KÜNYE
T.C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2020
- Dosya no
- 2018/1931
- Karar no
- 2020/662
- İncelenen kararın mahkemesi
- İSTANBUL 8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
- Tarihi
- 14/05/2018
- Numarası
- 2016/1149 E. - 2018/430 K.
- Davanın konusu
- Tazminat
- İstinaf karar tarihi
- 25/06/2020
Karar Metni
627 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
27/03/2012 olay tarihinde davacıların desteği ...'ın sürücüsü, davalı ... 'nin ZMMS ( 13/03/2012-13/03/2013) sigortacısı olduğu ... plaka sayılı aracın destek sürücünün tam kusuru ile yaptığı çift taraflı trafik kazası sonucu vefat ettiğini, davacıların destekten yoksun kaldığını belirterek,
davacı eş ... için 1.000-TL ( bedel arttırımı ile 179.718,83-TL) destekten yoksun kalma tazminatı, 1.000-TL bakıcı gideri, 100-TL cenaze gideri ile diğer davalı ... için 1.000-TL (bedel arttırımı ile 45.381,17-TL) destekten yoksun kalma tazminatının fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak üzere kaza tarihinden itibaren uygulanacak ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, yargılama giderleri ve ücreti vekaletin davalı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekilinin mahkememize sunmuş olduğu cevap dilekçesini özetle; davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda.
1-Dava kısmen reddi, kısmen kabulü ile, 2-Dosyada mevcut bilirkişi raporuna göre hesaplanan davacı ... için 179.718,83 TL, diğer davacı ... için 45.281,17 TL olmak üzere Toplam: 225.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faiziyle beraber davalıdan alınıp davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin defin masrafı, tedavi ve bakım masraf talepleri bakımından ispat olunmayan ve yerinde görülmeyen 1.100,00 TL için davanın reddine, karar verilmiştir.
Davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacıların desteğinin tam kusurlu olması nedeniyle taleplerinin sigorta teminat kapsamında bulunmadığını, kazaya karışan aracın özel araç olması nedeniyle avans faizine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur. İstinaf edenin sıfatı ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede.
27/03/2012 olay tarihinde davacıların desteği ...'ın sürücüsü, davalı ... 'nin ZMMS ( 13/03/2012-13/03/2013) sigortacısı olduğu ... plaka sayılı aracın destek sürücünün tam kusuru ile yaptığı çift taraflı trafik kazası sonucu vefat ettiğini, davacıların destekten yoksun kaldığı anlaşılmıştır. Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkin bulunmaktadır.
İstinaf talebinde bulunan tarafın sıfatına, istinafın kapsam ve nedenine; dosya içindeki bilgi ve belgelere, Mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde; hükme esas alınan uzman bilirkişi raporundaki belirlemelerin ve hesap yönteminin oluşa, yerleşmiş uygulamalara uygun denetime elverir gerekçeler içermesine.
27/03/2012 olan kaza tarihi itibariyle uygulanması gereken yasal mevzuat ve Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamaları dikkate alındığında; sürücü- işleten destek ister kendi kusuru, ister bir başkasının kusuru ile ölmüş olsun, ölüm destekten yoksun kalanlar üzerinde doğrudan zarar doğuran bir sonuç olduğundan; desteğin kusurunun destekten yoksun kalanlara yansıtılamayacağı; araç sürücüsünün veya işleteninin tam kusurlu olması halinde dahi 3.kişi konumunda olan destekten yoksun kalan kişinin sigorta şirketinden tazminat isteme hakkına sahip olduğu konusunda duraksama bulunmadığına;
bu durumda 3.kişi sıfatıyla dava açan destekten yoksun kalan kişi bakımından TBK'nun 135. maddesinde düzenlenen alacaklı-borçlu sıfatlarının birleşmesi durumunun da gerçekleşmemiş olmasına; kaza tarihinden çok sonra 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren ZMMS genel şartlarının somut olayda uygulanma yerinin bulunmamasına göre davalı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf talepleri yerinde değildir. Yine, kazaya karışan dava konusu aracın malikinin ticari şirket olan ...
Ltd Şti olduğu, ticari şirkete ait aracın özel kullanımda olduğunun da ileri sürülemeyeceği göz önünde tutulduğunda, avans faizine hükmedilmesinde bir yanlışlık olmadığı göz önünde tutulduğunda davalı vekilinin istinaf taleplerinin HMK 353/1-b/1 maddesi uyarınca esastan reddi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi, E. 2018/1931, K. 2020/662, 25 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama