İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi E.2025/359 K.2025/488

Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmuş olup, duruşmasız olarak dosya üzerinde yapılan inceleme ve istinaf talepleriyle sınırlı olarak yapılan değerlendirme sonunda;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Davacılar vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında raylı toplu taşıma hattı yapımı işini konu alan sözleşme düzenlendiğini, davacı yüklenicilerin sözleşmeden kaynaklanan edimlerini yerine getirdiklerini ve kesin kabulün yapıldığını, ancak davalı idarenin geçici kabul noksanlıklarının teminatı olarak kesilen %3 oranındaki ihtiyat kesintisini iade etmediğini ileri sürerek, 80.832,56 USD tutarındaki ihtiyat kesintisi alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince.

TBK'nın 147/6. maddesi uyarınca, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacakların zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğu, sözleşme konusu işin kesin kabulünün 11.04.2014 tarihinde yapıldığı, davacı tarafın talep ettiği ihtiyat kesintisinin iadesine 20.12.2016 tarihli kesin hak edişte karar verildiği, bu tarihten itibaren 5 yıllık zamanaşımı süresinin 20.12.2021 tarihinde dolduğu, davanın, zamanaşımı süresi dolduktan sonra 28.04.2022 tarihinde açıldığı gerekçesiyle, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.Bu karara karşı süresinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine,

Dairemizin 2023/820 E. - 2023/740 K. Sayılı kararı ile, sözleşmenin eki niteliğindeki Yapım İşleri Genel Şartnamesi uyarınca, sözleşme kapsamındaki alacakların kesin kabul onay tarihinden itibaren 5 yılda zamanaşımına uğrayacağı, kesin kabulün 11.04.2014 tarihinde yapıldığı, bu tarihe göre dava tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolduğu, bu gerekçeye göre zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna varılarak, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun gerekçe yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.Dairemizin bu kararına karşı davacılar vekilince temyiz başvurusunda bulunulması üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 2023/4309 E. - 2025/283 K. Sayılı kararı ile, davadan önce dava şartı olarak arabulucuya başvurulduğu, başvurunun yapıldığı 07.10.2020 tarihinden, son tutanağın düzenlendiği 11.11.2020 tarihine kadar, 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu 18/A -15. fıkra ve 16/2. fıkra düzenlemeleri gereğince zamanaşımının durduğu,

bu durumda, hem davalı idarece hak ediş raporunun onaylandığı 27.04.2017 tarihinden, hem de bu yazının davacıya tebliğ edildiği 05.05.2017 tarihinden itibaren, dava tarihi olan 28.04.2022 tarihi itibariyle 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğundan söz edilemeyeceği, davalının zamanaşımı definin reddi ile tarafların iddia, savunma ve delilleri incelenerek, işin esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, kararın davacılar yararına bozulmasına karar verilmiştir.Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Somut olayda, taraflar arasında toplu taşıma sistemi hattının yapımını konu alan 29.05.2007 tarihli sözleşme düzenlenmiştir. 30.06.2007 tarihli 1 nolu hak ediş karşılığı olarak, davacı yükleniciye 2.694.148,82 USD karşılığı ödeme yapılmıştır.

Bu hak edişte ayrıca geçici kabul eksikliklerinin teminatı olmak üzere 80.832,56 USD ihtiyat kesintisi yapılmış olup, davacı yüklenici işbu davada söz konusu tutarın ödenmesini talep etmektedir.Dosya kapsamı değerlendirildiğinde; uyulmasına karar verilen Yargıtay bozma ilamıyla sabit olduğu üzere davalı tarafın zamanaşımı def'inin yerinde olmadığı,

davalı vekilince sunulan cevap dilekçesi içeriğinden ve bozma sonrası Dairemiz tarafından yapılan son duruşmadaki beyanından da anlaşılacağı üzere, davalı İdare tarafından, davacı yüklenicinin 30.06.2007 tarihli 1 nolu hak edişinden geçici kabul eksikliklerinin teminatı olmak üzere 80.832,56 USD ihtiyat kesintisi yapıldığı ve taraflar arasındaki 29.05.2007 tarihli anahtar teslimi- götürü bedelli sözleşmenin geçici kabulünün 27.08.2007 tarihinde, kesin kabulünün 11.04.2014 tarihinde yapıldığı, 20/12/2016 tarihinde de kesin hesap işleminin yapıldığı,

dava konusu 80.832.56 USD tutarındaki ihtiyat kesintisi alacağının yer aldığı 20.12.2016 tarihli 2 nolu hak edişin davacı yüklenici tarafından 28.12.2016 tarihli dilekçe ile davalı iş sahibi idarenin onayına sunulduğu, davalı İdare'nin de 27.04.2017 tarih ve E.20827 sayılı yazısı ile 2 nolu hak ediş raporunu onaylandığını davacıya bildirdiği, davalı tarafın cevap dilekçesinde zamanaşımı def'i dışında esasa dair bir savunma da ileri sürülmediği, buna göre davacının 80.832,56 USD ihtiyat kesintisinin davalı İdare'den tahsiline yönelik işbu davasının haklı olduğu,

Mahkemece bu değerlendirmeler doğrultusunda davacının davasının kabulüne karar ver,lmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde zamanaşımı def'i nedeniyle reddine karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmıştır.Açıklanan nedenlerle, davanın kabulüne dair yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekmiş ve davaya konu alacağa ilişkin 2 nolu hak ediş raporunun onaylandığı tarih göz önünde bulundurularak ve taleple bağlı kalınarak,

hükmedilen bedelin fiili ödeme tarihindeki TCMB Bankası Efektif satış kuru üzerinden hesaplanacak Türk Lirası karşılığına, davalıya başvuru tarihi olan 10.06.2019 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesine göre faiz işletilmesine de karar verilmiştir.