İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2019/3408 K.2021/1913

Taraflar arasında görülen davada verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmakla; re’sen dikkate alınabilecek hususlar ayrık olmak üzere istinaf talep ve gerekçeleri ile tarafların ilk derece mahkemesinde ileri sürdükleri iddia ve savunmalar esas alınmak sureti ile dosya incelendi;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili, müvekkillerinin yolcu olarak bulunduğu trafik sigortası olmayan ... plaka sayılı aracın 08/03/2016 tarihinde karıştığı trafik kazasında yaralanan müvekkilleri için şimdilik 4.000,00 TL tazminatın davalı Güvence Hesabından tahsiline karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, dava öncesinde başvuru şartının yerine getirilmediğini, müvekkil kurumun sorumluluğunun ispat edilmesi halinde kusur oranı ve teminat limiti uyarınca sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, kaza tarihi itibarıyla başvuru zorunluluğunun bulunmadığı ve gerçekleşen kazada davacıların içerisinde bulundukları sigortasız araç sürücüsünün asli kusurlu olduğu gerekçesiyle davacı ... için geçici ve sürekli iş göremezlik zararından oluşan 39.187,97 TL tazminat ile davacı ... için geçici iş göremezlik zararı karşılığı 1.664,94 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili, dava öncesinde başvuru şartının yerine getirilmediğini, bu hususunun dava şartı teşkil ettiğini, geçici iş göremezlik zararının, trafik sigortası genel şartları uyarınca teminat kapsamında olmadığını, hükme esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihinde geçerli olan maluliyet tespit işlemleri yönetmeliği doğrultusunda tanzim edilmemesinin hatalı olduğunu belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Dava, trafik sigortası bulunmayan aracın karıştığı trafik kazasından kaynaklı maddi tazminat istemine ilişkindir. 26/04/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6704 sayılı yasanın 5. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 97. maddesinde öngörülen başvuru şartı tamamlanabilir dava şartı olarak kabul edilmektedir.

Her ne kadar ilk derece mahkemesince kaza tarihi itibarıyla eldeki dava bakımından başvuru zorunluluğunun, dava şartı teşkil etmediği kabul edilmiş ise de; bu hususunun, dava tarihine göre değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu itibarla, eldeki dava tarihi, sözü geçen yasal düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra olduğuna göre, sigortaya başvuru şartı, dava şartı teşkil etmekte olup; buna ilişkin mahkeme gerekçesi yerinde değildir.

Ne var ki davacı vekilinin (istinaf dilekçesi ekindeki başvuru dilekçesi, kargo ücretine dair fatura ve teslim tesellüm evrakına göre) yargılama aşamasında sigorta şirketine başvurduğu, başvuru evrakının, 28/02/2017 tarihinde Güvence Hesabına teslim edildiği, giderek dava şartına ilişkin eksikliğin yargılama aşamasında tamamlandığı görülmektedir.

Her ne kadar yeni genel şartların A.5.b. maddesinde tedavi süresine ilişkin geçici bakıcı gideri ve çalışma gücünün kısmen veya tamamen azalmasına bağlı giderler sağlık giderleri teminatı kapsamında olduğu ve bu teminatın da Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumluluğunda olduğu, bu nedenle sigorta şirketlerinin sorumluluğunun bulunmadığı açıklanmış ise de 6111 sayılı yasa ile değişik 2918 sayılı Yasanın 98. maddesinde Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacak tedavi giderleri arasında geçici işgöremezlik ve geçici bakıcı gideri tazminatı sayılmamıştır.

Bu durumda Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumluluğu alt norm düzeyindeki genel şartlar ile genişletilemiyeceğinden ötürü sözü geçen ilgili genel şart hükmünün uygulanma kabiliyeti bulunmamaktadır. Bu durumda sigorta şirketlerinin/Güvence Hesabı'nın geçici iş göremezlik zararından sorumluluğu devam etmektedir. Bu yöne ilişkin mahkeme kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Davalı vekilinin istinaf dilekçesinde belirttiği üzere kaza tarihi itibarıyla geçerli yönetmelik, maluliyet tespit işlemleri yönetmeliği ise de; maluliyet tespit işlemleri yönetmeliğinin, % 60 altında kalan maluliyet oranı tayini bakımından yetersiz kalması nedeniyle, maluliyet oranı, maluliyet tespit işlemleri yönetmeliği doğrultusunda düzenlenen raporlarda dahi eldeki davada olduğu gibi çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kayıp oranı tespit işlemleri yönetmeliği ekindeki cetveller uyarınca tespit edilmektedir.

Bu durumda hükme esas alınan maluliyet raporunda usul ve yasaya aykırılık bulunmamaktadır. O halde. davacı ... bakımından verilen ve Dairemizce de usul ve yasaya uygun bulunan karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı ... bakımından verilen karara yönelik istinaf başvurusunun ise davalı aleyhine hükmedilen 1.664,94 TL nazara alınarak kesinlik nedeniyle usulden reddine karar vermek gerekmiştir.