İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2019/156 K.2019/584

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili nezdinde kasko sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan ve ... adına kayıtlı ... plakalı çekici ve ... plakalı araç ile davalı ...'e ait ... plakalı aracın, 07/06/2015 tarihinde çarpışması sonucu her iki araçta maddi hasar meydana geldiğini, meydana gelen kazada davalının maliki olduğu aracın %50 oranında kusurlu olduğunu, müvekkili tarafından sigortalı aracın hasarına istinaden 24/06/2015 tarihinde 92.300,00 TL tazminat ödendiğini, müvekkili Şirketin TTK'nın ilgili maddesi ve Sigorta Genel Şartları gereğince ödediği hasar tazminatı oranında sigortalının kanuni halefi olduğunu,

sigortalının, zarara sebebiyet verenler aleyhine olabilecek her türlü haklarının müvekkili Şirkete geçtiğini, müvekkili Şirket tarafından ödenen tazminat miktarı üzerinden davalının %50 kusur oranına isabet eden 46.150,00 TL'lik miktarın davalı tarafından ödenmesi gerektiğini, karşı tarafın aracının ZMS sigortacısı olan ...

Sigorta A.Ş. tarafından sigorta teminat limiti dahilinde müvekkili şirkete 29.000,00 TL ödendiğini, 17.150,00 TL'nin ödenmediğini iddia ederek, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulması kaydıyla 17.150,00 TL tazminatın ödeme tarihi olan 24/06/2015 tarihinden itibaren işleyecek kısa vadeli kredilere uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin sahibi olduğu ... plakalı araç ile davacı nezdinde sigortalı bulunan aracın 07/06/2015 tarihinde maddi hasarlı trafik kazasına karıştığını, kaza öncesinde müvekkilinin tüm tedbirleri aldığını, trafik kazası tutanağında müvekkilinin %50 kusurlu olduğunun yazıldığını ancak bunu kabul etmediklerini, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını iddia ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; "davanın reddine " karar verilmiştir. Bu karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı yana izafe edilen %25 kusur oranının haksızlık olgusunu içermekle birlikte, olayın oluş şekline uygun olarak kusurun belirlenmediğini, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, raporun, alanında uzman bilirkişi eliyle hazırlanmadığını, gerekçeli kararda raporda hesaplanan 1.000,00 TL eksik ödeme yönünde kurulan hükmün başta Yerel Mahkeme Hakimi tarafından anlaşılamadığını ve Mahkemede oluşan kanaat ile hükmün birbiriyle çeliştiğini, Mahkemenin gerekçeli kararının açıklamasından da anlaşıldığı üzere kurulan hükmün haksız ve eksik olduğunu,

Mahkemece tespit edilen kusur oranlarına dahi riayet edilmeyerek davanın tümden reddine karar verildiğini, kararın bu nedenle usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir. HMK'nın 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dava, TTK'nın 1472. Maddesi kapsamında trafik kazasından kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davacı nezdinde ZMSS poliçesi ile sigortalı bulunan ... plakalı araç ile davalıya ait ... plakalı aracın maddi hasarlı kaza yapmaları sonucu davacı tarafça sigortalısına araç hasar tazminatı ödendiği, davacı tarafın TTK'nın 1472.maddesi kapsamında davalıdan, araç hasar tazminatı talebinde bulunduğu ve Mahkemece yukarıda da belirtildiği şekilde davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Oysa ki, 02/02/2017 tarihli bilirkişi raporunda, kazanın meydana gelmesinde davacı nezdinde sigortalı bulunan araç sürücüsünün %75, davalıya ait araç sürücüsünün %25 oranında kusurlu oldukları, bu kusur oranlarına göre davacının davalıdan talep edebileceği tazminat tutarının 1.000,00 TL olduğu mütalaa edilmiştir.

Kusura ilişkin bilirkişi raporunun HMK'nın 279.maddesine uygun olarak düzenlendiği, dosyadaki bilgi ve belgeler ile örtüştüğü ve denetime elverişle olduğu değerlendirilmiştir.

Bu durumda, kusur durumuna göre Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, 1.000,00 TL tazminat tutarının ödeme tarihi olan 24/06/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırılık teşkil etmektedir. Başka bir deyişle, davacı vekilinin bu yöndeki istinaf iddia ve itirazı yerindedir. Bu bağlamda.

HMK'nın 353/1-b/2. maddesi gereğince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararı düzeltilerek aşağıda yazılı olduğu şekilde esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.