İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2021/15 K.2023/90

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava ve uyuşmazlık; TBK'nın 53/3. ve 56/2. maddeleri kapsamında, ölümlü trafik kazasından kaynaklanan bakiye destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.İlk Derece Mahkemesince 18/02/2020 tarihli kararıyla; "A-Davacının maddi tazminat talebinin Reddine,

B-Davacıların manevi tazminat talebinin davalılar ... San. Tic.ltd.şti. ve ... yönünden kısmen kabulü ile. 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 22/02/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte belirtilen davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, bu konudaki fazlaya ilişkin istemin reddine, 2-Davacının davalı ... Sigorta AŞ.’ye yönelik açtığı manevi tazminat isteminin reddine," karar verilmiştir.

Bu karara karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; müvekkilinin huzurdaki dava devam ederken 12/04/2016 tarihinde evlendiğini, Ankara 5. Aile Mahkemesinin 2016/2165 Esas - 2017/1807 Karar sayılı ve 02/11/2017 tarihli kararıyla boşanmasına karar verildiğini ve kararın 05/12/2017 tarihinde de kesinleştiğini, müvekkilinin yargılama sırasında evlenmesi ve boşanması nedeniyle, Mahkemece sadece ölüm tarihi ile yeniden evlendiği tarih arasındaki dönem için hesaplama yapılarak karar verilmesinin hatalı olduğunu, müvekkilinin dava sonuçlanmadan önce evlenip boşanması nedeniyle evli kalınan sürenin,

hesaplanacak tazminattan düşülerek hesaplama yapılması gerektiğini, nitekim evlenip boşanmayla sigorta geliri yeniden bağlanabildiğine göre, huzurdaki davada da aynı durum dikkate alınarak destek zararının hesaplanması gerektiğini, ölen eşin gelir durumuna oranla, yeni eşin geliri daha düşük ise, aradaki farkın tazminat olarak hesaplanması ve ödenmesine karar verilmesi gerektiğini, ayrıca hükme esas alınan bilirkişi raporunda; müvekkilinin 2/6 pay ile destek dönemleri için hesaplama yapılmış ise de, Yargıtay kararları doğrultusunda 1/2 olarak destek dönemi için hesaplama yapılması gerektiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda;

müteveffanın gelir durumunun net asgari ücret olarak alındığı, ancak dosyadaki Çankırı Valiliği Defterdarlık Vergi Müdürlüğünün yazısında, müteveffa ...'in mesleğinin, ahşap mutfak ve sofra eşyası imalatı olarak belirtildiğini, dolayısıyla kazancının asgari ücret olarak kabulünün mümkün olmadığını, PMF 1931 Yaşam Tablosu'nun dikkate alınarak hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, Mahkemece hükmedilen 5.000 TL'lik manevi tazminatın çok düşük olduğunu belirtmiştir.

HMK'nın 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dosya kapsamından; davacının eşi ...'in sürücüsü olduğu araç ile davalı ... Sigorta AŞ'nin ZMS sigortacısı, davalı ... Yazılım San. Tic. Ltd.

Şti.'nin işleteni ve davalı ...'ın sürücüsü olduğu aracın 22/02/2015 tarihinde kaza yapması neticesinde, davacının eşi ...'in vefat ettiği, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün %100 kusurlu olduğunun tespit edildiği, dava öncesinde davalı Sigorta Şirketi tarafından, 14/04/2015 tarihinde davacıya 111.215,41 TL destekten yoksun kalma tazminatı ödendiği; işbu davada davacı tarafça, davalı Sigorta Şirketi tarafından ödenen destekten yoksun kalma tazminatının yetersiz görülerek,

HMK'nın 107. maddesinde düzenlenen belirsiz alacak davası kapsamında bakiye destekten yoksun kalma tazminatı ve 150.000 TL manevi tazminat talep edildiği ve Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, yukarıda belirtildiği şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

A-Davacı vekilinin maddi tazminata yönelik istinaf başvurusunun değerlendirilmesi: Dosyadaki nüfus kayıtları ve tarafların kabullerine göre; eldeki dava açıldıktan sonra bir başka deyişle, yargılama aşamasında davacının 12/04/2016 tarihinde evlendiği ve 05/12/2017 tarihinde boşandığı tespit edilmiştir.

Yargıtay ile Dairemizin yerleşik kararlarında belirtildiği üzere, müteveffanın eşi davacının yeniden evlenmesi halinde, ölüm tarihinden evlenme tarihine kadar destek zararının hesaplanması gerekmektedir. Somut uyuşmazlıkta, bu doğrultuda düzenlenen bilirkişi raporunda; davacının ölüm ile evlenme tarihi arasında talep edebileceği destekten yoksun kalma zararının 12.167,91 TL olduğu mütalaa edilmiştir.

Bilirkişi raporunun yapılan incelenmesinde; raporun, HMK'nın 279. maddesinde aranılan koşullara uygun olarak düzenlendiği, raporda herhangi bir hata bulunmadığı, raporun hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olduğu görülmüştür. Eldeki dava öncesinde ise davalı Sigorta Şirketi tarafından davacıya 14/04/2015 tarihinde 111.215,41 TL destekten yoksun kalma tazminatı ödenmiştir.

Bu durumda, Mahkemece, destekten yoksun kalma tazminatı talebinin reddine karar verilmiş olmasında herhangi bir hata bulunmamaktadır. Bu nedenle, davacı vekilinin maddi tazminata yönelik istinaf iddia ve itirazları yerinde görülmemiştir.

B-Davacı vekilinin manevi tazminat yönelik istinaf başvurusunun değerlendirilmesi: Kazanın oluş şekli, kusur durumu, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile TBK'nın 56. maddesinde düzenlenen manevi tazminat müessesesinin amacı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; Mahkemece, davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarının, manevi tazminat müessesesinin amacına ve hakkaniyet ilkesine uygun düşmediği ve çok az olduğu kanısına varılmıştır. Bu nedenle, davacı vekilinin itirazının kabulü ile davacı için takdiren 75.000 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekmiştir. Yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, Dairemizce aşağıdaki şekilde hüküm oluşturulmuştur.