İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2019/2542 K.2021/1058

Taraflar arasında görülen davada verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmakla; re’sen dikkate alınabilecek hususlar ayrık olmak üzere istinaf talep ve gerekçeleri ile tarafların ilk derece mahkemesinde ileri sürdükleri iddia ve savunmalar esas alınmak sureti ile dosya incelendi;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili, davalı sigorta şirketi tarafından trafik sigortasıyla teminat altına alınan ... plakalı araç ile davacı adına kayıtlı ... plakalı aracın 13/05/2015 tarihinde karıştığı trafik kazası sonrası davacıya ait aracın değer kaybettiğini belirterek şimdilik 10.000,00 TL değer kaybı bedelinin 13/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talebinde bulunmuştur. Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, davanın kısmen kabulü ile 2.000,00 TL değer kaybı tazminatının 13/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmiştir. Karara karşı davacı vekili, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Katılma yoluyla kararı istinaf eden davalı sigorta şirketi vekili, bilirkişi raporundaki hesaplamanın hatalı olduğunu, reddedilen kısım üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, davacı lehine hükmedilen maddi tazminat tutarını geçmemek üzere vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğini, avans faizine hükmedilmesinin de doğru olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan hasar nedeniyle araçta oluşan değer kaybı tazminatı istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince hükme esas alınan 01/02/2018 tarihli rapor ve ek bilirkişi raporunda, kaza tarihinde 245.100 km'de bulunan ve öncesinde 5 adet hasar kaydı olan ticari araca ilişkin emsal araştırması üzerinden aracın, kazasız ikinci el rayiç piyasa değeri ile onarıldıktan sonraki piyasa değeri arasındaki değer farkının tespit edildiği, raporun bu haliyle HMK'nın 279. maddesinde aranılan koşullara uygun olarak düzenlendiği ve hüküm kurmaya elverişli olduğu değerlendirilmiştir.

Davacı tarafın tek taraflı olarak tazmin ettirdiği değer kaybına ilişkin raporun ise fark teorisine göre hazırlanmadığı, afaki değerlendirmeler içerdiği, ne şekilde piyasa araştırması yapıldığı açıklanmadığı gibi 9.904,00 TL tutarında hasara uğrayan aracın, %29 oranında değer kaybına uğramış olabileceğine ilişkin gerekçelerin raporda gösterilmediği, bu şekilde usulüne uygun düzenlenmeyen raporun mahkemece benimsenen bilirkişi raporuyla çelişkisinin tartışılamayacağı anlaşılmakla, davacı vekilinin raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediği;

davalı vekilinin de bilirkişi raporundaki hesaplamanın hatalı olduğu yönündeki istinaf itirazlarının reddi gerekmiştir.

Davalı vekilinin diğer istinaf itirazlarına gelince: Aracın ticari bir araç olması nedeniyle avans faizine hükmedilmesi doğru ise de, değer kaybı istemine ilişkin temerrüt ihtarının davalı tarafa 24/04/2017 tarihinde tebliğ edildiği, bu tarihten itibaren sekiz iş günü geçtikten sonra 05/05/2017 günü itibarıyla temerrüt gerçekleşmiş olmasına rağmen kaza tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmadığı gibi kısmen kabulüne karar verilen davada reddedilen 8.000,00 TL yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin de hatalı olduğu;

yine davacı lehine hükmedilen maddi tazminat tutarını geçmemek üzere vekalet ücretine hükmedilmesi lazım gelirken bu tutarı aşacak şekilde vekalet ücretine karar verilmesinin de doğru olmadığı sonucuna varılmıştır.

01/07/2021