İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi E.2024/1876 K.2025/833

Taraflar arasındaki davada İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ile İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARA R

İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, "...Çocuğun adına kayıtlı veya murisinden kendisine intikal eden taşınır ve taşınmaz mallarına yönelik temsil kayyımı atanmasına ilişkin talepte TMK'nın 427 maddesinde yer alan şartların bulunmadığı,

davacının kayyım atanması istenen çocuğun ortağı olduğu şirket hissesi işlemleri için kayyım atanmasını talep ettiği ve bu talebi değerlendirme görevinin Asliye Ticaret Mahkemesine ait olduğu..." gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi ise, "...Davacı tarafın istemi TMK 426 (2) maddesinde karşılığını bulan "Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa," hükmüne girmekte, yine aynı madde uyarınca temsil kayyımı atamakla görevli vesayet makamı olup TMK 397 (2) maddesi uyarınca vesayet makamının sulh hukuk mahkemeleri olduğu,

mezkur uyuşmazlıkta şirkete değil küçüğe temsil kayyımı atanması istenildiğinden mahkememiz görevsiz olup karşı görevsizlik kararı verilmesi gerektiği..." gerekçesiyle görevsizlik yönünde karar vermiştir. Talepte bulunan dilekçesinde aynen "...oğlum olan ...ın babasını 19,05.2025 te kaybettik.

Rahmetlinin adına olan Tasfiye Halinde ... adlı şirketin kapanışı için başvuru yapmış isem de İstanbul Ticaret Sicil Odası oğlumun yaşımın küçük olması nedenli kayyum kararı olmadan işlem yapılamayacağı beyanı ilc Mahkemenize başvurma zorunluluğu hasıl olmuştur" demek suretiyle kayyım ataması talebinde bulunmuştur.Buna göre, davacının istemi,

aynı şirkette miras yoluyla hissedar olan ve aralarında menfaat çatışması olduğu ileri sürülen annenin velayeti altında bulunan küçüğün miras yoluyla tevarüs ettiği şirket hissesi bakımından (tasfiye işlemlerinin yapılabilmesi için) yönetim ve temsil kayyımı atanmasıne ilişkindir.TMK 403/2. maddesine göre, kayyımın, belirli işleri görmek veya malvarlığını yönetmek için atanacağı, aynı yasanın 426/2. maddesine göre, bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün menfaati çatışması durumunda veayhut, TMK 345. maddesinde,

çocuk ile ana baba arasında veyahut onların menfaatine olacak şekilde çocuğun üçüncü kişiye karşı borç altına girmesinde bir kayyım atanacağı, TMK 427. maddede ise, vesayet altına alınması için yeterli bir sebep bulunmamakla beraber, bir kişi malvarlığını kendi başına yönetmek veya bunun için temsilci atamak gücünden yoksunsa, vesayet makamınca, bir yönetim kayyımı atanacağı, TMK 397/2. maddede ise, vesayet makamının, sulh hukuk mahkemesi olduğu ve TMK 403/2. maddesinde, bu Kanunun vasi hakkındaki hükümleri, aksi belirtilmiş olmadıkça kayyım hakkında da uygulanacağı açıklanmıştır.Her ne kadar TTK 5. maddesinde,

ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerinde ticaret mahkemesinin görevli olduğu açıklanmış ise de, HMK 382de sayılan ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işleri arasında kayyım atanması sayılmadığı gibi tacir olmayan kişinin malvarlığına konu malın salt ticari nitelikte olması, kayyım atanması işleminin ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi olarak kabulü için yeterli değildir.

Somut olayda, çocuk mallarının yönetimine ilişkin kayyım atama usulü ve şartlarını düzenleyen (aile mahkemesi görevi kapsamında kalan) TMK ikinci kitabında yazılı HMK 361. maddesine konu bir de istem bulunmamaktadır. Bu durumda, küçüğe ait şirket hissesi bakımından temsil ve yönetim kayyımı (tasfiye işlemleri bakımından) atanması görevi, TMK'nın 2. kitabının üçüncü kısmında yer olan 426 ve devamı maddelerine göre sulh hukuk mahkemesine aittir.