İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi E.2024/228 K.2024/502

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİDÜŞÜNÜLD Ü

Marka hükümsüzlüğü, marka hakkına tecavüz davası İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 25/04/2017 tarihli 2014/238 E.-2017/121 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne, davalı markalarının hükümsüzlüğüne, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabete yönelik davanın reddine karar verildiği,

taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Dairemizin 04/02/2021 tarihli 2020/214 E.-2021/98 K. sayılı kararıyla taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.Dairemizin kararına karşı davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuş, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 28/12/2022 tarihli 2021/4883 E.-2022/9613 K. sayılı kararıyla davalı vekilinin temyiz başvurusunun reddine, davacı vekilinin temyiz başvurusunun kabulüne karar verilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderildiği, mahkemenin Yargıtay bozma ilamına uyduğu,

bozma kararı doğrultusunda 09/05/2023 tarihli 2023/75 E.-2023/126 K. sayılı kararıyla davanın tümüyle kabulüne karar verdiği, karara karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunda bulunduğu anlaşılıyorsa da, dosyada bu aşamadan sonra başvurulacak kanun yolunun temyiz başvurusu olduğu, istinaf başvurusunda bulunulamayacağı anlaşılmakla istinaf başvurusu hakkına karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesince Yargıtay'a gönderilmesi için usuli işlemleri yerine getirmek üzerie mahkemesine gönderilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.