İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2022/145 K.2025/427

Yukarıda yazılı İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; ...'ne ait, ...'ın idaresindeki ... plakalı aracın 18/08/2017 tarihinde müteveffa ...'a çarpması üzerine hayatını kaybettiğini, aracın sigortalı olduğu ...'ne maddi zararların giderilmesi için müteveffanın annesi ... ve babası ... adına başvuru yapıldığını ancak şirketçe belirtilen miktar eksik bulunduğunu beyan ederek; davanın kabulü ile, müteveffanın babası ... yönünden; fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile,

50 TL destekten yoksun kalma tazminatı, 50 TL kazanç kaybından kaynaklanan maddi tazminat ile 50 TL defin ve cenaze masrafları olmak üzere toplamda 150 TL maddi tazminatı ile müteveffanın annesi ... yönünden; fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile 100 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihi olan 18//08/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesini, manevi tazminat yönünden fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile,

müteveffanın annesi ... için 85.000 TL, müteveffanın babası ... için 85.000 TL, müteveffanın abisi ... için 60.000 TL, müteveffanın kardeşi ... için 60.000 TL ve müteveffanın kardeşi ... için 60.000 TL olmak kaydı ile toplamda 370.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 18/08/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalılar ... ile ...'dan müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmesini, ... plakalı araca ve davalıların mal varlıklarına tedbir konulmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davalı ... San. AŞ vekili ve davalı ... vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuşlardır. İlk derece mahkemesince; davalı ... yönünden davanın pasif husumetten reddine, diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekili, her ne kadar kaza yerinde kaza tutanağı tutulup çarpan aracın tali kusurlu olarak belirtilmiş ise de bu tutanağın gerçek dışı olduğunu, kazayı gerçekleştiren aracın yüzde yüz kusurlu olduğunu, 2010 yılında İstanbul Ulaşım Koordinasyon Merkezi tarafında getirilen uygulamaya göre ağır tonajlı araçların sabah 06:00 – 10:00 ile akşam üstü 16:00 – 22:00 saatleri arasında trafiğe çıkışlarının yasaklandığını ancak kazayı yapan aracı genel kamu güvenliğini tehlikeye sokarak yasaklı saatler içerisinde kazanın meydana geldiği yolda trafiğe çıktığını, kaza tarihinde kazayı yapan aracın malikinin ... olduğunu,

söz konusu kazada araç sahibinin de araç işleteni ve araç şoförü gibi müteselsilen sorumlu olacağını, dosyayı hukuk bilirkişisine göndermeden karar verilmesinin ve adli yardım nedeniyle aleyhlerine yargılama gideri hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dava, destekten yoksun kalma tazminat ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16/07/2018 tarih ve 2017/40446 Soruşturma dosyasında aldığı İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesi'nin raporunda; şüpheli sürücü ... idaresindeki kamyon ile seyrederken olay yeri kavşakta geçtiği sırada istikametine göre sağ tarafından mevcut hızıyla sağ manevra ile giren mağdur sürücünün aracına çarpması sonucu karıştığı söz konusu kazada; olayın oluş şekli itibari ile alabileceği başkaca bir önlemi bulunmadığı, ayrıca olayda etkenlik arz edecek herhangi bir trafik kural ihlali de görülmediğinden atfı kabil kusuru bulunmadığı;

olaya müdrik yaşta olmayan mağdur sürücü ... idaresindeki bisiklet ile seyretmesi, olay yeri kavşağa güvenli tedbir alabileceği asgari hızda girmesi ve olay yeri kavşakta şüpheli sürücü idaresindeki kamyona ilk geçiş hakkını vermesi gerektiği halde bahsedilen bu hususlara riayet etmemiş olduğundan mevcut hızıyla olay yeri kavşakta dönüşe geçerek sebebiyet verdiği söz konusu kazada, davranış faktörleri sonuç üzerinde asli derecede kusurlu olduğunun tespit edildiği görülmüştür.

Ceza Mahkemesince alınan İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesi'nin 11/06/2020 tarihli raporunda; kamyon sürücüsü ...'ın olayda herhangi bir trafik ihlalinin görülmediği ve atfıkabil kusurunun bulunmadığının, küçük yaştaki sürücü ...'in davranış faktörlerinin sonuç üzerinde asli derecede etken olduğunun tespit edildiği,

aynı zamanda Bakırköy 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/340 Esas sayılı dosyasında verilen 12/10/2020 tarihli kararda, davalı sürücünün beraat ettiği ve kararın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi'nin 2020/4401 Esas 2021/1227 Karar sayılı ilamıyla onanarak14/04/2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Ceza mahkemesince verilen beraat hükmü hukuk mahkemesini için bağlayıcı olmamakla birlikte, ceza mahkemesinde sabit görülen olgu, hukuk mahkemesi bakımından da bağlayıcıdır. Somut olayda ceza mahkemesinin hükmünün dayanağı olan ATK raporundaki olgu itibarıyla davalı sürücünün kusurlu sayılabilecek eyleminin bulunmadığı açıkça anlaşılmaktadır. Bu durumda eldeki davada ayrıca bilirkişi raporu alınmasına gerek olmadığı değerlendirilmiştir.

Bu durumda, davacıların desteği ...'ın, dava dışı ...'in kullandığı bisiklette yolcu olduğu, alınan kusur raporunda davalılara veya sorumlularına kusur atfedilmediği anlaşılmıştır. Ceza yargılaması sırasında alınan kusur raporunun olayın oluşuna uygun düştüğü nazara alındığında kusura yönelik istinaf itirazı yerinde görülmemiştir.

Mahkemenin bu kusur raporunun hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmadığından dosya kapsamındaki bilgi, belge ve toplanan deliller değerlendirilerek yasal düzenlemelere uygun ve isabetli karar verilmiş olduğu, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Son olarak, HMK 335. maddesi gereğince adli yardım kararı, ilgiliye yapılacak tüm yargılama ve takip giderlerinden geçici olarak muafiyet sağlar ve hükmün kesinleşmesine kadar devam eder. Bu nedenle yargılama sonunda adli yardımdan faydalanan davacılar aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmesinde isabetsizlik yoktur.