İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi E.2020/2256 K.2020/159

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İhtiyati hacze itiraz edenler vekili dilekçesinde özetle; ihtiyati hacze konu çek hakkında Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2019/227 Esas sayılı dosyasından ödeme yapılmamasına ilişkin ödeme yasağı kararı verildiğini, müvekkili ... hakkında alacak miktarını aşacak şekilde aşkın haciz uygulandığını belirterek ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını, yargılama gideri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

Mahkemece itiraz üzerine duruşma açıldığı ve itirazın reddine ilişkin ek karar verildiği, sonrasında kararın istinaf edildiği ancak istinaf harcı tamamlanmaması nedeniyle bu kez Mahkemece 02/07/2020 tarihli ek kararla istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına kararı verildiği ve bu kararın da istinaf edildiği görülmüştür.

İhtiyati haciz isteyen vekili dilekçesinde özetle; ihtiyati haciz kararına konu olan çek hakkında, Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi' nin 02/10/2019 tarih ve 2019/227 E. 2019/870 K. Sayılı dosyası kapsamında iptaline karar verilmiş olsa dahi, söz konusu itirazın, çekin mahiyetine ilişkin olup, ihtiyati haciz kararına karşın kullanılabilecek maddi itiraz seçeneklerinden biri olmadığını, söz konusu çekle ilgili kararın, karara konu davanın hasımsız olarak görülmesi nedeniyle maddi hukuk bakımından kesin hüküm sonuçlarını doğurmadığını, bir diğer ifade ile,

çekin zayi nedeniyle iptali istemi için açılan davada verilmiş bulunan iptal kararının bir ilam olmayıp, tespit niteliği taşıdığını, belirterek itirazın reddine karar verilmesini, yargılama masrafları ve avukatlık ücretinin ihtiyati hacze itiraz edenler üzerinde bırakılmasını savunmuştur. İhtiyati haciz talebinin Kabulü ile, Alacağın rehinle temin edilmemiş olması ve mevcut kanıtlara göre istem kanuna uygun görülmüş olmakla.

(20.000,00.-TL) alacak yönünden alacağın %15'ine tekabül eden (3.000,00-TL) teminat karşılığında İİK'nun 257/1 maddesi gereğince borçluların menkul ve gayrimenkul malları ile üçüncü şahıslardaki hak ve alacaklarından borca yetecek miktarının İcra İflas Kanunun koyduğu sınırlar içinde ihtiyaten haczine karar verildiği görülmüştür. Mahkemece iş bu dosyadan 10/02/2020 tarihli kararla itiraz edenler aleyhine ihtiyati haciz verilmiştir.

İhtiyati hacze itiraz üzerine, itirazın değerlendirilmesi için yasaya uygun duruşma günü verilmiş, taraflara tebliğ sağlanarak duruşma sırasında taraf vekillerinin beyanları alınmıştır.

Mahkemece, hasımsız çek iptali davası ve ödeme yasağı bulunması çeki elinde bulunduran taraf açısından ihtiyati haciz talep etmeye ve bu kararı almaya engel mahiyette olmadığı gibi çekin keşide tarihi beklenmeden sehven iptal edilmiş olması da ihtiyati haciz kararı verilmesine engel mahiyette olmadığı ve İİK. 265.

Maddesinde ihtiyati hacze itiraz nedenlerinin sınırlı olarak sayıldığı, bu itirazların ihtiyati haczin dayandığı nedenler, yetki ve teminata ilişkin olduğunun belirtildiği, itiraz edenler tarafından ileri sürülen nedenin açılacak bir menfi tespit/istirdat davasında iddia veya açılan bir davada savunma olarak ileri sürülebilecek nedenlerden olduğu anlaşılmakla İİK. 265. maddesi kapsamında bulunmayan ihtiyati hacze itirazın reddine karar verilmiştir.

Sonrasında İhtiyati hacze itiraz edenler istinaf dilekçesi vermiş, Mahkemece harçların yatırılması için muhtıra çıkartılmış, yatırılmayan harç nedeniyle Mahkeme tarafından istinaf yolu açık bırakılmak üzere, ek karar verildiği görülmüştür.

İhtiyati hacze itiraz edenler istinaf dilekçesinde özetle, her ne kadar mahkemenin vermiş olduğu kararı süresi içerisinde istinaf etmiş iseler de, mahkemenin istinaf harcı yatırılmadığından bahisle istinaf isteminden vazgeçilmiş sayılmasına dair ek karar verildiğini, kararda eksik kalan harcın yatırılması gerektiğinden bahisle meşruhatlı davetiye çıkarıldığı belirtilmiş ise de, taraflarına her hangi bir tebliğ yapılmadığını, dosya kapsamı kontrol edilerek tebligat çıkarılmadığı anlaşıldığı takdirde ek karardan dönülerek istinaf isteminin yapılmış olduğunun kabulü ile harcı yatırmak üzere tarafımıza meşruhatlı davetiye çıkarılmasını.

Mahkeme aksi kanaatte ise söz konusu tebliğ tarihinde ofisimizde bulunmamıza rağmen tarafımıza her hangi bir tebliğ yapılmadığı ve dosya kapsamında tebliğ yapıldığına ilişkin her hangi bir belge var ise de ofisimizde bulunmamıza rağmen bize tebliğ yapılmamış olması bu tebligatın usulsüz olduğunu göstermekte olduğunu, verilen ek karar hukuksuz olduğundan bozulması ve esas kararın ilk istinaf taleplerimiz yönünden incelenmesi gerektiğinden söz konusu bu dilekçenin ek karara yönelik istinaf dilekçesi olarak kabul edilmesini ve ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmişlerdir.

Davalı vekiline çıkarılan muhtırada, istinaf karar harcı (maktu) 54,40-TL, istinaf kanun yoluna başvurma harcı 148,60-TL ve istinaf gider avansı 100,00 TL olarak ayrıntılı şekilde bildirilmiş muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren HMK'nun 344.

Maddesine göre 1 haftalık kesin süre içerisinde belirtilen tutarların mahkeme veznesine yatırılmaması halinde istinaf isteminden vazgeçilmiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça belirtilmiş olduğu , muhtıranın ilgili tebligat adresine 10/06/2020 tarihinde davalı vekili çalışanına tebliğ edildiği ve muhtırada belirtilen süre içerisinde istinaf harç ve masraflarının yatırılmamış olduğu anlaşılmakla mahkemece istinaf talebinin reddi yönünde verilen kararın yerinde olduğu anlaşılmış olup, karşı tarafın istinaf talebinin HMK'nun 353/1-b-1 esastan reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.