İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2019/1656 K.2020/4403

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava ve uyuşmazlık, TBK'nın 54. maddesi kapsamında yaralamalı trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince. "Davanın kabulü ile. 41.011,72-TL tazminatın dava tarihi olan 07/03/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa verilmesine," karar vermiştir. Bu karara karşı, davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; dava konusu kaza 15/01/2016 tarihinde meydana geldiğinden, 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giden ZMSS Genel Şartları'na göre, davacının maluliyet raporunun, 30/03/2013 tarihli ve 28603 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik'e uygun hazırlanması ve tazminat hesaplamasının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faize göre hesaplanması gerektiğini, PMF Yaşam Tablosu'na göre tazminat hesaplamasının hatalı olduğunu belirtmiştir.

HMK'nın 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dosya kapsamından, davalı Sigorta Şirketi nezdinde 31/08/2015 başlangıç tarihli ZMSS poliçesiyle sigortalı bulunan ... plakalı araç ile davacının sürücüsü olduğu ... plakalı motosikletin 15/01/2016 tarihinde kaza yapması neticesinde davacının yaralandığı, davacının bu yaralanma nedeniyle maddi tazminat talebinde bulunduğu ve Mahkemece yapılan yargılama neticesinde yukarıda belirtildiği şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece karara dayanak yapılan Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 03/05/2017 tarihli raporunda; kaza nedeniyle davacının, %20.2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı ve iyileşme (iş göremezlik) süresinin olay tarihinden itibaren 9 aya kadar uzayabileceği mütalaa edilmiştir.

Raporun yapılan incelemesinde, raporun, kaza tarihinde yürürlükte bulunan yönetmeliğe uygun olarak düzenlendiği anlaşıldığından, davalı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf itirazı yerinde görülmemiştir.

Yine karara dayanak yapılan ve PMF Yaşam Tablosu, davalı nezdinde sigortalı araç sürücüsünün %25 kusur oranı, %20.2 oranındaki kalıcı maluliyet ve 9 aylık geçici maluliyet süresi dikkate alınarak düzenlenen 21/08/2017 tarihli aktüerya raporunda; davacının, davalı taraftan talep edebileceği maddi zararının 41.011,72 TL olduğu mütalaa edilmiştir.

Davalı tarafça, her ne kadar tazminat hesaplamasının, 01/06/2015 yürürlük tarihli ZMSS Genel Şartları gereğince, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faize göre hesaplaması gerektiği iddia edilmiş ise de. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Genel Şartlar'a atıf yapan ilgili hükümleri, Anayasa Mahkemesinin 17/7/2020 tarihli ve 2019/40 Esas - 2020/40 Karar sayılı kararıyla iptal edilmiştir. Bu nedenle, davalı vekilinin istinaf iddia ve itirazı da yerinde görülmemiştir.