İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi E.2017/1480 K.2018/1549

Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan ön inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde; 24/02/2014 olay tarihinde davacının maliki, dava dış... in sürücüsü, davalı ... AŞ.nin ise kasko sigortacısı (19/06/2013-19/06/2014) olduğu ... plaka sayılı aracın dava dışı yaya... a çarpması sonucu meydana gelen kazada dava dışı yayanın yaşamını yitirdiğini, ayrıca davacının aracında hasar meydana geldiğini ancak yapılan başvuruya rağmen davalının hasar bedelini ödemediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.311,40-TL (ıslah ile 7.279,60-TL) hasar bedelinin 13/03/2014 temerrüt tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında; davacı sürücüsünün olay yerini terk etmesi nedeniyle meydana gelen hasarın teminat dışı kalması nedeniyle davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, ıslah edilen davanın kabulü ile 7.279,60-TL hasar bedelinin 13/03/2014 temerrüt tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar vermiştir.

Davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacı sürücüsünün olay yerini geçerli bir neden olmaksızın terk ettiğini, bu durumun kasko poliçesi genel şartları A5 maddesinde belirtilen teminat dışında kalan zararlar kapsamında bulunduğunu, yine HMK.181 maddesi uyarınca taraflara davanın ıslahı için ancak bir kez süre verilebileceğini, yargılama sırasında davacının süresinde ıslah yoluna başvurmadığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

İstinaf edenin sıfatı ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede; 24/02/2014 olay tarihinde davacının maliki, dava dışı ... in sürücüsü, davalı ... AŞ.nin ise kasko sigortacısı (19/06/2013-19/06/2014) olduğu ... plaka sayılı aracın dava dışı yaya ... a çarpması sonucu meydana gelen kazada dava dışı yayanın yaşamını yitirdiğini, ayrıca davacının daracında 7.279,60-TL hasar meydana geldiği anlaşılmıştır.

01/04/2013 tarihinde yürürlüğe giren,Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarına göre; teminat dışı kalan haller A.5 maddesinde sayılmıştır. A.5.10 bendinde de zorunlu haller (tedavi veya yardım amaçlı sağlık kuruluşuna gitme, can güvenliği nedeniyle uzaklaşma vb.) hariç olmak üzere bu maddenin 5.4 ve 5.5 bentlerindeki ihlaller nedeniyle sürücünün kimliğinin tespit edilmesini engellemek ve alkollü sevki gizlemek için kaza yerinden ayrılma halini teminat dışı olarak düzenlemiştir.

TTK.nun 1409/1 maddesi uyarınca sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı yasanın 1409/2 maddesi hükmüne göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir. Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5 maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir.

Ancak sigortalı rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyi niyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde kalmış gibi ihbar edildiği somut delillerle kanıtlanırsa, ispat külfeti yer değiştirip sigortalıya geçer.(HGK 10.12.1997 gün ve 1997/11-772-1043; HGK 16.12.1998 gün ve 1998/11-872-905; HGK 22.12.2010 gün ve 2010/17-655-688 sayılı ilâmları)

Davacı yukarıda açıklanan nedenlerle araç sürücüsünün olay yerini zarureten terkettiğini geçerli ve somut delillerle ispat edemediğine göre; kaza tarihinde yürürlükte bulunan ve 01/04/2013 tarihinde yürürlüğe giren Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.10 maddesi gereğince, talebin teminat dışı kaldığı gözetilerek, (Yargıtay 17.HD.'nin 21/06/2018 gün 2015/11912-2018/6248 sayılı emsal içtihadı) mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı biçim ve gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Ancak bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ilk derece mahkemesi kararının HMK.m.353/1-b/2 hükmü uyarınca kaldırılması ve düzeltilmek suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerektiği sonucuna varılarak aşağıdaki biçimde hüküm tesis edilmiştir.