İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi E.2021/1863 K.2024/1978

Taraflar arasında görülen dava neticesinde ilk derece mahkemesince verilen hükmün taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine düzenlenen rapor ve dosya kapsamı incelenip gereği görüşülüp düşünüldü;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. Müvekkil şirketin, davalılar ile 25.11.2010 tarihinde şirket araçlarının akaryakıt ihtiyaçlarını karşılamak üzere otobil müşteri sözleşmesi imzaladığını, 3 yıllık olarak imzalanan sözleşmeye göre; davalı şirketin müvekkili şirkete verdiği yakıt standartlara uygun olmadığından,

mazot alımı sisteme kapatılarak sona erdirildiğini, sonrasında davalılar tarafından şirket araçlarına takılan taşıt tanıma sistemi alet ve gereçlerinin geri istenmediğini, davalılardan ... akaryakıt istasyonu taşıt tanıma araç ve gereçlerinin bedeli karşılığında müvekkil şirkete 02.08.2018 tarihli fatura ile borç çıkartıldığını, davalılara 08.08.2018 tarih ve Yenimahalle ...Noterliğinin ... yevmiye nolu ihtarnamesi ile şirket hesabından çekilen 3.775,41 TL'nin iadesi istendiğini, davalıların vermiş oldukları taşıt tanıma araç ve gereçlerini almak zorunda olduklarını,

davalıların bu yola başvurmadan şirket hesabından kendi hesabına aktarma yaptıklarını, davalılara 12.10.2018 tarihinde kargo ile taşıt tanıma cihazları ile fatura gönderildiğini, ileri sürerek, müvekkil şirket hesabından haksız olarak çekilen 3.775,41 TL nin, haksız kesim tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, teslim edilen 10 adet cihazların bedeli 7.550,82 TL + 292,76 TL + 3.775,41 TL = 11.618,99 TL olup, faiz ödeme tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte hesaplatılarak davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle;davalı şirketin adresinin İstanbul olduğunu, taraflar arasında imzalanan Sözleşmede yetki şartı bulunduğunu, buna göre sözleşmeden doğan uyuşmazlıklarda yetkili Mahkemenin İstanbul Mahkemeleri olduğunun kararlaştırıldığını dava konusu uyuşmazlığını müvekkili şirket ile davacı arasında münakit olan fakat diğer davalının tarafı olmadığı otobil sözleşmesinden kaynaklandığını, sözleşmenin 6. Maddesinde İstanbul icra ve mahkemeleri yetkilidir ibaresinin yer aldığını, sözleşme uyarınca sadece yetkinin kabul edildiği yerde davanın açılabileceğini,

diğer yandan dava dilekçesinde öne sürülen bedellerin müvekkili arasında dava arkadaşlığı bulunuyormuş gibi gösterilerek diğer davalı bayiden de tahsilinin talep edilmesinin hukuki dayanağının olmadığını, otobil sözleşmesinden kaynaklanan dava konusu uyuşmazlıkta sözleşmenin tarafı olan müvekkiline yöneltilen taleplerin otobil sözleşmesinin tarafı olmayan diğer davalıya da birlikte yöneltilmesi dayanaksız olup diğer davalıya yöneltilen dava ile müvekkiline yöneltilen dava arasında bağlantı ve dava arkadaşlığı bulunmadığını, dava dilekçesini kanuni noksanlık içerdiğinden dava dilekçesinin reddini gerektiğini,

dava dilekçesinde araç mazot alımım takip cihazı 10 adet iade faturası ... numaralı fatura bedeli 7.550,82 TL değerinin hesaplanarak taraflarından mazot farkı ile tahsil edilen miktarın iadesi şeklindeki bir beyanla talepte bulunduğunu ve talebin ne olduğu ve dayanağının ve delilinin ne olduğunun açıklanmadığını ve iddianın net olarak ortaya konulmadığını davacıdan müvekkili tarafından fatura edilen 3.775,41 TL bedelin dışında başka bir tutarın davacıdan veya davacının hesabından alındığı yönündeki davacı yanın iddialarını gerçek olmadığını, bu iddiaları kabul etmediklerini, otobil sözleşmesinin 5. Mad.

Kararlaştırılan iade edilmeyen 5 adet cihazın her biri için 130- USD+KDV üzerinden 3.775,41 TL bedelin davacı şirkete fatura edildiğini davacının DBS hesabından tahsil edildiğini, bunun dışında dava dilekçesinde sözü edilmesine karşın neye ilişkin olduğunun net olarak açıklanmayan 7.550,82 TL lik bir tutarın davacının hesabından alınmadığı ve tahsil edilmediğini, davacının DBS hesabını haklı gerekçesi olmaksızın kapattırdığını,

müvekkili şirketin VİU cihazlarının bedelini fatura ederek davacının DBS hesabından tahsil etmiş olmasına rağmen davacı yana cihazları iade etmesi halinde faturaların iptal edilebileceğinin ve tahsil ettiği bedeli davacıya iade edebileceklerinin bildirdiğini fakat buna rağmen davacı şirketin VİU cihazlarını müvekkiline iade etmediğini davacının kötü niyetli haksız olarak dava açtığını ileri sürerek;

davalının yetkili mahkemede açılmamış olduğu hususu gözetilerek davanın dava şartı yokluğundan reddine, davanın haksız ve kötü niyetleri olduğundan esastan da reddine, yargılama giderlerinin ve avukatlık ücretinin davacı yana yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstinaf incelemesine konu kararı veren ilk derece Mahkemesince eldeki dava hakkında yapılan yargılama sonunda, " ...davacı ... Malzemeleri San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... A.Ş.

Arasında 25/11/2010 tarihli otobil müşteri sözleşmesi düzenlendiği, davacı tarafından DBS hesabından çekilen 3.775,41 TL bedelin iadesi koşullarının oluşup oluşmadığı yönünden; öncelikle taraflar arasında düzenlenen sözleşme kapsamında davalı tarafından davacıya teslim edilen otobil ünitesinin kaç tane olduğunun tespit edilemediği, davacı ve davalı dilekçelerinde miktar konusunda uyuşmazlığın bulunduğu, otobil ünitelerinin davacıya teslimine ilişkin dosyaya davalı tarafça sunulan yazılı bir delilin bulunmadığı,

davalı tarafından davacının DBS hesabını kapatması üzerine ve otobil ünitelerinin kendisine teslim edilmemesi üzerine iade edilmeyen 5 adet cihazın her biri için sözleşmenin 5.1.2.

Md uyarınca 130 USD+KDV üzerinden hesaplanan 3.775,41 TL bedelin davacının DBS hesabından tahsil edildiğini ve sözleşmeye uygun olduğunu ileri sürmüşse de; öncelikle sözleşmedeki tarafların yükümlülüklerine bakıldığında davacının DBS hesabı açma yükümlülüğünün bulunmadığı, sözleşmenin 2.2.1 maddesine göre ...'in belirlediği bir bankada hesap açma yükümlülüğünün bulunduğu ve hesabın davacı tarafça kapatılmasının sözleşmede davacı aleyhine düzenlenmediği, sözleşmede bu konuda düzenleme bulunmadığı, kaldı ki davalı ticari defterlerine göre davacıdan herhangi bir alacağının bulunmadığı,

böylece davacının borcunu ödemede temerrüde düşeceği konusunda bir tereddütün yerinde olmadığı ve davalı tarafça söz konusu otobil ünitelerinin iade edilmemesi ihtimaline karşı söz konusu bedelin davacının hesabından çekildiği, öncesinde davalı tarafça otobil ünitelerinin iade edilmesine ilişkin herhangi bir bildirimde bulunulmadığı ve otobil ünitelerinin iadesi için davacıya herhangi bir süre tanınmadığı, davalı tarafça sözleşmenin 5.2.2 maddesine dayalı olarak söz konusu bedelin davacının hesabından çekildiğini ileri sürmüşse de davacının sözleşmedeki yazılı yükümlülüklerini yerine getirmediğine yönelik yazılı delilin dosyaya sunulmadığı,

DBS hesabının kapatılmasının yükümlülük ihlali olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla; davalı tarafından otobil ünitelerinin iadesi için bildirim yapılmadan ve süre tanınmadan ünitelerin iade edilmeme ihtimaline karşın doğrudan davacının DBS hesabından çekilen 3.775,41 TL bedelin davacıya iadesi edilmesi gerektiğinden.

3.775,41 TL'nin hesaptan çekilme tarihi olan 02/08/2018 tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Yasa'nın 2/2 maddesi gereğince değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacı taraf davalının otobil cihaz bedelini yakıta yansıtarak iki defa tahsil ettiğini ve ünitelerin davalıya iade edildiği için davalı tarafça fazladan tahsil edilen 7.550,82 TL'nin kendisine ödenmesini talep etmişse de; otobil cihaz bedelinin fazladan tahsil edildiğine yönelik davacı tarafça yazılı delil sunulmadığı, incelenen davacı ve davalı ticari defter ve kayıtlarında bu konuda kaydın bulunmadığı,

davacı defterlerinde gözüken 7.550,82 TL tutarlı faturanın dosyaya sunulmadığı ve davalı ticari defterlerinde de faturanın kayıtlı olmadığı ve söz konusu fatura alacağının dayanağı davacı tarafça ispat edilemediğinde talebinin reddine, ihtarname masrafı talep edilmişse de dosyaya masrafa ilişkin belge sunulmadığı anlaşılmakla davanın kısmen kabulü ile 3.775,41 TL'nin 02/08/2018 tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Yasa'nın 2/2 maddesi gereğince değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine " karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verildiğini, ancak müvekkili şirket ile davalı şirket arasında 25/11/2010 tarihinde şirket araçlarının akaryakıt ihtiyaçlarını karşılamak üzere otobil müşteri sözleşmesi imzalandığını, söz konusu sözleşme 3 yıllık olarak imzalanmışsa da, davalı şirketten alınan yakıt standartlara uygun olmadığından mazot alımı sisteme kapatılarak sona erdirildiğini, ... süt ürünleri şirketten ortalama devamlı 2011 ile 2018 arası Mazota vermiş olduğu % 6,5 iken % 4,5 düşürerek araçlara takılan cihazların bedelleri iki defa tahsil ettiğini, mazot iskontosuna 7.550,82 TL üzerinden yansıtıldığını,

... süt ürünleri tarafından araçlara takılan otobil cihazı fatura no: ... ile iadesi kesilerek posta ... gönderisi ile fatura ile beraber 10 adet cihaz gönderildiğini ve bedelinin iadesi istenildiğini, davalı şirketin, müvekkili şirket araçlarına takılan taşıt tanıma araç gereçlerini geri istemediğini, müvekkiline 02/08/2021 tarihli fatura ile borç çıkardıklarını, müvekkili şirketin de 08/08/2021 tarih ve Yenimahalle ...

Noterliğinin ... yevmiye nolu ihtarnamesi ile şirket hesabından çekilen 3.775,41 TL'nin iadesini istediğini, ... süt ürünleri 12/10/2018 tarihinde kargo ile taşıt tanıma 10 adet cihazlarını davalı şirkete gönderdiğini, dosya kapsamında müvekkili şirketin ve davalı şirketin defterleri bilirkişice incelendiğini, ek rapor alındığını ve defterlerin karşılaştırıldığını, defterlerin usulüne uygun tutulduğuna kanaat getirildiğini,

... süt ürünleri araç tanıma araç ve gereçlerinin teslim edilmesi gerektiğini söz konusu bu hareketle öğrendiğini ve 08/08/2021 tarihinde önce ihtar çekmiş ardından posta ile söz konusu araç cihazları ve faturasını gereçleri davalı firmaya ulaştırdığını, ...

AŞ'nin faturayı iade etmediğini ve itirazda bulunmadığını, açıklanan nedenlerle habersizce ve haksız çekilen 3.775,41 TL'nin, 292,76 TL'nin ödeme tarihinden ve 7.550,82 TL fatura tarihleri itibari ile işleyecek avans faizi ile iadesine, yargılama giderleri, bilirkişi masrafı ve vekalet ücretinin davalı yana bırakılmasına, mahkemenin 2021/411K. sayılı kararının istinaf incelemesi neticesinde kaldırılmasını ve yeniden yargılama yapılarak talepleri doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde özetle; mahkemenin kısmen kabule ilişkin olarak yer verdiği gerekçe hatalı ve delil durumuna aykırı olup, bu gerekçe ile kısmen kabule karar verilmiş olmasının usule ve yasaya aykırı olduğunu, sözleşme hükümlerinin mahkeme tarafından hatalı şekilde yorumlandığını ve değerlendirildiğini, mahkemenin, davalı tarafından davacıya teslim edilen otobil ünitesinin kaç tane olduğunun tespit edilemediği, davacı ve davalı dilekçelerinde miktar konusunda uyuşmazlığın bulunduğu,

otobil ünitelerinin davacıya teslimine ilişkin dosyaya davalı tarafça sunulan yazılı bir delilin bulunmadığı şeklindeki değerlendirmesinin açıkça delil durumuna ve dosyadaki beyanlara aykırı olduğunu, mahkemenin, davacının DBS hesabı açma yükümlülüğünün bulunmadığı, sözleşmenin 2.2.1 maddesine göre ...'in belirlediği bir bankada hesap açma yükümlülüğünün bulunduğu ve hesabın davacı tarafça kapatılmasının sözleşmede davacı aleyhine düzenlenmediği,

sözleşmede bu konuda düzenleme bulunmadığı şeklindeki değerlendirmesinin sözleşme hükmüne açıkça aykırı olup hatalı olduğunu, mahkemece yapılan, DBS hesabının kapatılmasının yükümlülük ihlali olarak değerlendirilemeyeceği şeklindeki değerlendirmenin sözleşmeye açıkça aykırı olup,bu değerlendirmenin de kabulünün mümkün olmadığını, davalı ticari defterlerine göre davacıdan herhangi bir alacağının bulunmadığı,

böylece davacının borcunu ödemede temerrüde düşeceği konusunda bir tereddütün yerinde olmadığı şeklindeki mahkeme değerlendirmesi de isabetsiz olup kabul edilemeyeceğini, açıklanan nedenlerle İstanbul 20. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2019/343 E sayılı dosyada verdiği 2021/411 K sayılı 25.05.2021 tarihli karara karşı davacı yanın davanın kısmen reddi yönünden yapılmış olan istinaf başvurusunun reddine, aynı karara karşı davanın kısmen kabulü yönünden taraflarınca yapılan işbu istinaf başvurularının kabulü ile mahkeme kararının kaldırılıp, davanın tümünün reddine,

yargılama gideri ve avukatlık ücretinin davacı yana yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

GEREKÇE

Dava; davalı tarafça iade edilmediği iddiasıyla davacı hesabından çekilen taşıt tanıma cihaz bedeli ile davacı tarafça keşide edilen ihtarname masrafının tazmini ve davacı araçlarına takılan cihazlarının bedelinin davalı tarafça mazot iskontosuna yansıtılmak suretiyle iki defa tahsil edildiği iddiasına dayalı bedelin iadesi istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ile istinafa cevap dilekçesi ile davalı vekili tarafından yukarıda yazılı sebepler ile istinaf başvurusunda bulunulmuştur. Mahkemenin istinaf incelemesine konu edilen kararın kabule ilişkin bölümü karar tarihi itibarı ile HMK'nun 341/2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altındadır.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine davalı vekilince süresinde verilen istinafa cevap dilekçesiyle istinaf başvurusunda bulunulmuş olup, mahkemece 02.09.2021 tarihli ek karar ile davalı vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekilince HMK'nın 346/2.maddesi uyarınca ek karara karşı tebliğden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurmamış olup, mahkemece verilen karar davalı yönünden kesinleşmiş olduğundan davalı vekilinin istinaf başvurusu Dairemizce değerlendirilmemiştir.

İstinafa gelen uyuşmazlık temelde; davacı araçlarına takılan cihazların bedellerinin mazot iskontosuna yansıtılması suretiyle davalı tarafça iki defa tahsil edildiği iddiasının ispatlanıp ispatlanmadığı, davacı tarafça yapılan ihtarname masrafının tazmini gerekip gerekmediği noktalarındadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu(HMK)'nun 222. maddesine göre, Ticari defterlerin, ticari davalarda delil olarak kabul edilebilmesi için, kanuna göre eksiksiz ve usulüne uygun olarak tutulmuş, açılış ve kapanış onayları yaptırılmış ve defter kayıtlarının birbirini doğrulamış olması şarttır.

Ayrıca ticari defter kayıtlarının sahibi ve halefleri lehine delil olarak kabul edilebilmesi için, diğer tarafın aynı şartlara uygun olarak tutulmuş ticari defterlerindeki kayıtların bunlara aykırı olmaması veya diğer tarafın ticari defterlerini ibraz etmemesi yahut defter kayıtlarının aksinin senet veya diğer kesin delillerle ispatlanmamış olması gerekir.

Diğer tarafın 2.fıkra hükmüne uygun olarak tutulan ticari defterlerinin ilgili hususta hiç bir kayıt içermemesi halinde ticari defterler sahibi leline delil olarak kullanılamaz. Maddede sayılan şartların birlikte bulunması halinde ticari defterler kesin delillerdendir ve aksi ancak senet veya diğer kesin deliller ile ispatlanabilir.

Yukarıda anılan düzenleme uyarınca tarafların ticari defterleri incelenmiş olup, buna göre davalının davacıdan 02.08.2018 tarihi itibariyle herhangi bir alacağı veya borcu olmadığı,davacının defter kayıtlarına göre 31.12.2018 ve 31.12.2019 tarihleri itibariyle davacının davalıdan 8.118,99 TL alacaklı olduğu, taraf defterleri arasında uyuşmazlığın 7.550,82 TL bedelli davacı tarafından davalı tarafa düzenlenen satın alma iade faturasından ve davalıya fazladan yapılan 568,17 TL'lik ödemeden kaynaklandığı anlaşılmıştır.

Taraflar arasında 25.11.2010 tarihinde otobil müşteri sözleşmesi imzalanmış olup, sözleşmenin feshe ilişkin 5.1.maddesinde, davalının bu sözleşmede yazılı yükümlülüklerini yerine getirmemesi ve bu sebeple sözleşmenin müşteri tarafından süresinden önce feshi durumunda davalının her ne nam altında olursa olsun bir tazminat veya benzeri nitelikte bir meblağ talep etmeyeceği, müşterinin bu sözleşmede yazılı yükümlülüklerini yerine getirmemesi ve bu sebeple sözleşmenin davalı tarafından süresinden önce feshi durumunda,

müşteri araçlarına monte edilen otobil ünitelerini sözleşmenin feshi tarihinden itibaren 15 gün içinde hasarsız ve çalışır halde davalıya teslim edeceği, müşterinin bu demontaj için beher ünite başına 50 USD+KDV''yi davalıya ödemek zorunda olduğu, söz konusu ünitelerin teslim edilmemesi veya hasarlı olarak teslim edilmesi durumunda müşterinin 130 USD+KDV'yi herhangi bir ihtar ve hükme hacet kalmaksızın, sözleşmenin feshi tarihinden itibaren 1(bir) ay içerisinde davalıya ödemeyi kabul ve taahhüt ettiği düzenlenmiştir.

1. Davacı tarafça, 2011 ile 2018 yılları arasında mazota verilen % 6,5 iskontonun % 4,5 düşürüldüğü ve araçlara takılan cihazların bedellerinin iki defa tahsil edilerek 7.550,82 TL üzerinden yansıtıldığı, bu nedenle 10 adet cihaz bedeline ilişkin 12.09.2018 tarihli 7.550,82 TL bedelli satın alma iade faturası düzenlendiği belirtilerek bu bedelin iadesi talep edilmiştir.Dosya kapsamından taraflar arasındaki ticari ilişkinin sona erdiği ve davacı tarafça teslim alınan otobil cihazlarının davalıya iade edilmesi gerektiği noktasında taraf iradelerinin örtüştüğü anlaşılmaktadır.Davacı,

davalı tarafından verilen 10 adet VİU cihazının teslim edildiği iddiasına ilişkin 12.09.2018 tarih ve ... nolu gönderi barkodu sunmuş olup, gönderinin davalı şirketin işyeri yetkilisi tarafından teslim alındığı ancak davacı tarafça gönderilen kargo içeriğinde herhangi bir bilgiye yer verilmediği ve bu yönde davacı tarafça başkaca bir delil bulunmadığı gözetildiğinde davalıya gönderi yoluyla cihaz iadesi yapıldığı ispatlanmamıştır.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu(TTK)'nun 21/2. maddesinde, bir fatura alan kişinin aldığı tarihten itibaren sekiz gün içinde,

faturanın içeriği hakkında bir itirazda bulunmamışsa bu içeriği kabul etmiş sayılacağı düzenlenmiştir. Ancak sekiz gün içinde itiraza uğramayan fatura, taraflar arasında, aksi iddia ve ispat edilemeyen bir delil, geçici bir zaman için de olsa borçluyu sorumlu kılan bir ödeme emri de sayılmaz. İtiraza uğramayan fatura, içeriğinin aksi ispat edilebilir ticari bir belgedir.

Ayrıca adına fatura düzenlenen, bu faturayı ticari defterlerine itirazsız olarak kaydetmişse, bu kayıt, fatura konusu sözleşmenin ve bu sözleşmedeki işin yapıldığı anlamına gelir.

Somut olayda davalı tarafından 2018 yılında düzenlenen faturaların bir kısmında %6,5, bir kısmında %4,5 oranında iskonto yapılmış olup, tüm faturalar itiraz edilmeksizin davacı defterlerine kaydedilmiş ancak davacı tarafından düzenlenen 12.09.2018 tarihli iade faturası davalı defterlerine kaydedilmemiştir.

Davacının ticari defterlerinde kayıtlı olan fakat davalının ticari defterlerinde kayıtlı olmayan iade faturasının dayanağının usulüne uygun olduğunun ispatlanması gerekli olup, iade faturası düzenlenmesi ve dayanağı kanıtlanamayan bu faturanın davacı defterlerinde kayıtlı olması tek başına davacının iddialarını ispata elverişli değildir.

Dosya kapsamındaki delillerle davacı, sözleşmenin "fesih" başlıklı 5.1.maddesinde düzenlenen otobil cihaz bedelinin, faturada iskonto oranı düşürülmek suretiyle mükerrer olarak tahsil edildiği ve iade faturasının haklı bir nedenle kesildiği iddiasını ispatlayamamış olup, mahkemece bu bedelin iadesine yönelik talebin reddine karar verilmesinde isabetsizlik yoktur.

2.Davacı tarafça noterde ihtarname keşide edilmesi için yapılan 292,76 TL masraf alacak kalemleri arasında talep edilmiş olup, ilk derece mahkemesince masrafa ilişkin belge sunulmadığı gerekçesiyle reddedilmiş ise de davacı tarafça ilgili ihtarname masrafına ilişkin noterlik belgesi dava dilekçesi ekinde sunulmuştur. İhtarname düzenlenmesine ilişkin giderler, HMK'nın 323/1-ç maddesi uyarınca yargılama giderleri kapsamındadır.

Bu nedenle bu talep yönünden alacak kalemi olarak hüküm kurulmayıp, anılan masrafın HMK’nın 323. maddesi gereğince yargılama gideri olarak kabul edilerek tarafların haklılığı oranında paylaştırılması suretiyle karar verilmesi gerekirken mahkemece ihtarname masrafının alacak kalemi olarak değerlendirilmesi ve masrafın ispatlanmaması nedeniyle istemin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.HMK'nın 355.

Maddesi uyarınca kamu düzenine aykırılık ve istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılan istinaf incelemesi sonunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 341/2.maddesi gereğince usulden reddine, ilk derece mahkemesince kurulan hüküm isabetli görülmemiş ve bu nedenle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden yargılama yapılmasına gerek bulunmadığından Dairemizce esas hakkında yeniden karar verilmek suretiyle aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

31/12/2024