceği,

aynı zamanda mutlak ticari davalardan da olmadığı anlaşılmakla davanın Asliye Hukuk Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerektiği..." gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır.

Buna göre, bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir. 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun (TKHK) 2. maddesinde, Kanunun kapsamı “Bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar.” şeklinde açıklanmıştır.

Kanunun “Tanımlar” başlıklı 3/1-(l) maddesinde de, tüketici işlemi, “Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.” biçiminde tanımlanmıştır.6502 sayılı TKHK'nın 73. maddesi uyarınca, tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğacak uyuşmazlıklara ilişkin davalarda, tüketici mahkemesi görevli kılınmıştır.

Bunun yanında, Kanunun 83. maddesinde de, taraflardan birini tüketicinin oluşturduğu işlemler ile ilgili diğer kanunlarda düzenleme olmasının, bu işlemin tüketici işlemi sayılmasını ve bu Kanunun görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanmasını engellemeyeceği belirtilmiştir.

Somut olayda, davacı davalıdan almış olduğu iki araçtan birisinin teslim ödenmemesi nedeniyle ödemiş olduğu bedelin tahsili talebinde bulunmuş olup, davacının mesleki faaliyeti kapsamında araçları satın almış olması nedeniyle tüketici konumunda olmadığı, Ticaret Mahkemesince yapılan araştırmaya göre de davacının tacir sıfatının bulunmadığı, faaliyetin esnaf boyutunda olduğu anlaşılmakla uyuşmazlığın genel hükümler uyarınca Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

KANUN YOLU

Kesin olmak üzere