İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2020/2432 K.2020/4319

Taraflar arasında görülen davada verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmakla; re’sen dikkate alınabilecek hususlar ayrık olmak üzere istinaf talep ve gerekçeleri ile tarafların ilk derece mahkemesinde ileri sürdükleri iddia ve savunmalar esas alınmak sureti ile dosya incelendi;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacılar vekili, 30/04/2017 tarihinde, davalı ..., ... plakalı araç ile geri manevra yapmaya çalışırken yaya olarak yürümekte olan davacıya çarpıp ayaklarının üzerinden geçerek iki ayağının kırılmasına sebebiyet verdiğini belirterek şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın aracın sürücüsü ve trafik sigortacısı olan davalılardan. 25.000,00 TL manevi tazminatın ise gerçek kişi davalıdan tahsiline karar verilmesi talebinde bulunmuştur. Davalılar davanın reddini talep etmişlerdir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde davacının davalılar aleyhine açtığı maddi tazminat davasının kabulüne, 9.809,56 TL geçici işgöremezlik zararı ile 27.270,16 TL sürekli işgöremezlik zararına ilişkin olarak toplam 37.079,72 TL maddi tazminatın müteselsilen ve müştereken davalılardan tahsiline; manevi tazminat davasının ise vaki feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı sigorta şirketi tarafından 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren genel şartlar gereği geçici işgöremezlik tazminatının teminat dışı kaldığından bahisle istinaf başvurusunda bulunulmuştur.Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.İstinafa konu uyuşmazlık geçici iş göremezlik tazminatının trafik sigortası teminatı kapsamında kalıp kalmadığı noktasında toplanmaktadır Her ne kadar yeni genel şartların A.5.b. maddesinde tedavi süresine ilişkin geçici bakıcı gideri ve çalışma gücünün kısmen veya tamamen azalmasına bağlı giderler sağlık giderleri teminatı kapsamında olduğu ve bu teminatın da

Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumluluğunda olduğu, bu nedenle sigorta şirketlerinin sorumluluğunun bulunmadığı açıklanmış ise de 6111 sayılı yasa ile değişik 2918 sayılı Yasanın 98. maddesinde Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacak tedavi giderleri arasında geçici işgöremezlik ve geçici bakıcı gideri tazminatı sayılmamıştır.

Bu durumda Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumluluğu alt norm düzeyindeki genel şartlar ile genişletilemiyeceğinden ötürü sözü geçen ilgili genel şart hükmünün uygulanma kabiliyeti bulunmamaktadır. Bu durumda sigorta şirketlerinin geçici iş göremezlik zararından sorumluluğu devam etmektedir. Bu yöne ilişkin mahkeme kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.