İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2017/1119 K.2018/1190

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan ön inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 07/11/2013 tarihinde davalı ... in sürücüsü diğer davalı ... Sigorta AŞ.nin ise ZMM sigortacısı olduğu ...plaka sayılı aracın davalıların murisi ... in kullandığı motorsikletin çarpması sonucu meydana gelen kazada davacı... in vefat ettiğini, bu olay nedeni ile davacıların desteklerini yitirdiklerini belirterek davacı eş ...için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00-TL (ıslah ile 136.533,00-TL) destekten yoksun kalma tazminatı, 1.000,00-TL cenaze gideri ile 60.000,00-TL manevi tazminat yine her bir çocuk için 35.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihinde itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davacılar vekili ilerleyen yargılama aşamasında maddi tazminat yönünden sulh olduklarını belirterek davaya davalı sürücü .... yönünden manevi tazminat yönünden devam edeceklerini belirtmiştir.

Davalı ... vekili cevabında; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; maddi tazminat yönünden, sulh yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına, Manevi tazminat yönünden ise; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davacı eş ... için 17.500,00-TL diğer her bir davacı için 12.500,00-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

Davacı vekil istinaf dilekçesinde; hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğunu, sulh nedeni ile karar verilmeyen maddi tazminat yönünden davacı Nesle aleyhine vekalet ücreti takdirinin hatalı olduğunu belirterek İstinaf yoluna başvurmuştur.

Davalı ... vekili de istinaf yoluna başvurmuş ise de istinaf karar ve ilam harcını ödememiş, ödenmesi konusunda yapılan tebliğe rağmen yine harç eksiğini tamamlamadığından istinaf başvurusu yapılmamış sayılmıştır.

Yapılan inceleme de; 07/11/2013 tarihinde davalı ... in sürücüsü diğer davalı ... Sigorta AŞ.nin ise ZMM sigortacısı olduğu ... plaka sayılı aracın davalıların murisi Mehmet in kullandığı motorsikletin çarpması sonucu meydana gelen kazada davacı ... in vefat ettiğini, bu olay nedeni ile davacıların desteklerini yitirdiklerini belirterek konusunda ihtilaf bulunmamaktadır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56/1. maddesine göre, hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi tazminat adı ile hak sahibi yararına takdir edeceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer işlevi olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, malvarlığı hukukuna ilişkin zararın karşılanması da amaç edinilmemiştir. O halde, tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerektiği kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir. Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden; hakim, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, kazanın meydana geldiği tarih, kusur durumu, davacıların murisin ölmüş bulunması, davacıların yaşı, tarafların, dosyaya yansıyan ekonomik ve sosyal durumları, olay tarihindeki paranın alım gücü, manevi tazminatın bir sebepsiz zenginleşme aracı olmaması ile yukarıda açıklanan ilkeler göz önünde tutulduğunda; Mahkemece takdir edilen manevi tazminat miktarı yerindedir.

Maddi tazminat yönünden davacıların yapılan ödeme nedeniyle sulh olduklarını bu nedenle aleyhlerine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği halde, aksi yönde karar verilmesi doğru değil ise de (Yargıtay 17.HD nin 2014/13839 E-2016/10955 K.) bu yanlışlığın düzeltilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK.353/1-b-/2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına,

Davalı vekilinin istinaf yoluna başvurmuş ise de istinaf başvuru karar ve ilam harcını ödemediği anlaşıldığından HMK. 344.maddesi uyarınca istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.