İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi E.2024/1097 K.2024/893

Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmuş olup, duruşmasız olarak dosya üzerinde yapılan inceleme ve istinaf talepleriyle sınırlı olarak yapılan değerlendirme sonunda;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı dava dilekçesinde özetle; müvekkili Üniversite ile davalı arasında İTÜ Akatlar Lojmanlarının Trampa İhalesi İşi için Beşiktaş ...

Noterliğinin 31 Mart 2015 tarihli ve ... yevmiye nolu sözleşme imzalandığını, işbu sözleşmeye istinaden davalı tarafça yapılan Üniversitenin Ayazağa Yerleşkesi ... pafta, ... ada, ... ve ... parsellerdeki inşaat işlerine ait geçici kabul eksikliklerinin 26.07.2017 tarihli yazıyla bildirilerek işbu eksikliklerin tamamlanmasının istendiğini, geçici kabul esnasında tespit edilen kusurların bir kısmının kesin kabul öncesinde de ortaya çıktığını ve kesin kabul aşamasından sonra da benzer sorunların halen devam ettiğini,

eksikliklerin tamamlanması ile ilgili 26.07.2017 tarihli yazıdan sonra ve kesin kabul aşamasına kadar geçen süre içinde 23,05.2018, 13.06.2019, 05.08.2019, 13.09.2019 tarihli yazılar ile söz komusu eksikliklerin davalıya bildirildiğini, sözleşme kapsamında yapılan binalarda, dış cephelerden su alma sorununun devam ettiğini, PVC pencere doğramalarının duvar birleşimleri ile PVC birleşim yerlerinden su aldığını ve menteşelerinin kırıldığını, çatı parapetleri ile cephe yalıtımı arasına su girişinin olduğunu, ıslak hacim seramik ve fayanslarında dökülmeler meydana geldiğini,

adı geçen şirket tarafından yapılması gereken söz konusu işlerin bir kısmının ivedilik arz etmesi nedeniyle Üniversitece yaptırılarak ödendiğini, arz ve izah edilen nedenlerle fazlaya ilişkin her türlü talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla davalının eksik ve kusurlu işlemlerinden dolayı müvekkili Üniversite tarafından yaptırılan işler için şimdilik 10.000,00 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, zaman aşımı ve hak düşürücü süre itirazında bulunmuş, davanın esastan reddini talep etmiştir.

Mahkemece; somut olayda; mutlak ticari bir davanın söz konusu olmadığı, zira davanın taraflar arasındaki eser sözleşmesine dayalı olduğu, davacı tarafın üniversite olması nedeniyle tacir olarak değerlendirilemeyeceği, bu sebeple nispi bir ticari davanın da bulunmadığı, uyuşmazlığın genel hükümler uyarınca Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği gerekçesi ile; mahkemenin KARŞI GÖREVSİZLİĞİNE, HMK 114/1-c ve HMK 115/2 md. uyarınca davanın usulden reddine, karar verilmiş karara karşı davalı vekili istinafa başvurmuştur.

Davalı vekili istinaf dilekçesi ile.

TTK. md. 19’a göre iki karine kabul edildiğini, buna göre bir tacirin borçlarının ticari olmasının asıl olduğunu, TTK md. 19/2'ye göre; taraflardan yalnız biri için ticari nitelikte olan sözleşmelerin kanunda aksi bulunmadıkça diğer taraf için de ticari sözleşme sayılacağını, anılan yasal düzenleme gereğince ticari iş karinesine dayanarak görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu, işbu davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, huzurdaki davaya karşı hak düşürücü süre ve zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu, öncelikle bu nedenle davanın usulden reddi gerektiğini, belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklı ayıp nedeniyle alacağın tahsili iistemine ilişkin olup, davacı iş sahibi, davalı yüklenicidir. TTK 4. Maddesinde ticari davalar gösterilmiş olup, uyuşmazlığa konu eser sözleşmesi mutlak ticari dava niteliğinde değildir.

Davacı üniversite tacir olmadığı için uyuşmazlık konusu nisbi ticari dava da olmadığından mahkemece verilen görevsizlik kararı yerinde olmuştur.Açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzeni gözetilerek yapılan istinaf incelemesi sonucunda, dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenler ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre, mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla,

davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. bendi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.