İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi E.2021/299 K.2021/331

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Taraflar arasında görülen markaya tecavüzden kaynaklı davada, davacı vekili müvekkilinin marka hakkına tecavüz edildiğinden bahisle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, marka hakkına tecavüzün tespitine, SMK 159/2-c maddesi gereğince davalının teminat vermesine, davalının marka ve ticaret unvanı hakkında tedbir kararı verilmesine, davalının markasının terkinine, ticaret sicili ve MERSİS'te kayıtlı unvanının değiştirilmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminat 100.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava ettiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince, somut olayda yaklaşık ispat şartlarının oluşmadığı, ihtiyati tedbire konu talebin yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle tedbir talebinin reddine karar verilmiş, bu karar davacı vekilince istinaf edilmiştir. Davacı vekili istinaf dilekçesinde.

Somut olayda yaklaşık ispat koşulunun gerçekleştiğini, müvekkilin markasının tescilli olması ve davalının bu markayı aynı sektörde ticari unvan olarak kullanıyor olmasının zaten tek başına basit bir iddiayı aşan ve hatta yargılama yapılmaksızın bile tam ispata yaklaşan bir olgu olduğunu beyan ederek Mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Dosya muhteviyatına, sunulan delillere ve davacının iddiasına göre, talebin yargılamayı gerektirdiği, yaklaşık ispat koşullarının bu aşamada gerçekleşmediği, 6769 Sayılı Sınai Mülkiyet Kanunun 159/1.maddesi ile 6100 Sayılı HMK’nın 389/1. maddesi koşullarının somut olayda gerçekleşmediği yönündeki İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla tedbir talep eden vekilinin istinaf başvurusunun yerinde olmadığı kanaatine varılmıştır.

Dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve gerekçe içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından tedbir talep eden davacı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.