İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2021/1341 K.2024/321

Yukarıda yazılı İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava dışı ...'ın sevk ve idaresindeki ... plakalı araç ile davalıya Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesiyle sigortalı dava dışı ...'ün sevk ve idaresindeki ... plakalı araçta müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu sırada oluşan trafik kazasında ağır şekilde yaralandığını, Kaza Tespit Tutanağına göre ... plakalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000 TL maluliyet tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,

24/12/2020 tarihli dilekçesi ile talebini artırarak tedavi gideri teminatı kapsamında geçici iş göremezlik zararı için 5.175,79 TL, sakatlık teminatı kapsamında sürekli iş göremezlik zararı için 133.503,51 TL olmak üzere toplam 138.679,30 TL maddi tazminat talebinde bulunmuştur. İlk derece mahkemesince; davanın kabulü ile 138.679,30 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davalı Tasfiye Halinde ...

Sigorta AŞ vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; trafik kazasının meydana geldiği tarihte 18 yaşında olan davacının, anne ve babasından destek görmekte olduğunu, geçici iş göremezlik tazminatının bedeni zarar gören kişinin tedavi harcaması olmayıp çalışamadığı dönemde %100 maluliyet oluştuğunun kabulü ile hesaplanan kazanç kaybı olduğunu, bu nedenle bilirkişi raporunda kazanç kaybı zararının tedavi gideri olarak gösterilmesinin hatalı olduğunu, trafik kazasının meydana geldiği tarih itibarıyla sakatlık teminatının 150.000 TL olup davacıya 16.496,49 TL ödeme yapılmış olduğunu,

yapılan ödeme sonra bakiye tutarın 133.503,51 TL olduğunu ve bu miktarın üzerindeki taleplerin reddi gerektiğini belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dava, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Sigorta şirketleri tarafından poliçe bazında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (KTK) 98. maddesindeki sayılanlar kapsamında Sosyal Güvenlik Kurumuna katkı payı aktarımı yapıldığı nazara alındığında, KTK'nin 98. madde kapsamı dışında sağlık giderleri teminatı içinde kalan tazminat kalemlerine ilişkin sigortalıdan alınan prim ücretleri sigorta şirketlerinin uhdesinde kalmaktadır.

Bu doğrultuda sigorta şirketlerinin KTK'nin 98. madde dışında kalan sağlık gideri teminatı kapsamındaki geçici iş göremezlik tazminatından poliçe limiti ile sorumluluğu devam edecektir. Bu nedenle davalı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf itirazı yerinde değildir. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin yerleşmiş içtihatlarına göre 18 yaşından küçük olup aktif çalışması bulunmayan çocuk yararına geçici iş göremezlik tazminatı hükmedilemez.

(Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 2021/23783 E. - 2023/2210 K., 2021/4507 E. - 2021/8342 K. sayılı kararları). Ancak somut uyuşmazlıkta davacının kaza tarihinde 18 yaşında olduğu, dolayısıyla raporda hesaplama yapılırken 18 yaş olarak kabul edilerek hesaplama yapılmasının doğru olduğu ve lehine geçici iş göremezlik tazminatı hükmedilebileceği anlaşıldığından ilk derece mahkemesince verilen kararda isabetsizlik bulunmamaktadır.

27/02/2024