İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi E.2025/695 K.2025/847

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;

GEREĞİDÜŞÜNÜLD Ü

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının davacı şirkette işçi olarak çalıştığını, davacı şirket yetkilisinin davalıya güvenerek davalı şirketin ileride 3.kişiler nezdinde oluşabilecek borçlarına karşı şirketi korumak amacıyla 200.000,00-TL bedelli bono imzaladığını ve davalı tarafça Bakırköy ...

İcra Müdürlüğünün ... esas sayılı icra takip dosyası ile davacı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının kendi isteği ile şirketten ayrılması ve işçilik alacakları konusunda anlaşılamaması üzerine davalı ...’in kendisine güvenilerek verilen gerçekte alacaklı olmadığı bonoya dayanılarak Bakırköy ...İcra Müdürlüğü’nün ... sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davacı şirketin gerçekte davalıya herhangi bir borcu bulunmadığını, Bakırköy ...İcra Müdürlüğü’nün ... esas sayılı icra takibinin tedbiren durdurulmasına,

icra dosyasına dayanak yapılan 200.000,00-TL bedelli bono nedeniyle davacı şirketin borçlu olmadığının tespitine, davalı hakkında %20 icra tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı yanın işbu davaya konu olan kambiyo senedi hakkında menfi tespit davası açmadan önce 83.000 TL, dava açtıktan sonra ise 26.000 TL olmak üzere toplam 109.000 TL ödediğini, davacının ...San ve Tic.

A.Ş. şirketinde müdür olarak çalışmaya başladığını, SGK primlerinin yüksek ödenmemesi için şoför olarak kuruma bildirildiğini, senedin 2013 yılında imza edildiğini, davacının 2017 yılında işe başladığını, 2018 yılında işten ayrıldığını, daha sonra tekrardan 2020 yılı Şubat ayında işe başladığını ve 2020 Ekim ayında işten çıkarıldığını, davalı işçinin davacı şirkete para vermediğini, çünkü davalının senedin imzalandığı tarihte aralarında işçi-işveren ilişkisi bulunmadığını, takip başlangıcından itibaren fiili haciz işlemlerinin aralıklarla tekrarlandığını ancak davacıya verilen sürelerin hiçbir zaman tamamlanmadığını,

ticari defter incelemesine konu olabilmesi için her iki tarafında tacir olması gerektiğini, davalının tacir olmadığını, davacı şirketin borcunu ödemediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 27/06/2022 tarihli 2021/117 E- 2022/664 K sayılı kararıyla; davanın reddine, İİK 72/4 maddesi gereğince, dava değerinin % 20 oranındaki tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, karara karşı davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur. Dairemizin 13/03/2025 tarihli 2022/1615 Esas-2025/457 Karar sayılı kararıyla.

Davacı tarafın borçlu olmadığını iddia ettiği senedi şu anda eski çalışanı olan davalıya şirketi korumak amacı ile muvazaalı olarak verdiğini, gerçek borç ilişkisi bulunmadığını ileri sürmüş olup muvazaa iddiasının taraflar arasında olduğu ileri sürüldüğünden, senede karşı ispat kuralı gereği iddia ancak yazılı delil ile ispat edilebileceği, davacının iddiasının yazılı belge ile ispat etmesi gerektiği yazılı belge ibraz edilmediği, davacı tarafından ispat yükümlülüğünün yerine getirilmediği gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı vekilinin 09/04/2025 havale tarihli dilekçesiyle; davada müvekkili lehine hem davacı tarafça yatırılan %15 oranında teminatın irat kaydına, hem de İİK 72/4 maddesi uyarınca %20 tazminata hükmedildiğini, menfi tespit davasında haksız çıkan borçlu hakkında, yatırılan teminatın irat kaydedilmesine ve ayrıca İİK 72/4 maddesi uyarınca tazminata hükmedilmesine engel bulunmadığını, bu iki düzenlemenin birbirinden farklı olduğunu, her iki kalemin alacaklı lehine bağımsız şekilde icraya konu edilmesi gerektiğinin dikkate alınmasını talep etmiştir.

Mahkemenin talebi hakim imzalı havale ile reddettiği, davalı vekilinin 15/04/2025 tarihli dilekçesi ile aynı talebini yineleyerek, mahkeme veznesinde bulunan %15 teminatın, İİK 72/3 maddesi uyarınca müvekkili lehine irat kaydedilerek taraflarına ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 16/04/2025 tarihli 2021/117 E- 2022/664 K sayılı ek kararıyla; davalı vekilinin talebinin infaz aşaması ile ilgili olduğu, mahkemenin karar verme yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle, talebin reddine karar verdiği anlaşılmıştır.

Davalı ... vekilinin, 22/04/2025 tarihli istinaf dilekçesi ibraz ettiği, yine mahkemeye hitaben yazdığı 08/05/2025 tarihli dilekçesinde; mahkemenin %15 oranındaki teminatın irat kaydedilmemesi nedeniyle, teminattan karşılanmak üzere şimdilik 66.000,00 TL tazminatın faiziyle tahsilini talep ettiği, davalı vekilinin istinaf başvuru ve maktu karar harcını yatırdığı anlaşılmıştır.

GEREKÇE

Menfi tespit davasında, mahkemece davanın kabulüne, İİK 72/3 maddesi gereğince icra veznesine yatacak paranın alacaklıya ödenmemesi konusunda ihtiyati tedbir kararı verildiğinden, davalı lehine İİK 72/4 maddesi gereğince %20 tazminata hükmedilmesine karar verildiği, karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun Dairemizin 13/03/2025 tarihli 2022/1615 Esas-2025/457 Karar sayılı kararıyla esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davalı vekilinin daha sonra ibraz ettiği dilekçeler ile, müvekkilinin zararlarının karşılanması için, davacı tarafça dosyaya yatırılan teminatın irat kaydı ile İİK 72/4 maddesi gereğince hükmedilen tazminatın ayrıca tahsilini talep ettiği, mahkemece talebin infaz ile ilgili olması nedeniyle talebin reddine karar verildiği, davacı vekilinin 22/04/2025 tarihli istinaf dilekçesi ibrazı, istinaf başvuru ve maktu harç yatırması üzerine dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

İstinaf başvurusunda bulunulabilecek kararların, 6100 Sayılı HMK 341/1-a ve b bendinde sayıldığı, mahkemelerin nihai kararları ile ihtiyati haciz ve ihtiyati tedbir taleplerinin reddi kararları ile, karşı tarafın yüzüne karşı verilen ihtiyati haciz ve ihtiyati tedbir kararları, karşı tarafın yokluğunda verilen ihtiyati haciz ve ihtiyati tedbir kararlarına karşı itiraz üzerine verilen kararlara karşı istinaf kanun yolunun açık olduğunun düzenlendiği, ilk derece mahkemesince verilen talebin reddi kararının bu nitelikte kararlardan olmadığı,

istinaf başvurusunda bulunulamayacak kararlardan olduğu anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.