İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2024/1857 K.2026/62

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması ve Dairemizce verilen kararın Yargıtay 4. Hukuk Dairesince bozulmasına karar verilmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müteveffalar ... ve ... ...'in davalıların ZMSS sigortacısı, araç maliki ve sürücüsü olduğu ticari kamyonetin tam kusurlu olarak yaya geçişi esnasında çarpması üzerine hayatlarını kaybettiklerini, ...'nin ölmeden önce çocukları...'in, ...'nin ölmeden önce çocukları ... ve ...'ın desteği olduğunu, davalıların zararın tamamından müşterek ve müteselsilen sorumlu olduklarını, davacı ... ...'ın annesi ve teyzesi için ayrı ayrı cenaze ve defin gideri yaptığını belirterek açılan belirsiz alacak davasında davacılar ... için 100'er TL'den 400 TL destekten yoksun kalma tazminatının,

davacı ... için şimdilik 100 TL cenaze ve defin giderleri tazminatının davalılardan (sigorta şirketi poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olmak ve dava tarihinden itibaren ticari temerrüt-avans faizi ile sorumlu olmak üzere) müştereken ve müteselsilen olay tarihinden itibaren ticari temerrüt-avans faizi ile tahsilini davacı Hüseyin için 30.000 TL, ... için 25.000 TL, ... için 25.000 TL, ... için 20.000 TL, ... için 20.000 TL, ... için 20.000 TL, ... için 20.000 TL, ... için 20.000 TL,

... için 20.000 TL olmak üzere toplam 200.000 TL manevi tazminatın davalılardan araç maliki ve sürücüden olay tarihinden işleyecek ticari faizi ile tahsilini talep etmiş, 16.12.2019 tarihli bedel artırım dilekçesi ile davacılar ..., ... ve ... için maddi tazminat talebini herbiri için ayrı ayrı 20.217,35 TL'ye artırmıştır.

Davalı ... vekili davaya cevap dilekçesinde özetle; kazaya karışan aracın Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, poliçeden dolayı sorumluluklarının sigortalının kusuru oranında olmak üzere bedeni zararlarda azami 268.000 TL ile sınırlı olduğunu, teminat limitini bildirmiş olmalarının davayı kabul anlamına gelmediğini, manevi tazminat taleplerinin poliçe teminatı dışında olduğunu, gerçek zararın belirlenmesi için konusunda uzman kişiler tarafından bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğini, cenaze ve defin giderlerinin poliçe teminatı içerisinde değerlendirilmemesi gerektiğini,

davacının avans faizi isteminin yasaya aykırı olduğunu, davadan önce müvekkili şirkete müracaatta bulunulmadığını, müvekkili şirketin temerrüte düşmediğinden dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalılar ... ve ... davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince: "Davacı ... tarafından açılan maddi ve manevi tazminat davasının HMK 150/5 maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına, davacı ... (...) tarafından açılan maddi tazminat davasının 15.12.2019 haçlandırma tarihli talep artırım dilekçesinde talep edilen tutar yönünden kabulü ile 20.217,35 TL destekten yoksun kalma tazminatının davacı ... (...) için 20.217,35 TL destekten yoksun kalma tazminatının, davacı ... için 20.217,35 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılar ... ve ... yönünden kaza tarihi olan 25.12.2014 tarihinden davalı ...

A.Ş yönünden dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte bu davalılardan tahsili ile bu davacılara verilmesine, davacı ... (...) için 5.000 TL manevi tazminatın davacı ... (...) için 5.000 TL manevi tazminatın, davacı ... için 5.000 TL manevi tazminatın, davacı ... için 5.000 TL manevi tazminatın, davacı ...için 5.000 TL manevi tazminatın, davacı ... için 5.000 TL manevi tazminatın, davacı ...için 5.000 TL manevi tazminatın, davacı... için 5.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 25.12.2014 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'tan tahsili ile anılan davacılara verilmesine,

davacı ... tarafından açılan cenaze ve defin giderlerine yönelik davanın kabulü ile 100 TL cenaze ve defin giderine ilişkin maddi tazminatın davalılar ... ve ... yönünden kaza tarihi olan 25.12.2014 tarihinden davalı ... A.Ş yönünden dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte bu davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine" karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacılar vekili ile davalı ... AŞ vekilinin istinaf başvurusunda bulunmaları üzerine Dairemizce. "Davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nin 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine, davalı ...

AŞ vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nin 353/1-b/2. maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere kaldırılmasına, davacı ... tarafından açılan maddi ve manevi tazminat davasının HMK 150/5 maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına,

davacılar ..., ... ve ...'ın destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinin reddine, davacı ... (...) için 5.000 TL manevi tazminatın ve davacı ... (...) için 5.000 TL manevi tazminatın, davacı ... için 5.000 TL manevi tazminatın, davacı ... için 5.000 TL manevi tazminatın, davacı ...için 5.000 TL manevi tazminatın, davacı ... için 5.000 TL manevi tazminatın, davacı ...için 5.000 TL manevi tazminatın, davacı... için 5.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 25.12.2014 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'tan tahsili ile anılan davacılara verilmesine,

davacı ... tarafından açılan cenaze ve defin giderlerine yönelik davanın kabulü ile 100 TL cenaze ve defin giderine ilişkin maddi tazminatın davalılar ... ve ... yönünden kaza tarihi olan 25.12.2014 tarihinden davalı ... A.Ş yönünden dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte bu davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine" karar verilmiştir.

Dairemiz kararına karşı davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuş, Yargıtay 4. Hukuk Dairesince 2023/10125 Esas, 2023/12733 Karar tarihli kararla; davacılar vekilinin temyiz talebine konu reddedilen ve temyize konu edilen manevi tazminat taleplerinin davacılar ..., ..., ..., ...ve ... yönünden ayrı ayrı 15.000 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.080 TL’nin altında kaldığından, anılan davacıların temyiz dilekçesinin miktardan reddine.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalılardan yalnızca davalı ... AŞ tarafından istinaf edilmiş olduğu, diğer davalılar ... ve ... tarafından bu kanun yoluna başvurulmadığının sabit olduğu, bu davalılar yönünden İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan destekten yoksun kalma tazminat miktarının kesinleştiği, bu yön gözetilmeden anılan davacıların destekten yoksun kalma taleplerinin davalı ...

AŞ dışındaki davalıları da kapsayacak şekilde reddine karar verilmesinin davacıların bu davalılara yönelik usuli kazanılmış haklarını ihlal ettiği belirtilerek Dairemiz kararının bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uyularak yargılamaya devam olunmuştur.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı, cenaze ve defin gideri ile manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Yargılama sırasında vefat eden davacı ...'ın yasal mirasçıları davaya dahil edilerek yargılamaya devam olunmuştur.

Dosya kapsamından; 25/12/2014 tarihinde, davalı ... AŞ.'nin ZMS sigortacısı, davalı ...'un maliki ve ...'un sürücüsü olduğu aracın, davacıların yakınları ... ile ... ...'e çarpması nedeniyle meydana gelen trafik kazası neticesinde, ... ile ... ...'in vefat ettiği; eldeki davada davacılar tarafından, davacılar ..., ... (müteveffa ...'nın evlatları), ... ve ... (müteveffa ... ...'in evlatları) için destekten yoksun kalma tazminatı ile davacı ... için 30.000 TL, davacılar ... ve ... için 25.000'er TL ve diğer davacıların her biri için 20.000'er TL'den olmak üzere toplamda 200.000 TL manevi tazminat talep edildiği; kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün %25, müteveffa yayaların ise %75 oranında kusurlu olduklarının tespit edildiği anlaşılmıştır.

Kazanın oluş şekli, kusur durumu, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde; Mahkemece davacıların her biri için hükmedilen manevi tazminat miktarlarının, TBK'nın 56. maddesinde düzenlenen manevi tazminat müessesesinin amacına ve hakkaniyet ilkesine uygun olduğu değerlendirilmiştir.

Nüfus kayıtlarına göre, 28/06/1980 doğumlu olan davacı ...'ın 25/12/2014 tarihinde gerçekleşen kaza tarihinde 34 yaşında olduğu, 09/12/1998 tarihinde evlenen bu davacının 3 çocuğunun bulunduğu. 01/02/1987 doğumlu olan davacı ...'ın kaza tarihinde 27 yaşında ve kazadan sonra 09/08/2015 tarihinde evlendiği. 24/11/1990 doğumlu olan davacı ...'un ise kaza tarihinde 25 yaşının içerisinde olduğu ve kazadan hemen sonra 17/05/2015 tarihinde evlendiği tespit edilmiştir.

Ayrıca, davacıların yüksek öğrenim gördüklerini ispata yarar hiçbir delil de dosyaya ibraz edilmemiştir. Buna göre, her üç davacı da, yüksek öğrenim gördüklerinin kabul edilmesi halinde dahi kaza tarihinde destek alabilecekleri yaş sınırını geçmiş bulunmaktadırlar.

Bu durumda, İlk Derece Mahkemesince, bu davacıların destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmesi doğru olmamış ve Dairemizce bu taleplerin reddine karar verilmiş ise de, bozma ilamında da ifade edildiği üzere, bu davacılar için kurulan hükme karşı, davalı sigorta şirketi dışındaki müteselsil sorumlu davalılar istinaf başvurusunda bulunmadıklarından bu davalılar yönünden ilk derece mahkemesi hükmü kesinleşmiştir.

Bu durumda, davalı sigorta şirketi dışındaki davalılar yönünden ilk derece mahkemesi kararı tekrar edilerek aşağıdaki hüküm verilmiştir.