İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2022/517 K.2025/1447

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalıya zorunlu mali sorumluluk sigortası (ZMSS) poliçesi ile sigortalı, davacının eşi ...'nun idaresindeki ... plakalı araç ile tamamen kusurlu olarak 05/04/2009 tarihinde ... plakalı araca çarpması sonucu davacının eşinin vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 500 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş.

16/04/2021 tarihli bedel belirleme dilekçesiyle talebini 150.000 TL olarak belirlemiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı definde bulunarak müteveffanın davaya konu sigortalı aracın sürücüsü, işleteni ve sigortalısı olduğundan başvuranın taleplerinin teminat dışı olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.İlk derece mahkemesince.

"Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 120.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihi olan 16/11/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.Bu karara karşı davacı vekili ve davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; müterafik kusur indirimi yapılmasının yersiz olduğunu, şayet murisin kusurundan bahsedilecekse zaten tamamen kusurlu olduğu için herhangi bir tazminat ödenmesinin de mümkün olamayacağını, ancak müvekkilinin 3. kişi kabul edildiği için müterafik kusur indirimi yapılmaması gerektiğini belirterek kararın bu yönüyle kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, zamanaşımı def'i dikkate alınmadan karar verildiğini, müteveffanın dava konusu sigortalı aracın sürücüsü olmakla kendi kusuru ile vefat eden sürücünün zararından işletenin sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını, müvekkili şirketin poliçe ile işletenin sorumluluğunu teminat altına almış olduğundan işletenin sorumlu olmadığı bir hususta sorumlu tutulamayacağı gözetilerek davanın tümden reddi gerektiğini, müteveffanın davaya konu sigortalı aracın sürücüsü,

işleteni ve sigortalısı olduğundan başvuranın taleplerinin Karayolları Trafik Kanunu ve genel şartlar gereği teminat dışı olduğunu, kusurlu sürücü, sigortalı ve işleten olan müteveffanın yakınlarının üçüncü kişi olarak kabulünün mümkün olmadığını belirterek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

HMK'nin 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda:Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.Dosya kapsamından, 05/04/2009 tarihinde, davalı sigorta şirketi nezdinde ZMSS poliçesi ile sigortalı, davacının eşinin idaresindeki ... plakalı otomobil ile dava dışı ...'ın idaresindeki ... plakalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu davacının eşi ...'nun vefat ettiği anlaşılmış, ilk derece mahkemesince alınan bilirkişi raporunda davalıya sigortalı araç sürücüsü ...'nun % 100 oranında kusurlu olduğu,

karşı araç sürücüsü ...'ın kusurunun olmadığı tespit edilmiştir.1-Davalı vekilinin istinaf itirazlarının incelenmesi;2918 sayılı KTK'nın 109/1 maddesinde; motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin talepler için, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak iki yıl ve her halde kaza gününden başlayarak on yıllık zamanaşımı süresi öngörülmüştür.

Aynı maddenin ikinci fıkrasında ise, davanın cezayı gerektiren bir eylemden kaynaklanması durumunda Ceza Kanununun öngördüğü ceza zamanaşımının (sürücü, işleten veya diğer sorumlular için fark gözetilmeksizin) uygulanacağı hükme bağlanmıştır.

Ceza zamanaşımının uygulanması bakımından, sadece eylemin aynı zamanda suç oluşturması yeterli olup, ayrıca fail hakkında mahkûmiyet kararı ile sonuçlanmış bir ceza davasının varlığı gerekmemektedir.(Yargıtay HGK'nın 05/06/2015 tarih ve 2014/17-2198 E. - 2015/1495 K. sayılı kararı)Somut olayda eylem için kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 85/1 ve 66/1-d maddelerinde öngörülen ceza zamanaşımı süresi 15 yıl olup dava tarihinde zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf itirazı yerinde değildir.Davacı desteğinin,

davalıya 10/07/2008-10/07/2009 tarihleri arasında zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı aracın sürücüsü iken 05/04/2009 tarihinde meydana gelen çift taraflı kazada kendi kusuru sonucunda öldüğü dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu kazanın, 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının yürürlük tarihinden önce gerçekleştiği, Yargıtay HGK 2020/17-111 Esas 2020/422 Karar sayılı ilamında aracı kullanan işletenin tam kusuruyla meydana gelen kazada, işletenin ölümü nedeniyle talep edilen destek zararının, ölenin değil, üçüncü kişi durumundaki destek tazminatı isteklilerinin zararı olduğu, işletenin ve şoförün, ister kendi kusuru ister bir başkasının kusuru ile olsun salt ölmüş olması, destekten yoksun kalanlar üzerinde doğrudan zarar doğurup;

bu zarar gerek Kanun gerek poliçe kapsamıyla teminat dışı bırakılmamış olmakla, davacıların hakkına, desteklerinin kusurunun olması etkili bir unsur olarak kabul edilemeyeceğinden, destekten yoksunluk zararından kaynaklanan hakkın sigortacıdan talep edilebileceği kabul edilmekle davalı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf talebi de yerinde görülmemiştir.2-Davacı vekilinin istinaf itirazının incelenmesi;Kolluk tarafından düzenlenen trafik kazası tespit tutanağında, davacının desteği ...'nun emniyet kemerinin takılı olup olmadığı hususunun "takılı değil" şeklinde işaretlenmiş olduğu,

ölü muayene ve otopsi tutanağında kesin ölüm nedeninin kafa travmasına bağlı beyin hasarı olduğu belirtilmiş ise de desteğin müterafik kusuru üçüncü kişi konumunda olan davacıya yansıtılamayacağından mahkemece tazminattan müterafik kusur indirimi yapılması doğru olmamış, davacı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf itirazı yerinde görülmüştür.Açıklanan nedenlerle;

davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının (müterafik kusur indirimi yapılmaksızın) HMK’nin 353/1-b/2. maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.