İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2022/2456 K.2023/98

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava ve uyuşmazlık. TBK'nın 54. ve 56. maddeleri kapsamında, yaralamalı trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince 14/12/2021 tarihli kararıyla. "1-Davacının maddi tazminata konu sürekli iş göremezlik talebine ilişkin davasının artırılan hali ile kabulü ile 119.079,21-TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalı ...

Sigorta Kooperatifi yönünden 30/12/2016 dava tarihinden diğer davalılar ... ile ... yönünden 01/08/2016 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'a verilmesine, 2- Davacının maddi tazminata konu tedavi, ulaşım ve bakıcı gideri talebine ilişkin davasının artırılan hali ile kabulü ile 90,00-TL ulaşım ücreti, 75,00-TL değnek ücreti 285,00-TL servis ücreti , 1.235,25-TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 1.685,25-TL tazminatın davalı ...

Sigorta Kooperatifi yönünden (yalnızca 1.400,25-TL'si ile müştereken ve müteselsilen sınırlı ve sorumlu olmak kaydı ile) 30/12/2016 dava tarihinden diğer davalılar ... ile ... yönünden 01/08/2016 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'a verilmesine, 3-Davacının manevi tazminat talebine ilişkin davasının kısmen kabulü ile.

Takdiren 8.000,00-TL manevi tazminatın 01/08/2016 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'tan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine," karar verilmiştir. Bu karara karşı, davalı ... Sigorta AŞ vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Davalı ...

Sigorta AŞ vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; geçici iş göremezlik zararından SGK'nın sorumlu olduğunu, dava konusu kazaya ilişkin ceza yargılamasının yapıldığı İstanbul Anadolu 63. Ceza Mahkemesinin 2016/555 Esas sayılı dosyasında alınan 06/06/2017 havale tarihli raporda, yaya ...'ın asli, sigortalı araç sürücüsünün tali kusurlu olduğunun belirtildiğini, akabinde Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden alınan 30/10/2018 tarihli raporda ise, davacı yayanın tali, sürücünün ise asli kusurlu olduğunun belirtildiğini, Yerel Mahkemece sigortalı araç sürücüsünün %75, davacı yayaya %25 kusur atfedilerek hesaplama yapıldığını,

kusuru kabul etmediklerini, kusurun kuşkuya yer vermeyecek şekilde netleştirilmesi gerektiğini, hesaplama raporunun TRH 2010 Kadın ve Erken Mortalite Tabloları ile teknik faiz oranlarının kullanılarak hazırlanması gerektiğini belirtmiştir.

HMK'nın 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: İlk Derece Mahkemesince karara dayanak yapılan 24/03/2020 tarihli bilirkişi kurulu raporu ile 05/06/2021 tarihli bilirkişi ek raporunda; kazanın meydana gelmesinde davacı yayanın %25 oranında tali kusurlu, davalı sürücünün ise %75 oranında asli kusurlu olduğu; davacının talep edebileceği güç kaybı zararı toplamının 119.079,21 TL, yol-tedavi, bakıcı vs. gideri toplamının 1.685,25 TL olduğu mütalaa edilmiştir.

Bilirkişi raporlarının incelenmesinde; raporların HMK'nın 279. maddesinde aranılan koşullara ve Yargıtay ile Dairemizin yerleşik kararlarında belirtilen yöntemlere uygun olarak düzenlendiği, kusur raporunda diğer tüm raporların tartışıldığı ve değerlendirildiği, kusura ilişkin tespitin, İstanbul BAM 19. Ceza Dairesinin 16/10/2019 tarih ve 2019/2168 Esas - 2019/3268 Karar sayılı kararıyla kesinleşen maddi olgularla örtüştüğü, raporlarda isabetsizlik bulunmadığı kanısına varılmıştır.

Ayrıca, geçici iş göremezlik zararından sigorta şirketlerinin sorumluluğu devam etmektedir.