İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi E.2024/849 K.2024/1248

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

TALEP Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu ... sayı ile davalı adına tescilli markanın, iltibas nedeniyle hükümsüzlüğüne karar verilmesini, dava konusu markanın üçüncü şahıslara devrinin önlenmesi için ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep etmiştir.

TEDBİR KARARI İlk Derece Mahkemesince 17.11.2023 tarihli tensip ile; davalı adına tescilli ... numaralı, ... ibareli markanın üçüncü şahıslara devrinin önlenmesi için sicil kaydına tedbir konulmasına karar verilmiştir.

İTİRAZ ÜZERİNE VARİLEN İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince 17.04.2024 tarihli ara karar ile; dava konusu markanın üçüncü kişilere devrinin engellenmesi amacı ile tensip ile ihtiyati tedbir kararı verilmiş olup, verilen kararın gayesinin dava sırasında olası devir işlemi ile yargılama nezdinde oluşabilecek aksamanın engellenmesi ve yargılamanın sıhhatle ilerlemesi ve sürüncemede kalmaması olduğu, verilen kararın bu meyanda tarafların menfaatine ve kamu düzenine uygunluk ihtiva ettiği, bu hali ile teminat ibrazını gerektirir de bir durum bulunmadığı gerekçesiyle ihtiyati tedbire yapılan itirazın reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ Tedbire itiraz eden davalı ...

ŞİRKETİ vekili istinaf dilekçesinde; teminat altına almaksızın verilen ihtiyati tedbir kararının usule, kanuna ve yerleşmiş içtihatlara aykırı olduğunu, İhtiyati tedbir kararı verilebilmesi için Türkiye sınırları içerisinde, dava konusu markanın, marka hakkını ihlal edecek şekilde kullanıldığının ya da kullanılması için ciddi ve etkin çalışmaların yapıldığının ispat edilmesi gerektiğini, ancak ispat koşulunun gerçekleşmediğini, TPMK nezdinde 35. sınıfta tescilli ... numaralı ve logolu “... ” ibareli markası ile davacının ... sayılı, ... logolu "..." markasının gerek görsel ve işitsel unsurları,

gerekse markaları oluşturan asli unsurları birbirinden tamamen farklı olmakla birlikte, davacı ile müvekkili şirketin faaliyet alanlarının da tamamen birbirinden farklı olduğunu, Müvekkili şirket ...

Anonim Şirketinin 27.09.2018 tarihinde kurulduğunu ve şirketin ticaret unvanının aynı tarihte İstanbul Ticaret Sicili’ne tescil olunduğunu, müvekkilinin ilgili ticaret unvanını şirketinin kurulumundan itibaren aktif olarak kullanmaya devam ettiğini, "..." ibaresinin, hem müvekkili şirket ticaret unvanının hem de tescilli markasının asli unsuru olup müvekkili şirketin "..." ile birlikte “...” ibaresini kullanmasının sebebinin ise çin’den atlantik okyanusu’na kadar uzanan ... coğrafyasında uluslararası olarak lojistik faaliyetlerini yürütmesi olduğunu,Tarafların markalarının benzer olmadığını, ortada iltibas tehlikesinin bulunmadığını,

markaların görsel ve işitsel olarak farklı olduğunu beyan ederek, Mahkemece verilen tedbir kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

GEREKÇE İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 355. maddesi hükmü uyarınca istinaf dilekçelerinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.Talep. İlk Derece Mahkemesince 17.04.2024 tarihli ara karar ile; dava konusu markanın üçüncü kişilere devrinin engellenmesi yönündeki tedbir kararının kaldırılmasına yöneliktir.

Dava konusu ... sayı ile davalı adına tescilli markanın, iltibas nedeniyle hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemli davada, dava konusu markanın üçüncü şahıslara devrinin önlenmesine karar verilmiş olup, marka hükümsüzlüğüne yönelik davalarda dava konusu olan marka tescil belgesinin üçüncü kişilere devredilmek suretiyle taraf teşkilinde sorunlar yaşanmaması ve usul ekonomisi prensipleri gereği tedbir kararı verilmesi gerek Yargıtay kararları, gerekse Dairemizin kararları ile yerleşik uygulama haline gelmiştir.

Marka tescil belgesinin devrinin önlenmesi tasarruf yetkisine getirilen bir sınırlama ise de, bu yönde tasarrufu gerektiren bir zorunluluğun yada zararın davalı tarafça yaklaşık olarak dahi olsa ispatlanamadığı anlaşılmaktadır.

Diğer yandan 6100 sayılı HMK'nun 392.maddesi kapsamında, durum ve koşullara göre Mahkemece teminat alınmamasının istinaf nedeni yapıldığı anlaşılmış ise de, davalı vekilinin, cevap dilekçesi ile tedbire itirazda bulunduğu, ancak teminata yönelik olarak gerek itirazında gerekse aşamalarda bir itirazda bulunmadığı, talebini ilk defa istinaf aşamasında ileri sürdüğü, ancak 6100 sayılı HMK'nın 357.maddesi uyarınca, ilk derece mahkemesinde ileri sürülmeyen iddia ve savunmaların istinaf aşamasında dinlenemeyeceği anlaşılmakla, açıklanan nedenlerle davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve gerekçe içeriğine göre, ilk derece mahkemesi kararında ve gerekçede hata edilmediği, kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.