İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi E.2020/1628 K.2023/1062

Taraflar arasındaki Alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükme karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının davalı bankadan kredi kullandığını, bankanın 13.912,50 TL dosya masrafı vb. adlar altında haksız kesintiler yaptığını, yapılan kesintilerin haksız ve hukuka aykırı olduğunu beyanla 13.912,50 TL 'nin 13/04/2016 tarihlerinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasını talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, kredi mahiyetinin ticari olduğunu, bu nedenle görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, yapılan kesintilerin yapılandırmaya ilişkin olduğunu, davacının bu talebinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davacının yapılandırma neticesinde ödeyeceği miktarının düşmüş olduğunu, kesintilerin bankacılık kanunlarına göre yapıldığını, bu nedenle davanın reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstinaf incelemesine konu kararı veren ilk derece Mahkemesince eldeki dava hakkında yapılan yargılama sonunda, "... tüm deliller ile denetlenip benimsenen ve somut olaya uygun görülen bilirkişi raporundaki gerekçeler ve hesaplamalara göre;davalı tarafından davacıya kullandırılan kredinin tüketici kredisi olarak açıldığı,ancak daha sonra ticari krediye çevrildiği, ve kredinin kullandırıldığı esnada davacıdan 13.912,50 TL masraf adı altında miktarın kesildiği,

kullandırılan ilk kredi açılışının tüketici kredisi olması ve kredinin kullanıldığı esnada bu miktarın davacıdan kesilmiş olması nedeni ile kullandırılan kredideki davalı bankanın kar payına dahil olan ücretlerin davacıdan kesilmesinin TBK 27 maddesi gereğince yerinde olmadığı anlaşılmakla haksız kesilen 13.912,50 TL için davanın kabulü ile bu miktarın ilk davanın açılış tarihi itibarı ile davalının temerrüdü bulunduğundan ilk davanın açılış tarihi olan 03.07.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline " karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle.

Mahkemenin iadesine hükmettiği 13.912,50 TL'nin müvekkili banka tarafından kullandırılan kredinin öncelikle bireysel kredi olarak oluşturulduğunu, daha sonra ticari krediye dönüştürüldüğünü, kredinin ticari /işyeri kredisi olduğunu, bu tutarın ticari krediden kaynaklanan masraf olduğunun ispatlanamaması sebebiyle davacıya iadesine karar verildiğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğu gibi hakkaniyetten de uzak olduğunu, dosyaya ibraz edilen KKDF kesintisine ilişkin belgelerin değerlendirilmediğini, taraflar arasında akdedilen kredinin ticari işyeri kredisi olup,

yeterli belge bulunmadığı gerekçesiyle kredinin tüketici kredisi olduğunun değerlendirmesinin hatalı olduğunu, bilirkişi kredinin tüketici kredisinde açıldığını, sonradan kredinin ticari krediye çevrildiğini değerlendirmişse de dosyada bulunan geri ödeme planı incelendiğinde davacıdan KKDF kesintisi yapılmadığının görüleceğini, usul ve yasaya güncel Yargıtay içtihatlarına aykırı işbu mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini, yargılama gideri ile vekâlet ücretinin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

GEREKÇE

Dava, davacı ile davalı banka arasında düzenlenen kredi sözleşmesi kapsamında komisyon bedeli adı altında kesilen 13.912,50 TL'nin tahsili istemine ilişkindir. Davacı vekilince önce tüketici mahkemesine açılan eldeki davada, İstanbul Anadolu 5. Tüketici Mahkemesi tarafından 02.03.2017 tarih 2015/1102 Esas-2017/310 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar verilmiş,

kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine İstanbul BAM 19 Hukuk Dairesinin 01.02.2019 tarih 2018/110 - 2019/268 Esas ve Karar sayılı kararı ile davalı banka ve davacı arasında imzalanan kredi sözleşmesi ticari kredi kabul edilerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile görevsizlik kararı verilmek üzere tüketici mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.İstanbul Anadolu 5. Tüketici Mahkemesince görevsizlik kararı verilmesinin ardından Ticaret Mahkemesince kullandırılan ilk kredi açılışının tüketici kredisi olması ve kredinin kullanıldığı esnada bu miktarın davacıdan kesilmiş olması nedeni ile kullandırılan

kredideki davalı bankanın kar payına dahil olan ücretlerin davacıdan kesilmesinin TBK 27 maddesi gereğince yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ve bu karara karşı, davalı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.İstinaf incelemesi HMK 355. maddesi uyarınca, ileri sürülen istinaf nedenleri ile bağlı kalınarak bunun dışında kamu düzenine aykırılık yönünden re'sen yapılmıştır.

Taraflar arasında imzalanan kredi sözleşmesi davalı banka tarafından dosyaya sunulmamıştır.

Ancak kredi sözleşmesi haricinde dosyaya sunulan banka kayıtlarından 13.04.2006 tarihinde davacıya bireysel kredi kullandırıldığı, kredi öncesinde alınan eksper raporu, bireysel krediler teklif mektubu ve karar formu ve şube istihbarat raporundan davacının alüminyum malzeme profil kalıp imalatı işi ile iştigal ettiği, davacı tarafça istenilen kredinin işyeri finansman kredisi olduğu, hesap ekstrelerine ilişkin dökümlerde kredinin taksitli ticari kredi- gayrimenkul kredisi-iş yeri olarak kredi sınıfının gösterildiği, kredi kullanım sırasında davacıdan 13.912,50 TL komisyon bedeli tahsil edildiği anlaşılmaktadır.

İstinafa gelen uyuşmazlık temelde, davalı banka tarafından davacıya kullandırılan kredinin ticari veya tüketici kredisi olup olmadığı, buna göre davalı banka tarafından tahsil edilen komisyon bedelinin davacıya iadesi gerekip gerekmediği noktasındadır.

Dosya kapsamından davaya konu 13.04.2006 tarihli kredinin davalı banka tarafından 02.03.2008 düzeltme yapılarak bireysel krediden ticari krediye çevrildiği tespit edilmiş ise de davalı bankaca sunulan kayıtlar, İstanbul BAM 19 Hukuk Dairesinin kararı ve davacıya kullandırılan kredide KKDF kesintisi yapılmamış olması gözetildiğinde 13.04.2006 tarihli kredinin başlangıçtan itibaren ticari kredi olduğu anlaşılmaktadır.Davalı banka, davacıya sunduğu bankacılık hizmetleri/kullandırdığı ticari krediler sebebiyle komisyon, masraf vs. gibi adlar altında münasip bir ücret tahsil etme hakkına sahip olup, sözleşme,

bankacılık mevzuatı ve uygulamaları kapsamında davacıya kullandırılan 662.500 TL krediye karşılık %2,1 oranı üzerinden tahsil edilen komisyon bedelinin emsal banka uygulamalarına kıyasen de fahiş olmadığı gözetildiğinde davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar tesisi doğru görülmemiştir. HMK'nın 355.

Maddesi uyarınca kamu düzenine aykırılık ve istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılan istinaf incelemesi sonunda, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden yargılama yapılmasına gerek bulunmadığından dairemizce esas hakkında yeniden karar verilmek suretiyle davanın reddine dair aşağıdaki karar verilmiştir.