İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2019/252 K.2019/666

İstanbul Anadolu 4.Asliye Ticaret Mahkemesinin yukarıda yazılı değişik iş karar sayılı kararı ile saklanmasına karar verilen Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin 14/08/2017 gün 2017/İHK-2977 sayılı kararının incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosya incelendi;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Başvuran vekili dilekçesinde özetle; aleyhine başvurulan sigorta şirketine ZMMS poliçesi ile sigortalı bulunan ... plaka sayılı aracın 22/09/2015 tarihinde karıştığı çift taraflı trafik kazası neticesinde malul kalan müvekkili bakımından sürekli iş göremezlik tazminatı talebinde bulunmuş; talebini 218.467 TL üzerinden ıslah etmiştir.

Aleyhine başvurulan sigorta şirketi vekili özetle; poliçenin tanzim tarihinin ZMSS genel şartların yürürlük tarihinden sonraki bir tarih olduğunu, hesaplamanın TRH-2010 yaşam tablosu ve %1,8 teknik faiz uygulanmak üzere hesaplama yapılmasını talep ettiklerini, tek taraflı alınan maluliyet raporunu kabul etmediklerini belirterek başvurunun reddine karar verilmesi talebinde bulunmuştur.Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından yapılan yargılama neticesinde;

kazanın meydana geldiği tarih itibarıyla PMF-1931 mortalite tablosuna göre yapılan hesabın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle 218.467 TL tazminatın tahsiline karar verilmiş, karara davalı tarafça vaki itiraz üzerine İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.İHH kararına karşı, davalı vekili tarafından verilen istinaf dilekçesinde;

yeni genel şartlar doğrultusunda Özürlülük Ölçütü Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmeliğe göre maluliyet oranı belirlendikten sonra TRH-2010 yaşam tablosu ve %1,8 teknik faiz uygulanmak suretiyle hesaplama yapılması gerekirken önceki mevzuat doğrultusunda hazırlanan bilirkişi raporunun hükme esas alınmasının hatalı olduğu, müvekkili şirket tarafından alınan medikal raporda maluliyet oranının %20 olarak belirlendiği, hükme esas alınan raporun hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığı belirtilerek kararın kaldırılması talebinde bulunulmuştur.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik tazminatının tahsili istemlidir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, maluliyet oranı ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda benimsenen hesaplama yönteminin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.Yargıtay 17. H.D.'nin 2017/3610 E.-2018/4373 K. sayılı kararında, 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarına ilişkin hükümlerin, 6704 sayılı yasa ile KTK'da yapılan değişikliklerin yürürlüğe girdiği 26.04.2016 tarihinden itibaren değil, genel şartların yürürlüğe girdiği tarihten itibaren uygulanacağına hükmedilmiş.

Heyetimizce de de bu görüş oy çokluğuyla benimsenmiştir. Gerçekten de KTK'nın 90. maddesinde, tazminatın biçim ve kapsamının Borçlar Kanunu'nun haksız fiillere ilişkin hükümleri doğrultusnda belirleneceği öngörülmüş iken; bu maddede, 6704 sayılı yasa ile değişikliğe gidilerek tazminatların bu kanun ve bu kanuna göre hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tâbi olduğu düzenlenmiştir. Bu madde hükmü esasen aynı zamanda zımni bir yürürlük hükmüdür.

Zira, atıf yapılan genel şartlar, işbu yasal düzenlemeden önce yürürlüğe girdiğine göre, madde hükmünün yürürlüğü, genel şartların yürürlük tarihine uzanacak şekilde, bir başka deyişle, madde hükmü, geriye etkili hüküm doğuracak biçimde düzenlenmiş olmaktadır.Bu değerlendirmeler doğrultusunda somut olay ele alındığında;

kazaya sebebiyet veren araca ilişkin ZMMS poliçesinin tanzim tarihi 23.08.2015 olup bu tarih, 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarından sonradır.Bu durumda davalının sorumluluğunun kapsamı poliçenin düzenlendiği tarihten önce 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigortası Genel Şartları’na göre belirlenmesi gerekiren PMF yaşam tablosu doğrultusunda hazırlanmış olan rapor çerçevesinde karar verilmiş olması doğru olmadığından buna yönelik istinaf itirazları yerindedir.Ne var ki,

hükme esas alınan Dokuz Eylül Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi adli bilirkişi kurulu raporunda 30/3/2013 tarihli ve 28603 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre hesaplama yapılarak kişinin tüm vücut fonksiyon kayıp oranı %28 olarak olarak tespit edilmiştir.

Hükme esas alınan rapor usul ve yasaya uygun olup bu yöne ilişen istinaf itirazı yerinde değildir.

Belirtilen nedenlerle, tazminat hesabının 01/06/2016 tarihinde yürürlüğe giren genel şartlar doğrultusunda TRH-2010 yaşam tablosu esas alınarak %1,8 teknik faiz uygulanmak ve kesinleşen maluliyet, kusur ve gelir durumu gibi sair hususlar aynen esas alınmak suretiyle sürekli işgöremezlik tazminatının hesaplanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi amacıyla İtiraz Hakem Heyeti Kararının kaldırılmasına, tahkime ilişkin yargılamanın yerinden yürütülmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.