İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi E.2022/864 K.2024/955

Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmuş olup, duruşmasız olarak dosya üzerinde yapılan inceleme ve istinaf talepleriyle sınırlı olarak yapılan değerlendirme sonunda;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı iş sahibi, davalı yüklenici ile yazılım işi için anlaşma yaptıklarını , işin bedelini ödediğini, davalının işini gereği gibi ve zamanında yapmadığını, ticari itibar kaybettiğini, ödediği bedelin tahsili için takip başlattığını belirterek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı yüklenici, davacının ürünün zamanında teslim edilmediği yönündeki iddialarının gerçeği yansıtmadığını, sözleşmeye konu ürünün 09/12/2016 tarihinde müvekkiline ait serverlarda çalıştırıldığını, davacı tarafın istekleri üzerine ürünün yaşayan ve sürekli değişen bir sarmala girdiğini, bunun maillerde ve iş akış süreçlerinden de anlaşılacağını, işin davacının sözleşme dışındaki talepleri ve istekleri nedeniyle uzadığını, bunun davacının da bilgisi dahilinde olduğunu beyan ile davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı yüklenici tarafından işin süresinde ve tam olarak teslim edildiği ispatlanamadığı, davacı iş sahibinin ticari defterine göre davalıya ödemede bulunduğunun tespit edildiği, davalının ticari defterlerini sunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili cevabında, cevap dilekçesinin dosya arasına alınmayarak cevap dilekçesi sunulmamış gibi işlem yapıldığını, cevap dilekçesi dosya içerisine konulmadan rapor düzenlendiğini, işle ilgili yürütülen sürecin mail yazışmaları üzerinden yürütüldüğünü, davalı projeyi eksiksiz tamamladığını ve sunumlarını davacılara yaptığını, davacıdan kaynaklanan eksiklikler meydana geldiğini, DVD disk içerisinde bulunan programların teknik ve yazılımsal incelemesinin yapılmadığını, işin tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediğini, mail yazışmalarının değerlendirilmemesi eksik olduğu belirtilerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 470 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı iş sahibi, davalı yüklenicidir. Davacı iş sahibi, sözleşmeye konu yazılım işinin davalı yüklenici tarafından süresinde ve sözleşmeye uygun yapılarak teslim edilmediğini iddia ederek davaya konu takiple ödediği bedelin iadesini istemiştir.

Davalı yüklenici ise, işin davacının kusuru yüzünden geciktiğini, bütün çabalarına rağmen davacının, bazı taleplerine süresinde cevap vermediğini iddia ederek davanın reddini talep etmiştir. Davadaki uyuşmazlık esas itibarı ile, sözleşmeye konu işin teslim edilip edilmediğine ilişkindir. Eseri teslim borcu yüklenicide olduğundan eserin teslim edildiğini kanıtlama borcu da yükleniciye düşmektedir.

Bir başka deyişle yüklenici, eseri, iş sahibine sözleşmeye uygun teslim ettiğini kanıtlamak zorundadır. Yüklenici savunmasını kanıtlayabilmesi için, eseri iş sahibine süresi içerisinde iş sahibinin iş yerinde teslim ettiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Eser sözleşmelerinde teslim, yüklenicinin tamamladığı eseri sözleşmeyi ifa etmek niyeti ile iş sahibinin fiili hakimiyetine geçirmesi olarak tanımlanmaktadır.

Eserin teslim edilip edilmediğinin ispatında taraflar ispatın hangi delillerle yapılacağı hususunda sözleşmeye hüküm koyabilirler ve teslim konusunda bir delil sözleşmesi yapabilirler. Böyle bir delil sözleşmesi yoksa yüklenicinin meydana getirdiği eseri teslim ettiği vakıasını, teslim, hukuki işlem değil, hukuki fiil olduğundan kural olarak her tür kanıtla bu arada tanıkla dahi ispat edebilir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; davalı yüklenici işin teslim edildiğini usulünce ispatlayamadığı gibi gerek gecikmeye dayalı gerekse işin tamamlanmasına ilişkin iş sahibinden kaynaklandığını iddia ettiği sebepleri de yine yasal ve kesin delillerle ispatlayamamıştır. Bu nedenle mahkemece, borçlunun temerrüdü nedeniyle ödenen bedelin iadesine karar verilmesinde bir yanlışlık bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzeni gözetilerek yapılan istinaf incelemesi sonucunda, dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenler ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre, mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. bendi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.