İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2019/403 K.2019/796

Taraflar arasında görülen davada verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmakla; re’sen dikkate alınabilecek hususlar ayrık olmak üzere istinaf talep ve gerekçeleri ile tarafların ilk derece mahkemesinde ileri sürdükleri iddia ve savunmalar esas alınmak sureti ile dosya incelendi;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dilekçesinde özetle; müvekkili şirkete ait, davalı ... şirketine sigortalı ... plaka numaralı 2004 ... marka kamyonun 08/03/2015 tarihinde şirket çalışanı ... kullanımında iken çalındığını, hırsızlık olayından sonra davalı ... şirketine başvuruda bulunulduğunu, teminat kapsamında yer alan sigorta tazminatının ödenmediğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesi talebinde bulunmuştur.Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde davalı ... tarafından yargılama sırasında yapılan ödeme nedeniyle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, alınması gereken maktu harcın mahsubu ile fazladan alınan harcın davacıya iadesine,

davacı tarafından sarfedilen yargılama giderinin 1/3'lük kısmına tekabül eden tutar ile maktu vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.Karara karşı davacı vekili tarafından vekalet ücreti ve yargılama giderleri bakımından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.Davacı vekili 3. celsede yapılan ödeme nedeniyle tarafların anlaştıklarını belirtilerek vekalet ücreti, icra inkar tazminatı ve yargılama gideri taleplerinin bulunduğunu beyan etmiştir.Dava, davalı ... tarafından 16.09.2015 tarihinde ödenen 68.000 Türk Lirası tazminat nedeniyle konusuz kaldığına,

davacının davasında haklı olduğuna ve davanın konusuz kaldığı tarihi itibarıyla henüz ön inceleme işlemi yapılmamış olduğuna göre Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 6. maddesi uyarınca belirlenen ücretin yarısı olan 3.890,00 Türk Lirası vekalet ücreti ile yargılama giderinin tamamına hükmedilmesi gerekirken daha az vekalet ücretine hükmedilmesi ve somut olayda uygulama yeri bulunmayan Harçlar Kanunu'nun 22. maddesi gerekçe gösterilerek yargılama giderlerinin 1/3'ünün hüküm altına alınması doğru değildir.Tespit edilen bu hukuka aykırılık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b/2

maddesi hükmü uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.Kabule göre de, hakimin mesleki bilgisi ile çözümleyebileceği bir konuda vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaplanması için bilirkişi incelemesi yaptırılması doğru olmamıştır.