İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2020/2065 K.2022/198

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava ve uyuşmazlık. TBK'nın 54. ve 56. maddeleri kapsamında yaralamalı trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince. "Davanın kısmen kabul kısmen reddine, Maddi tazminat talebi yönünden. 15.068,64 TL maddi tazminat bedelinin davalılardan ... ve İETT Genel Müdürlüğü yönünden 08/05/2012, davalılardan ...

Sigorta AŞ yönünden ise dava tarihi olan 13/09/2012 tarihinden işleyecek yasal faiz ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacıya ödenmesine. 3.906,00 TL maddi tazminat bedelinin (tedavi gideri, bakım ve iaşe masrafı) davalılardan ... ve İETT Genel Müdürlüğü yönünden 08/05/2012, davalılardan ... Sigorta AŞ yönünden ise dava tarihi olan 13/09/2012 tarihinden işleyecek yasal faiz ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacıya ödenmesine.

Manevi tazminat talebi yönünden. 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan ... ve İETT Genel Müdürlüğünden 08/05/2012 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin ise reddine," karar verilmiştir. Bu karara karşı, davacı vekili, davalı ... vekili ve ... vekili istinaf kanun yoluna başvurmuşlardır.

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; müvekkili lehine hükmedilen manevi tazminat miktarının hakkaniyet ilkesine aykırı ve çok düşük olduğunu belirtmiştir. Davalı ... vekili özetle; hükmedilen maddi ve manevi tazminatın fahiş olduğunu. Davalı ... vekili ise özetle.

Kazanın, davacının dikkatsizliği nedeniyle meydana geldiğini, İETT şoförüne verilen %80 oranındaki kusurun hakkaniyete ve olayın oluşuna uygun olmadığını, hükmedilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu beyanla kararın kaldırılmasını istemişlerdir. HMK'nın 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dosya kapsamından. 08/05/2012 tarihinde, davalı ...

AŞ'nin ZMS sigortacısı, davalı İETT'nin işleteni ve davalı ...'un sürücüsü olduğu aracın, yaya olan davacıya çarpması nedeniyle meydana gelen trafik kazası neticesinde davacının yaralandığı; davacı tarafça, tedavi - yol gideri, güç kaybı tazminatı ve manevi tazminat talep edildiği ve Mahkemece yapılan yargılama neticesinde yukarıda belirtildiği şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince karara dayanak yapılan Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 28/02/2017 tarihli raporunda; kazanın meydana gelmesinde davalı sürücü ...'un %80, davacı yaya ...'nın %20 oranında kusurlu oldukları mütalaa edilmiştir.

Bilirkişi raporunun incelemesinde; raporun, HMK'nın 279. maddesinde aranılan koşullara uygun olarak düzenlendiği, dosyada aldırılan diğer kusur raporlarıyla örtüştüğü, olayın oluşuna uygun, denetim ve hüküm kurmaya elverişli olduğu kanısına varılmıştır. Yine mahkemece karara dayanak yapılan 09/06/2017 tarihli aktüer raporunda isabetsizlek bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle, davalılar vekillerinin bu yönlere ilişkin istinaf itirazları kabul edilmemiştir.

Davacı vekilinin manevi tazminatın az; istinaf kanun yoluna başvuran davalılar vekillerinin ise manevi tazminatın fahiş olduğuna yönelik itirazlarına gelince.

Kazanın oluş şekli, kusur oranları, davacının yaralanmasının niteliği ve %5.2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı ve iyileşme süresinin kaza tarihinden itibaren 4 aya kadar uzayabileceği şeklindeki ATK maluliyet raporu, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile TBK'nın 56. maddesinde düzenlenen manevi tazminat müessesesinin amacı bir bütün olarak değerlendirildiğinde.

Mahkemece davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarının, manevi tazminat müessesesinin amacına ve hakkaniyet ilkesine uygun düşmediği ve az olduğu kanısına varılmıştır. Bu itibarla, davalılar vekillerinin bu yöne ilişkin itirazlarının reddine; davacı vekilinin itirazının kabulüne ve davacı lehine takdiren 25.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmiştir.