İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi E.2022/1496 K.2025/1055

Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmuş olup, duruşmasız olarak dosya üzerinde yapılan inceleme ve istinaf talepleriyle sınırlı olarak yapılan değerlendirme sonunda;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin taraflar arasındaki sözleşmelere dayalı olarak Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve uygulama Hastanesinin PVC zemin kaplama işini eksiksiz olarak yaptığını, tüm sözleşmelerin Euro olarak düzenlendiğini, 31.12.2013 tarihinde işin teslim edildiğini, 5 hak ediş imzalandığını, 30.11.2013 tarihli ve 31.12.2013 tarihli 4. Ve 5. hak edişten bakiye alacağı olduğunu, davalıya 03.12.2014 tarihli ihtar gönderildirilerek bakiye alacağın talep edildiğini belirterek, 220.427,47 TL. hesaplanarak bakiye alacağın karar tarihindeki Euro baz alınıp çıkan kur farkının teslim tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; taraflar arasındaki sözleşmeler olan 29.05.2013 tarihli Taşeron Sözleşmesi ve aynı tarihili Ek Protokol ile 19.8.2013 tarihli Taşeron Ek Sözleşmesine aykırı olarak davacının edimlerini yerine getirmediğini, davalının Kadıköy 23. Noterliği'nin 20.09.2013 tarih ve ... yevmiye sayılı ihtarı davacıya göndererek 7 gün içinde sözleşmedeki edimleri eksiksiz ve zamanında yerine getirmesinin ihtar ettiğini, buna rağmen davacının gerekli düzeltmeleri yapmadığını, hastane yönetimi tarafından gerekli düzeltmelerin yaptırıldığını, ayrıca davalı tarafından Kadıköy 4. Noterliği'nin 16.12.2014 tarih ve 41062 yevmiye ihtarının gönderildiğini, davanın dayanaksız olduğunu belirterek reddine kara verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece , taraflar arasında Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi inşaat işleri kapsamında, PVC zemin kaplama uygulamasının yapılması konusunda , 17/01/2013 tarihinde "Taşeron Sözleşmesi" başlıklı, 08/03/2013 tarihinde "Mevcut Sözleşmeye Ek Sözleşme" başlıklı, 29/05/2013 tarihinde "Taşeron Sözleşmesi" başlıklı, 19/08/2013 tarihinde "Taşeron Ek Sözleşmesi" başlıklı sözleşmeler imzalandığı , dava konusu uyuşmazlığın davacının sözleşme konusu işler nedeniyle davalıdan alacak talep edip edemeyeceği noktasında olduğu , tarafların defterleri incelenerek tanzim edilen bilirkişi raporlarında ,

davacı tarafın defterlerine göre davacının davalıdan 253.583,24-TL alacaklı olduğu , davalı tarafın defterlerine göre davalının davacıdan 380.629,50-TL alacaklı olduğu tespit edildiği , davacı tarafından tanzim edilen 496.952,63-TL bedelli ve 117.551,96-TL bedelli faturaların davalı tarafın defterlerinde kayıtlı olmadığı , davalı tarafından cevap dilekçesinde , sözleşme konusu işlerin eksik yapıldığı , eksik işlerin başkalarına tamamlatıldığı iddia edilmişse de , davalı tarafından eksik işlerin başkalarına yaptırılarak bedelinin ödendiği hususunda 842,38-TL'lik fatura dışında bir belge dosya kapsamına sunulmadığı ,

"Yapılan işin sözleşme eklerine uygun olduğu ve geçici kabule engel olabilecek eksik kusur ve arızların bulunmadığı görülmüştür." yazılı olan 27/02/2014 tarihli geçici kabul tutanağının hem asıl iş sahibi olan dava dışı Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi yetkilileri , hem de davalı şirket yetkilileri tarafından imzalandığı , tutanakta el yazısı ile belirtilen bir adet eksikliğin de tamamlandığına ilişkin 07/04/2014 tarihli paraf bulunduğu , davalı tarafından işin süresinde bitirilmemiş olması nedeniyle cezai şart alacağı doğduğu iddia edilmişse de , bu hususta bir talep bulunulmadığı ,

talep olsa dahi yerleşik Yargıtay içtihatlarında da belirtildiği üzere , geçici kabul tutanağında ihtirazi kayıt bulunmadığından davalının cezai şart talep edemeyeceği hususları birlikte değerlendirildirilerek , dava tarihi itibariyle davacının davalıdan 220.407,47-TL talep edebileceği sonucuna varıldığı , tebliğ şerhi sunulan ihtarname de göz önünde bulundurularak ve taleple bağlı kalınarak 220.407,47-TL'nin temerrüt tarihi olan 16/12/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği belirtilerek , davanın kabulüne ,

220.407,47-TL'nin temerrüt tarihi olan 16/12/2014 tarihinden itibaren 3095 Sayılı Kanun m. 2/2 uyarınca işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir

IV. İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle;

1-Gecikme cezası hususuna değinilmediğini, işin bitirilmesi gereken tarihin 04.10.2013 olduğunu, işin bitim tarihinin 31.12.2013 olduğunu, buna göre her iki tarafın kabulünde 87 gün gecikme olduğunu, ihtirazi kayıt mevcut olduğunu,

2-Keşif artış bedelinin değerlendirilmediğini, sözleşme dışı keşif artışından doğan 175.901,40 Euro +KDV keşif artışından doğduğunu, sebepsiz zenginleşme konusu olduğunu,

3-Davacı firmanın eksik yaptığı işlemlerin yaptırılması için Mersin Üniversite Hastanesi tarafından dava dışı taşerona 29.000,00 TL. ödeme yapıldığı ve faturanın hastaneden istenildiğini,

4-Davalı firmanın 1.08.2019 tarihli raporda davacıdan 380.629,50 TL. alacaklı olduğunun tespit edildiğini, temerrüde ilişkin değerlendirmenin de afaki olduğunu, belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

V.DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Türk Borçlar Kanunu'nun 470 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinen kaynaklanan alacak davasıdır. Davacı yüklenici, davalı şirket iş sahibidir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde sözleşmelere dayalı PVC zemin kaplama işini müvekkilinin yaptığını, işi eksiksiz 31.12.2013 tarihinde teslim ettiğini, 4. ve 5. Hakedişten kalan bakiye 220.407,47 TL.'yi karar tarihindeki Euro baz alınarak kur farkıyla işin teslim tarihindeki ticari faizle tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili ise, davacının 29.5.2013 tarihli sözleşme ile ek protokolüne ve 19.08.2013 tarihli Ek Sözleşmeye aykırı davranarak edimini yerine getirmediğini, müvekkilinin davacıya ihtar gönderdiğini ancak sonuç alamadığını, hastane yönetiminin düzeltmeleri yaptırdığını belirterek davanın reddine karar verilmesin talep etmiştir.

İlk derece mahkemesi, geçici kabul tutanağı ile eksikliklerin giderildiği, davalının delil olarak bir adet fatura sunabildiği, başka bir delili bulunmadığı gerekçesiyle bilirkişi raporlarını dikkate alarak davanın kabulü ile 220.407,47 TL.'nin temerrüt tarihi olan 16.12.2014 tarihinden işleyecek ticari avans faizi ile davalıdan tahsiline karar vermiştir.

Taraflar arasında PVC zemin yapımına dair Euro üzerinden tutarı belirlenmiş birim fiyatlı, 17.11.2013 tarihli sözleşme bu sözleşmenin eki olan 08.03.2013 tarihli Ek Sözleşme, 29.5.2013 tarihli sözleşme ve bunun eki olan 19.8.2013 tarihli Ek Sözleşme vardır.

Dosya kapsamında 27.02.2014 tarihli tarihli Geçici Kabul Tutanağı düzenlendiği ve işlerin sözleşme ve eklerine uygun olduğu, eksik ve kusur olmadığı belirlenmiştir. Davalının 22.04.2013 tarihli ihtarıyla eksiklerin 10.05.2013 tarihine kadar tamamlanmasını talep ettiği , söz konusu ihtardan sonra geçici kabul tutanağının taraflarca imzalanarak düzenlendiği anlaşılmıştır. Bu tutanak ile işin ayıpsız tamamlandığı anlaşılmaktadır.

Hastaneden gelen 25.50.2016 tarihli müzekkere cevabında döşeme kaplaması yapılması işinin bedelinin tamamının müteahhide ödendiği bildirilmiştir. Hastanenin verdiği cevaptan da işin bittiği anlaşılmaktadır.

Davacı yüklenici iş bu davada bakiye hak ediş bedeli alacağının tahsilini talep etmiştir. Uyuşmazlık, davacı yüklenicinin bakiye hakediş alacağının bulunup bulunmadığı ve miktarına ilişkindir. Dosya kapsamından keşif yapılmadan Mahkemece karar verildiği anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki sözleşme götürü bedellidir.

Götürü bedelli eser sözleşmelerinde yüklenicinin talep edebileceği iş bedeli veya bakiye iş bedeli alacağının belirlenmesi için öncelikle eksik ve ayıplı hususlar da dikkate alınarak fiziken gerçekleşen imalatın tüm işe oranı belirlenip bu oran iş bedeline uygulandıktan sonra bulunacak miktardan kabul edilen veya ispatlanmış ödemeler mahsup edilerek saptanması gerekir.

Bu sebeple, mahallinde uzman bilirkişi heyeti eşliğinde keşif yapılarak, fiziki oran yöntemi uygulanmak suretiyle davacının talep edebileceği bir alacağının bulunmadığı usulünce belirlendikten sonra ve ayrıca davalının ceza koşulunun mahsup edilmesi gerektiğine yönelik iddiası da mahkemece incelenip değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik ve hatalı değerlendirmeye dayalı verilen karar yanlış olduğundan davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile usul ve yasaya uygun bulunmayan yerel mahkeme kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-6 maddesi gereğince kaldırılarak yukarıda açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi için dosyanın yerel mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.