İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi E.2025/1259 K.2025/1925

Taraflar arasında görülen dava sırasında Davalı -karşı davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Bölge Adliye Mahkemesince incelenmesi Davalı- karşı davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresi içerisinde verilen istinaf dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Taraflar arasında görülen dava sırasında Davalı- karşı davacı vekili tarafından sunulan ret dilekçesinde özetle;anılan dava dosyasının 21/11/2024 günlü celsesinde davacının tanık listesinde yer alan ve tek tanık olan ...'ın dinlendikten sonra davacı vekilinin iki tanık daha bildirdiklerini öze sürerek bu tanıkların dinlenmesinin talep edildiğini, duruşmada verilen 1 nolu ara karar ile bu hususun celse arasında karara bağlanmasına dair karar verildiği, 26/11/2024 günlü ara karar ile davalı-karşı davacı vekilince açıkça muvafakat edilmediğinden tanıkların dinlenmesine yer olmadığına dair karar verildiği,

bu karardan sonra 26/11/2024 tarihli ara karardan rücu edilerek ikinci tanık listesindeki tanıkların dinlenmesi için tebligat çıkartılmasına dair 04/12/2024 tarihinde yeni bir ara karar verildiği, HMK m.240/2-c.2 uyarınca 2.kez tanık listesi verilmesinin yasak olduğunu ve bu hususun kamu düzenine ilişkin olduğunu, yine HMK m.139/1-ç ve 140/5 gereği de ayrı bir dilekçe ile ikinci tanık listesi vermesi yasağının tanık listesini mahkemeye vermesiyle başlayacağını,

7251 sayılı Kanun gereği tarafın ikame edeceği delilin muhtevasına karar vermek için ön inceleme duruşma tutanağındaki halinde tarafın ikame edeceği delilin olmadığının düzenlendiğini, 04/12/2024 tarihli mahkeme ara kararı sonrasında gerekçesiz olarak 31/01/2025 tarihli ara kararın dosya davacısına sağlanan haksız imtiyazın HMK m.36/1 hükmünün lafzını karşılamakta olduğunu beyanla 04/12/2024, 31/01/2025 ve 14/02/2025 tarihli arar kararlara hükmederek ret sebeplerinin oluşmasına sebebiyet veren mahkeme başkanı,

üye hakimler ... ve ...'yi HMK m.36 kapsamında reddettiğini beyan etmiştir.Hakimin reddi HMK'nın 36. ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, HMK 36.maddesi hakimin tarafsızlığından şüpheyi gerektiren önemli bir sebebin bulunması halinde taraflardan birinin hakimi reddedebileceğini, hakimin de bizzat çekilebileceğini hükme bağlamıştır.Yine aynı maddede, davada iki taraftan birine öğüt vermiş ya da yol göstermiş olması, davada iki taraftan birine veya üçüncü kişiye kanunen gerekmediği helde görüşünü açıklamış olması,

davada tanık veya bilirkişi olarak dinlenmiş veya hakim ya da hakem sıfatıyla hareket etmiş olması davanın dördüncü derece de dahil yan soy hısımlarına ait olması, dava esnasında iki taraftan birisi ile davası veya aralarında bir düşmanlık bulunması hallerinde hakimin reddi sebebinin varlığının kabul edileceği düzenlenmiştir.Yukarıda belirtilen red sebepleri sınırlı olmayıp, HMK 36.maddesinde belirtilmeyen ancak hakimin tarafsızlığından şüpheyi gerektiren başka sebeplerin de hakimin reddini gerektireceği açıktır.Dosya kapsamına göre,

somut olayda HMK'nın 36. Maddesinde öngörülen hakimin reddi ve çekilmesini gerektirecek sebeplerinin bulunmadığı, reddeden davalı- karşı davacı tarafından mahkemece lahiyalar safhasının tamamlanması ve delillerin toplanması sonrasında kanuna aykırı olarak karşı tarafa ikinci tanık listesi sunmasına yönelik imkan sağlandığı, yönetim bakımından müdür vekilinin işlemlerine diğer müdürün katılımının aranmasına yönelik kararın şirket işleyişini sekteye uğrattığı ve isabetsiz olduğu, mahkemece atanan kayyım yerine geçip karar almanın hukuki olmadığı, kayyımın ücretinin olağan olmayan şekilde artırılması husundaki beyan ve taleplerin reddedildiği,

kayyımın diğer organlara karşın sorumlu olmadığı yönündeki değerlendirmenin hatalı olduğu, işleyişteki yolsuzluklara mani olunmadığı ve bu mahiyetteki diğer red sebebi olarak ileri sürülen hususların işin esası yönünden isitinaf ve temyiz sebebi olup hakimin tarafsızlığından şüphe edilmesini gerektiren neden olarak değerlendirilemeyeceği yönündeki merci değerlendirmesi yerindedir.Bu itibarla ilk derece mahkemesinin reddi hakim talebinin reddine ilişkin kararı hukuka uygundur.