İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2019/3492 K.2021/1688

Taraflar arasında görülen davada verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmakla; re’sen dikkate alınabilecek hususlar ayrık olmak üzere istinaf talep ve gerekçeleri ile tarafların ilk derece mahkemesinde ileri sürdükleri iddia ve savunmalar esas alınmak sureti ile dosya incelendi;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili, davacıların desteği olan ...'un sevk ve idaresindeki ... plakalı araç ile dava dışı ... sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın çarpışması neticesi meydana gelen trafik kazasında, destek şahsının vefat ettiğini, desteğin kullandığı aracın davalı sigorta şirketine trafik sigortasıyla sigortalı olduğunu belirterek davacı anne ... için 3.750,00 TL, davacı baba ... için 3.750,00 TL olmak üzere şimdilik 7.500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı taraftan tahsiline karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir. İlk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, davalı sigorta şirketi tarafından teminat altına alınan aracın sürücüsü olan desteğin kusuru, zarar gören 3. kişi konumundaki davacılara yansıtılamayacağı gerekçesiyle hesaplanan destekten yoksun kalma zararından desteğin kusuruna isabet eden-davacı ... için 34.236,75 TL ve diğer davacı ... için 46.529,47 TL tazminat bedellerinin-davalı taraftan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı sigorta şirketi tarafından verilen istinaf dilekçesinde özetle, müteveffa sürücünün kendi kusurundan kaynaklı destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunma hakkının bulunmadığını, ekte sunulan Yargıtay HGK 2017/17-1315 E. 2017/1239 K. sayılı kararının da bu yönde olduğunu, kaldı ki yeni mezun olan bir mühendis için hesaplamaya esas alınan ücretin gerçekçi olmadığını, 24 yaşında yeni mezun olmuş tecrübesiz bir mühendis için 5.000,00 TL ücretle işe başlayacağının kabulünün ülke şartlarıyla bağdaşmadığını, 25 yaşına kadar yetiştirme gideri indirimi yapılmamasının doğru olmadığını,

davacıların 26 ve 19 yıl olarak belirlenen bakiye ömürlerinin hatalı olduğunu, gelecekte doğacak muhtemel zararlar için bugünden faize hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.Dava, çift taraflı trafik kazasında desteğin vefat etmesinden kaynaklı kusuruna isabet eden destekten yoksun kalma zararının, desteğin kullandığı aracın sigortacısı olan davalı taraftan tahsili istemine ilişkindir.

Kaza tarihi 19/05/2013 tarihi olup; kaza tarihindeki Yargıtay içtihadları ile ortaya konulan ilke ve kurallar ile 2981 sayılı Yasa hükümleri ve genel şartlar gereği değerlendirme yapılması gerekmektedir. Destek zararı, ölenin mirasçılarının (yakınlarının) zarara neden olanlardan talep ettikleri bir tazminattır.

İşletenin (sürücünün) yakınlarının uğradıkları destek zararının trafik sigortacısının sorumluluğu kapsamı dışında kaldığı konusunda açık bir yasal düzenleme bulunmadığı gibi poliçe genel şartlarında da böyle bir kısıtlamanın olmadığı anlaşılmaktadır. O halde; işletenin ölümü nedeni ile onun desteğinden mahrum kalanların trafik sigortacısından destekten yoksun kalma tazminatı talep edebilecekleri ilke olarak kabul edilmelidir.

Nitekim davalı tarafın dayandığı karardan sonra verilen Hukuk Genel Kurulunun 14/03/2019 gün ve 2017/17-1089 Esas, 2019/294 Karar sayılı ilamında, işletenin ve şoförün, ister kendi kusuru ister bir başkasının kusuru ile olsun salt ölmüş olması, destekten yoksun kalanlar üzerinde doğrudan zarar doğurup bu zarar gerek kanun gerek poliçe kapsamıyla teminat dışı bırakılmamış olmakla, davacıların hakkına, desteklerinin kusurunun olması etkili bir unsur olarak kabul edilemeyeceğinden destekten yoksunluk zararından kaynaklanan hakkın sigortacıdan talep edilebileceği kabul edilmiştir.

(HGK'nın 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas-411 Kararı, HGK'nın 22.2.2012 gün, 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar sayılı kararı, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 08/12/2015 tarih, 2014/3061 Esas, 2015/13605 Karar sayılı kararları da aynı yöndedir) Bu itibarla destekten yoksun kalma tazminatının koşullarının oluşmadığına dair istinaf itirazında isabet bulunmamaktadır.

Ancak destekten yoksun kalma zararının hesabında farazi desteğin gelirinin belirlenmesi tazminatın doğru tespitinde önemli bir yer tutmaktadır.

İlk derece mahkemesince, mühendisler odası yazı cevabı doğrultusunda, endüstri mühendisliğinde okuyan desteğin üniversiteyi bitirip çalışma hayatına atıldığında asgari ücretin 5,5 katı üzerinden gelir elde edeceği kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de; farazi desteğin gelirinin daha net ve ispata yarar somut delilerle ortaya konulması gerekmektedir. Davalı tarafın buna yönelik istinaf itirazları yerindedir.

Bu itibarla farazi desteğin mezun olacağı okul, mezuniyetinden sonra ne kadar sürede iş bulabileceği, yapabileceği iş kolları değerlendirilerek, üniversite öğrencisi olan müteveffanın mezun olduktan sonra kazanacağı aylık ortalama gelirinin ilgili (endüstri mühendisleri odası gibi) meslek kuruluşlarından sorulup araştırılarak TÜİK tarafından 2014 yılı itibarıyla bir endüstri mühendisinin brüt 4.581,00 TL gelir elde edeceği yönündeki istatistiki bilgi de göz önünde bulundurularak ortalama gelir durumu tespit edildikten sonra hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınıp (davanın usuli kazanılmış hakları da gözetilerek)

sonucuna göre karar verilmek üzere ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.