İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2019/461 K.2019/792

Taraflar arasında görülen davada verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmakla; re’sen dikkate alınabilecek hususlar ayrık olmak üzere istinaf talep ve gerekçeleri ile tarafların ilk derece mahkemesinde ileri sürdükleri iddia ve savunmalar esas alınmak sureti ile dosya incelendi;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle; davalı ... yönetimindeki diğer davalıya sigortalı ... plaka sayılı aracın, 22/05/2013 tarihinde yolun kenarında duran ...'ya çarparak ağır şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiğini belirterek 10.000,00-TL maddi ve 20.000,00-TL manevi tazminatın davalılardan alınarak müvekkillerine verilmesini talep etmiştir. Davalı ... AŞ vekili davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, davalı ... şirketi tarafından yapılan ödeme nedeniyle davalı ... şirketi hakkında karar verilmesine yer olmadığına; davalı ... hakkındaki maddi tazminat davasının feragat nedeniyle reddine; manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 5.000 TL manevi tazminatın 22.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı ... tarafından manevi tazminata sebepsiz zenginleşmeye sebebiyet verecek miktarda hükmedildiği gerekçesiyle istinaf başvurusunda bulunulmuştur. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, manevi tazminat miktarına ilişkindir.

Dosyada mübrez maluliyet raporuna göre davacının davaya konu trafik kazası nedeniyle %3.3 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği, iyileşme (geçici iş göremezlik) süresinin olay tarihinden itibaren 4 (dört) aya kadar uzayabileceği kanatinde bulunulmuştur.

Hesap bilirkişisinden alınan raporunda, maddi zarar tutarının 33.645,85-TL olduğu ancak davacı ...'nın %75 kusurlu ve araç sürücüsünün ise %25 kusurlu olması karşısında talep edebileceği maddi tazminatın 8.411,46-TL olduğu açıklanmıştır.

İşbu delil durumuna göre, %3,3 oranındaki maluliyet, kusur durumu ve 4 aya kadar iyileşme ve tedavi süresi, tarafların mali ve sosyal durumu, paranın alım gücü ve hak ve nesafet ilkesi nazara alındığında takdir edilen manevi tazminat miktarı yüksek olmayıp bu yöne ilişkin istinaf başvurusu yerinde değildir.

Bu durumda yapılan yargılamaya, toplanan delillere, dosya içeriğine, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; yerinde olmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir.