İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2020/743 K.2022/485

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla HMK' nın 353.maddesi uyarınca dosya incelendi,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde; "... " isimli geminin maliki olduklarını, davalı tarafın başka bir gemiden olan alacağını tahsil etmek amacı ile İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2016/62 D.İş sayılı dosyası ile "..." isimli gemi aleyhine aldığı ihtiyati haciz kararını İstanbul ...

İcra Müdürlüğü'nün ... sayılı dosyasına kayden tatbik ederek gemiyi seferden alıkoyduğunu, itirazları üzerine haciz kararının Mahkeme tarafından kaldırıldığını, karşı tarafın temyiz başvurusu üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 10.10.2016 tarihli 2016/7199 E 7937 nolu ilamı ile Mahkeme kararının onandığını, karar düzeltme taleplerinin ise 19.01.2017 tarihli 2017/97 E., 387 nolu ilamı ile reddedilerek kararın kesinleştiğini, haksız hacizden dolayı geminin seferden men edilmesi nedeniyle zarara uğradıklarını,

denetim şirketi tarafından tanzim edilen raporla zarara ilişkin kalemlerin tespit edildiği ve zarar miktarının 76.184,06 USD olarak hesaplandığı beyanları ile zarar tutarları olan 76.184,06 USD nin haksız olarak seferden men'in kaldırıldığı tarihten itibaren fiili ödeme tarihindeki TCMB efektif satış kuru üzerinden 1 yıllık vadeli dolar mevduatına uygulanan en yüksek faizi ile davalıdan tahsili talep edilmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde.

Davacı firmanın yabancılık teminatı yatırması gerektiğini, dava konusu gemiye yakıt tedarik edildiğini, yakıt bedelinin ödenmediğini, "..." isimli gemi üzerine ihtiyati haciz konulması talebiyle İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne 24.03.2016 tarihinde başvurulduğunu, 2016/62 D.İş dosyası kapsamında 08.03.2016 tarihinde verilen kararla gemi üzerine ihtiyati haciz konulmasına karar verildiğini, anılan kararın İstanbul ...

İcra Müdürlüğü ... sayılı dosyası kapsamında uygulandığını ve seferden men için müzekkerelerin İstanbul Liman Başkanlığına sunulduğunu, ne var ki geminin hemen sonrasında kalktığını, bu nedenle fiilen seferden men edilemediğini, karşı tarafça yapılan itiraz ile haczin kaldırıldığını, kararın temyiz edildiğini ancak onandığını, haciz kararının fiilen uygulanmadan mahkeme tarafından kaldırıldığını, geminin tekrar Türkiye'ye sefer yapmadığını, davacı tarafın hangi saik ile zarar iddiasında bulunduğunun anlaşılamadığını beyanla davanın esastan reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

İlk derece mahkemesince. "Davacının davasının kısmen kabulü ile 64.768,47 USD tazminatın dava tarihinden 3095 sayılı kanunun 4/a md ve fıkrası gereğince işleyecek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir." Verilen karara karşı davalı vekilince istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; somut olayda ihtiyati haczin hiç uygulanmadığını, bu hususta taraflar arasında çelişki bulunmadığını, bu nedenle de ihtiyati haczin tatbiki sonucu bir zararın hiç doğmadığını,davacının Ukrayna ya da Türkiye resmi makamlarından geminin Türkiye'ye yola çıktığına dair bir resmi belge ibraz etmediğini, salt fatura ve kendi davacının kaptanınca tutulan jurnal ile alacak ve zararın ispat olunamayacağını, davacı şirketin gemisi üzerinde herhangi bir fiili seferden men uygulanmamış olup gemi üzerindeki tasarruf hakkının kısıtlanmadığını, bu kalemlere ait dosyada hiç bir resmi belge, fatura,

makbuz vs. bulunmadığını, sadece davacının kaptanının kendi başına düzenlediği gemi jurnali bulunduğunu, gerek bilirkişiler, gerekse sayın mahkemenin davacının tek taraflı olarak kendi kendine düzenlediği jurnale uyarak davacının gerçekte olmayan zararını hüküm altına aldığını, davacının talebinin sebepsiz zenginleşme olduğunu, TTK 1366 da gemilere yönelik ihtiyati haciz kararlarının yerine getirilmesinin usulünün belirtildiğini,

zararın tazmini için ihtiyati haciz tedbirinin filen uygulanmasının şart olup olmadığı konusunda ehil bilirkişilerden yeni bir rapor alınmadığını savunarak kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

İstinaf sebepleri ile bağlı kalınarak yapılan incelemede. Dava; haksız ihtiyati haciz nedeniyle tazminat davasıdır. 2004 sayılı İİK’nın 259/1. maddesinde, ihtiyati haczin haksız çıkması halinde, borçlunun ve üçüncü kişilerin bu yüzden uğradıkları bütün zararlardan alacaklının sorumlu olduğu düzenlenmiştir. İhtiyati haciz haksız ve bundan maddi zarar doğmuşsa, alacaklı kusurlu olmasa dahi, zarar görene maddi tazminat ödemekle yükümlüdür. (Emsal: Yargıtay 4.HD.

2017/3918 Esas 2018/2985 Karar) Dosya kapsamından; davalının başka bir gemiden alacağını tahsil için İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2016/62 D. İş sayılı dosyasında "..." isimli gemi aleyhine aldığı ihtiyati haciz kararını İstanbul ...

İcra Müdürlüğü'nün ... sayılı dosyasına kayden tatbik ettiği, itirazları üzerine haciz kararının mahkeme tarafından kaldırıldığı, karşı tarafın temyiz başvurusu üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 10.10.2016 tarihli 2016/7199 E 7937 nolu ilamı ile mahkeme kararının onandığı ve böylece haczin haksız olduğu anlaşılmıştır.

(Emsal: 2016/14413 Esas, 2019/483 Karar) Dosya kapsamından, davacıya ait gemi üzerine kayden ihtiyati haciz tatbik edildiği, mahkemece davacının itirazı üzerine ihtiyati haczin kaldırıldığı, kaldırılması nedeni ile haksız hale gelen ihtiyati haciz nedeni ile haciz tarihi ile mahkemece haczin kaldırılmasına karar verilen tarih arasında geçen süre yönünden uğranılan zarardan davalının sorumlu olduğu, bu süre zarfındaki gerçek zararın net olarak belirlenememesi halinde mahkemece BK 42. maddesi hükmü uyarınca adalete uygun tutarda bir tazminatın resen belirlenmesi gereklidir.

(Emsal: Yargıtay 4. HD- 2014/4015 Esas, 2014/7400 Karar) Bilirkişilerce zarar, haczin tatbik edildiği ve kaldırıldığı tarihlere göre ve usulüne uygun fatura ve belgelerle tespit edildiğinden sebepsiz zenginleşme de söz konusu değildir.Ayrıca zararın tazmini için ihtiyati haciz tedbirinin fiilen uygulanmasının şart olup olmadığı konusu hukuki bilgiyi gerektirdiğinden davalı vekilinin bu konuda bilirkişi raporu alınması talebi doğru değildir.Açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin istinaf isteminin HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilerek, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.