İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2022/1745 K.2026/581

Yukarıda yazılı İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 20/07/2015 tarihinde davacı yaya ...'in davalının sigortacısı olduğu ... plakalı aracın çarpması sonucu ağır derecede yaralandığını, belirterek fazlaya ilişkin hak ve alacakları saklı kalmak kaydı ile 100 TL kalıcı iş göremezlik tazminatı, 100 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 200 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı sigorta şirketlerinden kusuru oranında tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde: davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince; davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvuran davacı vekili: Söz konusu kazada davalı sigorta şirketinin sigortalısı sürücü ...'ın, davacı müvekkili fark etmesine rağmen kazayı önleyici hiçbir önlem almadığını, kaza mahallinde fren izine dahi rastlanmadığını, kusur raporlarında bu hususların nazara alınmadığını, gerçek, kesin ve her türlü durum hakkında tartışmaların ve gerekçenin ortaya konulması gereken bir raporun tazmininin olmamasının bozma sebebi olduğunu belirtmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda

Dava, trafik kazası nedeniyle iş görmezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan ATK Trafik İhtisas Dairesinin raporunda; gerçekleşen trafik kazasında davacı yaya ... , bariyerle bölünmüş olan ve yaya geçişine uygun olmayan yolda gece vakti kendi can güvenliği açısından tehlike arz etmesine rağmen karşıdan karşıya geçmeye çalıştığı, geçişi sırasında yol üzerinde mevcut taşıt trafiğini ve yaklaşan araçların hızlarını-mesafelerini göz önünde bulundurmadığı, ilk geçiş hakkını taşıt yolunda seyreden sürücü ... idaresindeki kamyonete vermediği olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışları ile asli %100 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

Bu durumda, olayın meydana gelmesine neden olan kusur durumları dayanaklarıyla birlikte, eylemler ile sonuç arasında bulunan nedensellik bağını ortaya koyacak biçimde, dosya kapsamından anlaşılan oluşa, bilimsel ölçütlere, ceza yargılaması içeriğine, usul ve kanuna uygun olarak saptandığının anlaşılması karşısında, HMK'nin 279. maddesine uygun düzenlenen ve dosya kapsamına uygun somut olgu ve ölçütlere dayanan, yeterli gerekçeyi de taşıyan bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında, davalının ZMMS poliçesiyle sorumlu olduğu araç sürücüsünün kusuru olmadığından davanın reddine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamaktadır.