İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2024/316 K.2024/698

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, gerçekleşen kaza nedeniyle, araç içinde bulunan davacının yaralandığını, aracında hasar oluştuğunu ve aracın değer kaybına uğradığını ve şimdilik 5.000 TL bedensel zarar ve 1.000 TL araçta oluşan değer kaybı olmak üzere toplam 6.000 TL maddi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davalı ... Şti. vekili ve davalı ...

Dağ. ve Tic.AŞ vekili cevap dilekçelerinde özetle; davanın reddini savunmuşlardır.İlk derece mahkemesince; davanın HMK'nin 119/1-ğ ve 119/2.maddeleri gereği davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçelerindeki taleplerinin açık olup, HMK'nin 119.maddesinin gerekli gördüğü kriterlerin sağlandığını, talebin detaylandırılmasının ancak bilirkişi raporuyla mümkün olacağını belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.HMK'nin 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Mahkemece 16/05/2023 tarihli ilk celsede ara kararıyla.

"Davacı vekiline HMK'nin 119/1-ğ ve 2. fıkrası gereğince maddi tazminat talebinin hangi kalemlerden oluştuğunu, parasal karşılıklarını da yazarak belirtmesi için bir hafta kesin süre verilmesine, aksi halde maddi tazminat talebinde bulunmamış olacağının ihtarına, (ihtarat yapıldı.)" karar verilmiştir. Davacı vekili ara kararı gereğince 30/05/2023 tarihli dilekçe davasının bedensel zarara ilişkin olan kısmını geçici ve sürekli olarak ayrı ayrı belirterek açıklamıştır.

Davacının verilen kesin süreden sonra talebini açıkladığı gerekçesiyle Mahkemece maddi tazminat yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Dava dilekçesinde, talep edilen maddi tazminat kalemlerinin bedensel zarar ve araç hasarı olarak ayrı şekilde belirtildiği anlaşılmıştır. Bu aşamada, henüz bilirkişi incelemesi yapılmamış olup, bedensel zararın ayrı ayrı belirtilmesi yargılamanın devamı için zorunlu unsur değildir.

Dolayısıyla ilk derece mahkemesince bu konuda kesin süre verilerek davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamıştır. Kabule göre de; davalı sigorta şirketi yönünden feragat edildiği görülmekle, davacı vekilin feragat dilekçesinin mahkemesince değerlendirilmemesi de hatalıdır.