İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2021/795 K.2021/734

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla HMK' nın 353.maddesi uyarınca dosya incelendi,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının haksız bir kısım eylemi ve haksız tedbirinden kaynaklı oluşan maddi ve manevi zararın tazmini isteminde bulunmuş, ayrıca davalının mal kaçırma ihtimaline binaen taşınır ve taşınmaz malları ve banka hesapları üzerine ihtiyati tedbir konulmasını istemiştir.

İlk derece mahkemesince;"Davalının mal varlığı üzerine ihtiyati tedbir konulmasının istendiği, uyuşmazlık konusu olmayan malvarlığı üzerine ihtiyati tedbir konulamayacağı gerekçesiyle, davacının ihtiyati tedbir isteminin reddine" karar verilmiştir. Bu ara karara karşı davacı vekili istinaf yasa yoluna başvurmuştur. İstinaf nedenleri; ihtiyati tedbirin reddi kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. Yapılan incelemede.

Dava, haksız fiil ve haksız tedbirden kaynaklı tazminat talebine ilişkindir. Davacı vekili dilekçesinde ihtiyati tedbir talebinde bulunmuş mahkemece bu talep reddedilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 389. maddesinde, “(1) Mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hâle geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hâllerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir.

(2) Birinci fıkra hükmü niteliğine uygun düştüğü ölçüde çekişmesiz yargı işlerinde de uygulanır.” hükmü yer almaktadır. Madde metninde belirtildiği üzere, İhtiyati tedbir kararı, ancak uyuşmazlık konusu hakkında verilebilir. (HMK. m. 389/1). Alacak davalarında, davalı malları üzerine alacak miktarıyla sınırlı olmak üzere ihtiyati haciz konulabileceği ise, yasa da ayrıca düzenlenmiştir. (İİK.

M.257 vd.) Açıklandığı üzere; davacı vekilinin uyuşmazlık konusu olmayan mallar üzerine ihtiyati tedbir konulması yönündeki isteminin reddine ilişkin verilen ara karar usul ve yasaya uygun olduğundan, davacı vekilinin istinaf talebinin HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince reddine karar verilerek, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.